0 - en to fa-IR translation catalogue (347 entries)

en: Configuration
fa-IR: پیکربندی

en: Localization
fa-IR: بومی‌سازی

en: Locales
fa-IR: مناطق

en: Network
fa-IR: شبکه

en: Name resolution
fa-IR: شفافیت نامگذاری

en: Users
fa-IR: کاربران

en: Groups
fa-IR: گروه‌ها

en: Accounts
fa-IR: حساب‌های کاربری

en: Command-line interpreter
fa-IR: مفسر خط‌-فرمان

en: Shell
fa-IR: پوسته

en: Printing
fa-IR: چاپ

en: Bootloader
fa-IR: راه‌انداز اولیه

en: Kernel compiling
fa-IR: کامپایل کرنل

en: Basic Configuration: Network, Accounts, Printing...
fa-IR: پیکربندی اولیه: شبکه، حساب‌های کاربری، چاپ و ...

en: A computer with a new installation created with <command>debian-installer</command> is intended to be as functional as possible, but many services still have to be configured. Furthermore, it is always good to know how to change certain configuration elements defined during the initial installation process.
fa-IR: از رایانه‌ای که توسط ابزار <command>debian-installer</command> نصب می‌گردد انتظار می‌رود که تا جای ممکن کارآمد باشد، اما بسیاری از سرویس‌ها باید پیکربندی شوند. علاوه بر این، ایده خوبی است که بدانیم در زمان نصب اولیه کدام گزینه‌ها قابلیت تغییر را دارند.

en: This chapter reviews everything included in what we could call the “basic configuration”: networking, language and locales, users and groups, printing, mount points, etc.
fa-IR: این فصل به بررسی هر آنچه که ما به آن “پیکربندی پایه” می‌گوییم می‌پردازد: تنظیمات شبکه، زبان و منطقه، کاربران و گروه‌ها، چاپ، نگاشت دستگاه‌ها و از این قبیل.

en: Configuring the System for Another Language
fa-IR: پیکربندی سیستم برای یک زبان دیگر

en: <primary>French localization</primary>
fa-IR: <primary>بومی‌سازی فرانسوی</primary>

en: If the system was installed using French, the machine will probably already have French set as the default language. But it is good to know what the installer does to set the language, so that later, if the need arises, you can change it.
fa-IR: اگر سیستم توسط زبان فرانسوی نصب شده باشد، ماشین به احتمال زیاد از همین زبان به صورت پیش‌فرض استفاده می‌کند. خوب است که بدانیم برنامه نصب‌کننده چطور این تغییرات را انجام می‌دهد تا در صورت نیاز بتوان زبان را تغییر داد.

en: <emphasis>TOOL</emphasis> The <command>locale</command> command to display the current configuration
fa-IR: <emphasis>ابزار</emphasis> دستور <command>locale</command> برای نمایش پیکربندی فعلی

en: <primary>locale</primary>
fa-IR: <primary>منطقه</primary>

en: The <command>locale</command> command lists a summary of the current configuration of various locale parameters (date format, numbers format, etc.), presented in the form of a group of standard environment variables dedicated to the dynamic modification of these settings.
fa-IR: دستور <command>locale</command> فهرست خلاصه‌ای از پیکربندی فعلی سیستم بر اساس پارامترهای منطقه‌ای را نشان می‌دهد (قالب تاریخ، قالب اعداد و ...) که این فهرست به صورت مجموعه‌ای از متغیرهای محلی استاندارد در اختیار سیستم و برنامه‌های آن قرار دارند.

en: Setting the Default Language
fa-IR: تنظیم زبان پیش‌فرض

en: <primary>locales</primary>
fa-IR: <primary>مناطق</primary>

en: <primary>language</primary>
fa-IR: <primary>زبان</primary>

en: A locale is a group of regional settings. This includes not only the language for text, but also the format for displaying numbers, dates, times, and monetary sums, as well as the alphabetical comparison rules (to properly account for accented characters). Although each of these parameters can be specified independently from the others, we generally use a locale, which is a coherent set of values for these parameters corresponding to a “region” in the broadest sense. These locales are usually indicated under the form, <literal><replaceable>language-code</replaceable>_<replaceable>COUNTRY-CODE</replaceable></literal>, sometimes with a suffix to specify the character set and encoding to be used. This enables consideration of idiomatic or typographical differences between different regions with a common language.
fa-IR: یک locale گروهی از تنظیمات مربوط به آن منطقه است. این گروه نه تنها شامل زبان مورد نیاز برای متن است، بلکه قالب مورد نیاز جهت نمایش اعداد، تاریخ، زمان، پول و همچنین قواعد مقایسه الفبایی مربوط به آن زبان را شامل می‌شود. اگرچه هر یک از این پارامترها می‌توانند جداگانه از یکدیگر تعریف شوند، معمولا از یک locale به منظور گردآوری پارامترهای مورد نیاز در یک منطقه استفاده می‌کنیم. این مناطق معمولا به صورت <literal><replaceable>language-code</replaceable>_<replaceable>COUNTRY-CODE</replaceable></literal> نشان داده می‌شوند، گاهی اوقات به همراه پسوندی که برای مشخص کردن کاراکترها به کار می‌رود. این قابلیت به منظور بهره‌گیری از تفاوت‌های موجود بین عبارت‌های نگارشی بین چند منطقه با زبانی مشترک به کار می‌رود.

en: <emphasis>CULTURE</emphasis> Character sets
fa-IR: <emphasis>فرهنگ</emphasis> مجموعه‌های کاراکتری

en: Historically, each locale has an associated “character set” (group of known characters) and a preferred “encoding” (internal representation for characters within the computer).
fa-IR: به لحاظ تاریخی، هر منطقه “مجموعه کاراکتری” مربوط به خود را دارد (گروهی از کاراکترهای شناخته شده) به همراه یک “کدگذاری” مشخص (شیوه نمایش داخلی کاراکترها در رایانه).

en: The most popular encodings for latin-based languages were limited to 256 characters because they opted to use a single byte for each character. Since 256 characters was not enough to cover all European languages, multiple encodings were needed, and that is how we ended up with <emphasis>ISO-8859-1</emphasis> (also known as “Latin 1”) up to <emphasis>ISO-8859-15</emphasis> (also known as “Latin 9”), among others.
fa-IR: محبوب‌ترین شیوه‌های کدگذاری برای زبان‌های مبتنی بر لاتین محدود به ۲۵۶ کاراکتر بودند چرا که از هر بایت به منظور ذخیره‌سازی یک کاراکتر استفاده می‌کردند. از آنجایی که ۲۵۶ کاراکتر برای پوشش تمام زبان‌های اروپایی کافی نبود، به شیوه‌های کدگذاری دیگری نیاز بود و این همان دلیلی است که اکنون به <emphasis>ISO-8859-1</emphasis> (که با نام “Latin 1” شناخته می‌شود) تا <emphasis>ISO-8859-15</emphasis> (که با نام “Latin 1” شناخته می‌شود) دست یافته‌ایم.

en: Working with foreign languages often implied regular switches between various encodings and character sets. Furthermore, writing multilingual documents led to further, almost intractable problems. Unicode (a super-catalog of nearly all writing systems from all of the world's languages) was created to work around this problem. One of Unicode's encodings, UTF-8, retains all 128 ASCII symbols (7-bit codes), but handles other characters differently. Those are preceded by a specific escape sequence of a few bits, which implicitly defines the length of the character. This allows encoding all Unicode characters on a sequence of one or more bytes. Its use has been popularized by the fact that it is the default encoding in XML documents.
fa-IR: کار با زبان‌های خارجه اشاره بر تعویض متداول بین شیوه‌های کدگذاری مختلف و مجموعه‌های کاراکتری دارد. علاوه بر این، نگارش اسناد چند زبانه تقریبا منجر به ایجاد مشکلاتی در آینده می‌گردد. یونیکد (یک کاتالوگ عظیم از تمام سیستم‌های نگارش موجود در تمام زبان‌های دنیا) به منظور حل این مشکل بوجود آمده است. یکی از شیوه‌های کدگذاری یونیکد، UTF-8، تمام ۱۲۸ نماد ASCII را حفظ (کدهای ۷ بیتی) اما سایر کاراکترها را به شیوه‌ای دیگر مدیریت می‌کند. این کاراکترها به همراه یک توالی مشخص که نشان‌دهنده طول هر یک از آن‌ها است تعریف می‌شوند. این عملیات امکان رمزگذاری تمام کاراکترهای یونیکد در حالت یک یا دو بایتی را فراهم می‌سازد. کاربرد یونیکد به اندازه‌ای محبوب شده است که هم اکنون شیوه کدگذاری پیش‌فرض در اسناد XML به حساب می‌آید.

en: <primary>Unicode</primary>
fa-IR: <primary>یونیکد</primary>

en: This is the encoding that should generally be used, and is thus the default on Debian systems.
fa-IR: این شیوه کدگذاری است که باید استفاده شود، که در سیستم‌های دبیان نیز حالت پیش‌فرض است.

en: The first question invites you to select “locales” to support. Selecting all English locales (meaning those beginning with “<literal>en_</literal>”) is a reasonable choice. Do not hesitate to also enable other locales if the machine will host foreign users. The list of locales enabled on the system is stored in the <filename>/etc/locale.gen</filename> file. It is possible to edit this file by hand, but you should run <command>locale-gen</command> after any modifications. It will generate the necessary files for the added locales to work, and remove any obsolete files.
fa-IR: پرسش اول در مورد پشتیبانی از “مناطق” مختلف است. انتخاب تمام مناطق انگلیسی‌زبان (آن‌هایی که با “<literal>en_</literal>” شروع می‌شوند) معقول به نظر می‌رسد. از فعال‌سازی سایر مناطق برای کاربران خارجی زبان خود دریغ نکنید. فهرستی از مناطق که در سیستم فعال هستند در فایل <filename>/etc/locale.gen</filename> ذخیره شده‌اند. امکان ویرایش دستی این فایل وجود دارد اما پس از هر تغییر باید دستور <command>locale-gen</command> را اجرا کنید. این دستور فایل‌های مورد نیاز برای مناطق جدید را اضافه و فایل‌های قدیمی را پاک می‌کند.

en: <primary>environment</primary>
fa-IR: <primary>محیط</primary>

en: <emphasis>BEHIND THE SCENES</emphasis> <filename>/etc/environment</filename> and <filename>/etc/default/locale</filename>
fa-IR: <emphasis>پشت صحنه</emphasis> <filename>/etc/environment</filename> و <filename>/etc/default/locale</filename>

en: The <filename>/etc/environment</filename> file provides the <command>login</command>, <command>gdm</command>, or even <command>ssh</command> programs with the correct environment variables to be created.
fa-IR: فایل <filename>/etc/environment</filename> متغیرهای محلی صحیح را برای برنامه‌های <command>login</command>، <command>gdm</command> یا <command>ssh</command> فراهم می‌کند.

en: The <filename>/etc/default/locale</filename> file works in a similar manner, but contains only the <varname>LANG</varname> environment variable. Thanks to this split, some PAM users can inherit a complete environment without localization. Indeed, it is generally discouraged to run server programs with localization enabled; on the other hand, localization and regional settings are recommended for programs that open user sessions.
fa-IR: فایل <filename>/etc/default/locale</filename> به شیوه‌ای مشابه کار می‌کند، اما تنها شامل متغیر محلی <varname>LANG</varname> است. به لطف این جداسازی، برخی کاربران PAM می‌توانند یک محیط کامل بدون عوامل بومی‌سازی را اجرا کنند. در حقیقت، اجرای برنامه‌های سمت سرور با قابلیت بومی‌سازی خیلی متداول نیست؛ از طرف دیگر، بومی‌سازی و تنظیمات منطقه‌ای برای برنامه‌هایی که اقدام به بازکردن نشست برای کاربران می‌کنند معنا دارد.

en: Configuring the Keyboard
fa-IR: پیکربندی صفحه‌کلید

en: <primary>keyboard layout</primary>
fa-IR: <primary>ساختار صفحه‌کلید</primary>

en: <primary>layout, keyboard</primary>
fa-IR: <primary>ساختار، صفحه‌کلید</primary>

en: Even if the keyboard layout is managed differently in console and graphical mode, Debian offers a single configuration interface that works for both: it is based on debconf and is implemented in the <emphasis role="pkg">keyboard-configuration</emphasis> package. Thus the <command>dpkg-reconfigure keyboard-configuration</command> command can be used at any time to reset the keyboard layout.
fa-IR: حتی اگر ساختار صفحه‌کلید در حالت گرافیکی و غیرگرافیکی به صورت مختلف مدیریت شود، دبیان یک رابط پیکربندی واحد برای هر دوی آن‌ها ارائه می‌دهد: این رابط بر اساس debconf است و در بسته <emphasis role="pkg">keyboard-configuration</emphasis> پیاده‌سازی شده است. بنابراین با استفاده از دستور <command>dpkg-reconfigure keyboard-configuration</command> می‌توان در هر لحظه تنظیمات مربوط به ساختار صفحه‌کلید را تغییر داد.

en: <indexterm><primary><literal>azerty</literal></primary></indexterm>The questions are relevant to the physical keyboard layout (a standard PC keyboard in the US will be a “Generic 104 key”), then the layout to choose (generally “US”), and then the position of the AltGr key (right Alt). Finally comes the question of the key to use for the “Compose key”, which allows for entering special characters by combining keystrokes. Type successively <keycombo action="seq"><keycap>Compose</keycap><keycap>'</keycap><keycap>e</keycap></keycombo> and produce an e-acute (“é”). All these combinations are described in the <filename>/usr/share/X11/locale/en_US.UTF-8/Compose</filename> file (or another file, determined according to the current locale indicated by <filename>/usr/share/X11/locale/compose.dir</filename>).
fa-IR: <indexterm><primary><literal>azerty</literal></primary></indexterm>پرسش‌ها مرتبط با ساختار صفحه‌کلید فیزیکی هستند (یک صفحه‌کلید استاندارد PC در آمریکا شامل ۱۰۴ کلید عمومی است)، سپس ساختاری که باید انتخاب کرد (معمولا “US”) سپس موقعیت کلید AltGr (Alt سمت راست). در نهایت پرسش مربوط به “کلید ترکیبی” مطرح می‌شود که امکان درج کاراکترهای مخصوص به استفاده از فشردن همزمان چند دکمه را فراهم می‌آورد. برای نمونه اگر تایپ کنید <keycombo action="seq"><keycap>Compose</keycap><keycap>'</keycap><keycap>e</keycap></keycombo> یک e-acute (“é”) تولید می‌شود. تمام این ترکیبات در فایل <filename>/usr/share/X11/locale/en_US.UTF-8/Compose</filename> توضیح داده شده‌اند (یا فایلی دیگر، که توسط منطقه فعلی در مسیر <filename>/usr/share/X11/locale/compose.dir</filename> مشخص شده است).

en: <primary><literal>Compose</literal>, key</primary>
fa-IR: <primary><literal>ترکیبی</literal>, کلید</primary>

en: <primary><literal>Meta</literal>, key</primary>
fa-IR: <primary><literal>متا</literal>, کلید</primary>

en: <primary>key</primary><secondary><literal>Meta</literal></secondary>
fa-IR: <primary>کلید</primary><secondary><literal>متا</literal></secondary>

en: <primary>key</primary><secondary><literal>Compose</literal></secondary>
fa-IR: <primary>کلید</primary><secondary><literal>ترکیبی</literal></secondary>

en: Migrating to UTF-8
fa-IR: مهاجرت به UTF-8

en: The generalization of UTF-8 encoding has been a long awaited solution to numerous difficulties with interoperability, since it facilitates international exchange and removes the arbitrary limits on characters that can be used in a document. The one drawback is that it had to go through a rather difficult transition phase. Since it could not be completely transparent (that is, it could not happen at the same time all over the world), two conversion operations were required: one on file contents, and the other on filenames. Fortunately, the bulk of this migration has been completed and we discuss it largely for reference.
fa-IR: گسترش استفاده از شیوه کدگذاری UTF-8 به عنوان یک راهکار بلند مدت در حل مشکلات مربوط به تبادل حروف در زبان‌های مختلف، مرزهای موجود بین کاراکترهای داخل یک سند متنی را از بین برده است. یکی از نقطه ضعف‌های آن استفاده از شیوه به نسبت دشوار انتقال بین حروف است. از آنجا که به طور کامل نمی‌تواند شفاف عمل کند (به معنای اتفاق افتادن به صورت یکجا در هر نقطه از جهان) به دو عملیات تبدیل نیاز داریم: اولی روی محتوای فایل و دیگری رو نام فایل‌ها. خوشبختانه، قسمت عظیمی از این انتقال انجام شده است که در اینجا به عنوان مرجع از آن‌ها نام می‌بریم.

en: <emphasis>CULTURE</emphasis> <foreignphrase>Mojibake</foreignphrase> and interpretation errors
fa-IR: <emphasis>فرهنگ</emphasis> <foreignphrase>Mojibake</foreignphrase> و خطاهای تفسیر

en: Thus, if a French text appears normal with the exception of accented letters and certain symbols which appear to be replaced with sequences of characters like “Ã©” or Ã¨” or “Ã§”, it is probably a file encoded as UTF-8 but interpreted as ISO-8859-1 or ISO-8859-15. This is a sign of a local installation that has not yet been migrated to UTF-8. If, instead, you see question marks instead of accented letters — even if these question marks seem to also replace a character that should have followed the accented letter — it is likely that your installation is already configured for UTF-8 and that you have been sent a document encoded in Western ISO.
fa-IR: بنابراین، اگر متنی فرانسوی به جز حروف مشخصی که با کاراکترهایی نظیر “Ã©” یا “Ã§” نمایش داده می‌شوند، به صورت طبیعی بنظر می‌آید، احتمالا فایلی است که با UTF-8 کدگذاری شده ولی با ISO-8859-1 یا ISO-8859-15 تفسیر شده است. این نشانه نصب محلی سیستمی است که هنوز به UTF-8 مهاجرت نکرده است. اگر، در عوض، بجای حروف خاص علامت سوال ببینید - حتی اگر این علامت سوال‌ها بنظر جایگزین حروف مشخصی باشند - نشان‌دهنده این است که نصب محلی شما برای UTF-8 پیکربندی شده است و اینکه شما سندی را با قالب Western ISO کدگذاری کرده‌آید.

en: So much for “simple” cases. These cases only appear in Western culture, since Unicode (and UTF-8) was designed to maximize the common points with historical encodings for Western languages based on the Latin alphabet, which allows recognition of parts of the text even when some characters are missing.
fa-IR: این موضوع درباره موارد “ساده” نیز اتفاق می‌افتد. این موارد اغلب در فرهنگ غربی روی می‌دهند، چرا که یونیکد (و UTF-8) برای استفاده حداکثری از نقاط مشترک با کدگذاری‌هایی مناسب زبان‌های غربی بر اساس الفبای لاتین طراحی شده‌اند که این امر به شناسایی بخشی از متن با نبود برخی کاراکترها کمک می‌کند.

en: In more complex configurations, which, for example, involve two environments corresponding to two different languages that do not use the same alphabet, you often get completely illegible results — a series of abstract symbols that have nothing to do with each other. This is especially common with Asian languages due to their numerous languages and writing systems. The Japanese word <foreignphrase>mojibake</foreignphrase> has been adopted to describe this phenomenon. When it appears, diagnosis is more complex and the simplest solution is often to simply migrate to UTF-8 on both sides.
fa-IR: در پیکربندی‌های پیچیده‌تر، برای مثال دو محیط که از دو زبان با دو الفبای متفاوت استفاده می‌کنند، معمولا نتایج غیرقابل قبولی بدست می‌آید - مجموعه‌ای از نمادهای انتزاعی که کوچکترین ارتباطی با یکدیگر ندارند. این مورد بیشتر درباره زبان‌های آسیایی که طیف گسترده‌ای از سیستم‌های نگارشی را شامل می‌شوند مرسوم است. کلمه ژاپنی <foreignphrase>mojibake</foreignphrase> برای شرح این پدیده انتخاب شده است. زمانی که مشاهده می‌شود، پیچیدگی بالاتر می‌رود و ساده‌ترین راه حل مهاجرت به UTF-8 در هر دو سمت است.

en: As far as file names are concerned, the migration can be relatively simple. The <command>convmv</command> tool (in the package with the same name) was created specifically for this purpose; it allows renaming files from one encoding to another. The use of this tool is relatively simple, but we recommend doing it in two steps to avoid surprises. The following example illustrates a UTF-8 environment containing directory names encoded in ISO-8859-15, and the use of <command>convmv</command> to rename them.
fa-IR: در مورد نامگذاری فایل‌ها، مهاجرت فرآیند ساده‌تری دارد. ابزار <command>convmv</command> (در بسته‌ای با همین نام) به طور خاص به منظور حل این مشکل بوجود آمده است؛ امکان نامگذاری یک فایل از یک شیوه کدگذاری به دیگری را فراهم می‌آورد. شیوه استفاده از آن نیز بسیار ساده است، توصیه می‌شود که طی دو گام انجام شود. مثال زیر یک محیط UTF-8 را نمایش می‌دهد که شامل دایرکتوری‌هایی با نامگذاری ISO-8859-15 است و استفاده از <command>convmv</command> برای نامگذاری مجدد آن‌ها.

en: For the file content, conversion procedures are more complex due to the vast variety of existing file formats. Some file formats include encoding information that facilitates the tasks of the software used to treat them; it is sufficient, then, to open these files and re-save them specifying UTF-8 encoding. In other cases, you have to specify the original encoding (ISO-8859-1 or “Western”, or ISO-8859-15 or “Western (Euro)”, according to the formulations) when opening the file.
fa-IR: برای محتوای فایل، فرآیندهای تبدیل با توجه به قالب‌های متنوع فایل بسیار پیچیده‌تر هستند. برخی قالب‌ها شامل اطلاعات کدگذاری حروف می‌باشند تا نرم‌افزار مربوطه از آن‌ها استفاده کند؛ در این مورد ذخیره‌سازی مجدد آن‌ها با کدگذاری UTF-8 کافی بنظر می‌رسد. در سایر موارد، هنگام بازکردن فایل باید کدگذاری مبدا (ISO-8859-1 یا “Western”، ISO-8859-15 یا “Western (Euro)” بر اساس فرمول‌های موجود) را مشخص کنید.

en: Configuring the Network
fa-IR: پیکربندی شبکه

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Essential network concepts (Ethernet, IP address, subnet, broadcast)
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> مفاهیم ضروری شبکه (Ethernet, IP address, subnet, broadcast)

en: <primary>address, IP address</primary>
fa-IR: <primary>نشانی، نشانی IP</primary>

en: An IP address is a number used to identify a network interface on a computer on a local network or the Internet. In the currently most widespread version of IP (IPv4), this number is encoded in 32 bits, and is usually represented as 4 numbers separated by periods (e.g. <literal>192.168.0.1</literal>), each number being between 0 and 255 (inclusive, which corresponds to 8 bits of data). The next version of the protocol, IPv6, extends this addressing space to 128 bits, and the addresses are generally represented as a series of hexadecimal numbers separated by colons (e.g., 2001:0db8:13bb:0002:0000:0000:0000:0020, or 2001:db8:13bb:2::20 for short).
fa-IR: یک نشانی IP عددی است که رابط کارت شبکه رایانه را در شبکه محلی یا اینترنت مشخص می‌کند. در نسخه فعلی که بیشترین استفاده را دارد (IPv4) این عدد به صورت ۳۲ بیتی کدگذاری و معمولا به صورت ۴ عدد که توسط . از هم جدا شده‌اند نمایش داده می‌شود (برای نمونه، <literal>192.168.0.1</literal>) هر قسمت عددی بین ۰ تا ۲۵۵ (که نشانگر ۸ بیت از داده است) قرار دارد. نسخه بعدی این پروتکل، IPv6، فضای آدرسی‌دهی را تا ۱۲۸ بیت افزایش می‌دهد که به صورت مجموعه اعداد هگزادسیمال جدا شده با : نمایش می‌یابند (برای نمونه، 2001:0db8:13bb:0002:0000:0000:0000:0020 یا 2001:db8:13bb:2::20 به صورت خلاصه).

en: A subnet mask (netmask) defines in its binary code which portion of an IP address corresponds to the network, the remainder specifying the machine. In the example of configuring a static IPv4 address given here, the subnet mask, <literal>255.255.255.0</literal> (24 “1”s followed by 8 “0”s in binary representation) indicates that the first 24 bits of the IP address correspond to the network address, and the other 8 are specific to the machine. In IPv6, for readability, only the number of “1”s is expressed; the netmask for an IPv6 network could, thus, be <literal>64</literal>.
fa-IR: یک subnet mask یا netmask به صورت باینری مشخص می‌کند که کدام قسمت از نشانی IP مربوط به یک شبکه و کدام قسمت مربوط به رایانه‌های آن شبکه است. مثالی که درباره پیکربندی کی نشانی IPv4 ایستا در ادامه می‌آید، <literal>255.255.255.0</literal> (۲۴ تا ۱ به همراه ۸ تا ۰ در حالت باینری) نشان می‌دهد که ۲۴ بیت ابتدایی مربوط به نشانی شبکه و ۸ بیت انتهایی مربوط به رایانه‌های آن شبکه است. در IPv6، برای خوانایی بیشتر، تنها تعداد ۱ها شمرده می‌شود؛ netmask یک شبکه IPv6 می‌تواند <literal>64</literal> باشد.

en: The network address is an IP address in which the part describing the machine's number is 0. The range of IPv4 addresses in a complete network is often indicated by the syntax, <emphasis>a.b.c.d/e</emphasis>, in which <emphasis>a.b.c.d</emphasis> is the network address and <emphasis>e</emphasis> is the number of bits affected to the network part in an IP address. The example network would thus be written: <literal>192.168.0.0/24</literal>. The syntax is similar in IPv6: <literal>2001:db8:13bb:2::/64</literal>.
fa-IR: نشانی شبکه قسمتی از نشانی IP است که اعداد ۰ آن نشان‌دهنده تعداد رایانه‌های روی شبکه است. محدوده نشانی‌های IPv4 در یک شبکه کامل معمولا به صورت <emphasis>a.b.c.d/e</emphasis> نمایش داده می‌شود که در آن <emphasis>a.b.c.d</emphasis> به عنوان نشانی شبکه و <emphasis>e</emphasis> به عنوان تعداد بیت‌های موثر در قسمت شبکه نشانی IP بکار می‌رود. برای نمونه، شبکه به صورت <literal>192.168.0.0/24</literal> نمایش می‌یابد. این شیوه نگارش در مورد IPv6 نیز صادق است: <literal>2001:db8:13bb:2::/64</literal>

en: A router is a machine that connects several networks to each other. All traffic coming through a router is guided to the correct network. To do this, the router analyzes incoming packets and redirects them according to the IP address of their destination. The router is often known as a gateway; in this configuration, it works as a machine that helps reach out beyond a local network (towards an extended network, such as the Internet).
fa-IR: router رایانه‌ای است که چندین شبکه را به یکدیگر متصل می‌کند. تمام ترافیکی که از router می‌گذرد به شبکه درستی راهنمایی می‌شود. به این منظور، router بسته‌های دریافتی را تحلیل کرده و بر اساس نشانی IP مقصد آن‌ها را هدایت می‌کند. router همچنین با نام gateway نیز شناخته می‌شود؛ در این پیکربندی، به عنوان رایانه‌ای که ترافیک را در محدوده مرز شبکه محلی هدایت می‌کند شناخته می‌شود (در میان یک شبکه خارجی مانند اینترنت).

en: The special broadcast address connects all the stations in a network. Almost never “routed”, it only functions on the network in question. Specifically, it means that a data packet addressed to the broadcast never passes through the router.
fa-IR: یک نشانی broadcast بخصوص تمام رایانه‌های یک شبکه را یه یکدیگر متصل می‌کند. تقریبا هیچگاه “مسیریابی” نمی‌شود و تنها روی شبکه محلی خود فعالیت می‌کند. به این معنا که بسته داده‌ ارسال شده به نشانی broadcast هیچگاه از router عبور نمی‌کند.

en: This chapter focuses on IPv4 addresses, since they are currently the most commonly used. The details of the IPv6 protocol are approached in <xref linkend="sect.ipv6" />, but the concepts remain the same.
fa-IR: تمرکز این فصل بر روی نشانی‌های IPv4 است چرا که پرکاربردترین شیوه نشانی‌دهی به شمار می‌روند. جزئیات پروتکل IPv6 در <xref linkend="sect.ipv6" /> آمده اما مفاهیم تغییری نکرده است.

en: <primary>network</primary><secondary>configuration</secondary>
fa-IR: <primary>شبکه</primary><secondary>پیکربندی</secondary>

en: <primary>interface</primary><secondary>network interface</secondary>
fa-IR: <primary>رابط</primary><secondary>رابط شبکه</secondary>

en: Ethernet Interface
fa-IR: رابط Ethernet

en: If the computer has an Ethernet card, the IP network that is associated with it must be configured by choosing from one of two methods. The simplest method is dynamic configuration with DHCP, and it requires a DHCP server on the local network. It may indicate a desired hostname, corresponding to the <literal>hostname</literal> setting in the example below. The DHCP server then sends configuration settings for the appropriate network.
fa-IR: اگر رایانه دارای کارت شبکه Ethernet باشد، شبکه IP که با آن منطبق است طبق دو شیوه باید تنظیم گردد. شیوه آسان استفاده از پیکربندی خودکار DHCP است که نیاز به یک DHCP سرور در شبکه محلی دارد. می‌تواند دارای نام مناسبی نیز باشد، مانند تنظیمات <literal>hostname</literal> در مثال زیر. سرور DHCP آنگاه تنظیمات مربوط به کل شبکه را به رایانه‌ها ارسال می‌کند.

en: DHCP configuration
fa-IR: پیکربندی DHCP

en: A “static” configuration must indicate network settings in a fixed manner. This includes at least the IP address and subnet mask; network and broadcast addresses are also sometimes listed. A router connecting to the exterior will be specified as a gateway.
fa-IR: یک پیکربندی “ایستا” باید تنظیمات شبکه را به شیوه‌ای ثابت نمایش دهد. حداقل گزینه‌های مورد نیاز نیز نشانی IP و subnet mask هستند؛ گاهی نیز نشانی‌های شبکه و broadcast فهرست می‌شوند. router که به شبکه خارجی متصل است در این پیکربندی با نام gateway شناخته می‌شود.

en: Static configuration
fa-IR: پیکربندی ایستا

en: <primary>network</primary><secondary>address</secondary>
fa-IR: <primary>شبکه</primary><secondary>نشانی</secondary>

en: <emphasis>NOTE</emphasis> Multiple addresses
fa-IR: <emphasis>یادداشت</emphasis> نشانی‌های مختلف

en: As you can guess, the configurations can be rather complex, but these options are only used in very special cases. The examples cited here are typical of the usual configurations.
fa-IR: همانطور که حدس می‌زنید، پیکربندی در این حالت پیچیده است اما چنین گزینه‌هایی تنها در حالت‌های خاص استفاده می‌شوند. مثالی که در ادامه می‌آید تنها به بررسی کاربردهای عمومی آن می‌پردازد.

en: Connecting with PPP through a PSTN Modem
fa-IR: برقراری ارتباط با PPP از طریق مودم PSTN

en: <primary>connection</primary><secondary>by PSTN modem</secondary>
fa-IR: <primary>برقراری ارتباط</primary><secondary>با استفاده از مودم PSTN</secondary>

en: A point to point (PPP) connection establishes an intermittent connection; this is the most common solution for connections made with a telephone modem (“PSTN modem”, since the connection goes over the public switched telephone network).
fa-IR: ارتباط نقطه به نقطه (PPP) یک اتصال متناوب بوجود می‌آورد؛ این متداول‌ترین راه حل برای برقراری ارتباط از طریق مودم‌های خطوط تلفن است (“PSTN Modem”، چرا که ارتباط از طریق شبکه عمومی سووچینگ تلفن انجام می‌شود).

en: A connection by telephone modem requires an account with an access provider, including a telephone number, username, password, and, sometimes the authentication protocol to be used. Such a connection is configured using the <command>pppconfig</command> tool in the Debian package of the same name. By default, it sets up a connection named <literal>provider</literal> (as in Internet service provider). When in doubt about the authentication protocol, choose <emphasis>PAP</emphasis>: it is offered by the majority of Internet service providers.
fa-IR: چنین ارتباطی مستلزم دارا بودن یک حساب کاربری با دسترسی مشخص است که شامل شماره تلفن، نام کاربری، گذرواژه و گاهی نیز شیوه احزار هویت می‌شود. این ارتباط با استفاده از ابزار <command>pppconfig</command> در بسته‌ای با همین نام پیکربندی می‌گردد. به صورت پیش‌فرض، ارتباطی با نام <literal>provider</literal> ایجاد می‌کند (مانند ارائه‌دهنده خدمات اینترنت). زمانی که درباره پروتکل احراز هویت شک دارید، <emphasis>PAP</emphasis> را انتخاب کنید: این پروتکل توسط اکثر شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات اینترنت پشتیبانی می‌شود.

en: After configuration, it is possible to connect using the <command>pon</command> command (giving it the name of the connection as a parameter, when the default value of <literal>provider</literal> is not appropriate). The link is disconnected with the <command>poff</command> command. These two commands can be executed by the root user, or by any other user, provided they are in the <literal>dip</literal> group.
fa-IR: پس از پیکربندی، امکان برقراری ارتباط با استفاده از دستور <command>pon</command> میسر است (با دادن نام ارتباط به عنوان پارامتر، زمانی که مقدار پیش‌فرض <literal>provider</literal> مناسب نباشد). ارتباط با استفاده از دستور <command>pon</command> قطع می‌شود. این دو دستور می‌توانند توسط کاربر root اجرا شوند یا توسط هر کاربر دیگری که در گروه <literal>dip</literal> قرار داشته باشد.

en: Connecting through an ADSL Modem
fa-IR: برقراری ارتباط از طریق مودم ADSL

en: <primary>connection</primary><secondary>by ADSL modem</secondary>
fa-IR: <primary>برقراری ارتباط</primary><secondary>با استفاده از مودم ADSL</secondary>

en: <primary>ADSL, modem</primary>
fa-IR: <primary>مودم ADSL</primary>

en: The generic term “ADSL modem” covers a multitude of devices with very different functions. The modems that are simplest to use with Linux are those that have an Ethernet interface (and not only a USB interface). These tend to be popular; most ADSL Internet service providers lend (or lease) a “box” with Ethernet interfaces. Depending on the type of modem, the configuration required can vary widely.
fa-IR: عبارت متداول “مودم ADSL” طیف گسترده‌ای از دستگاه‌ها با قابلیت‌های متفاوت را شامل می‌شود. مودم‌هایی که دارای رابط شبکه Ethernet (و نه تنها رابط USB) باشند به سادگی با لینوکس سازگار هستند. این‌ها گزینه‌های محبوبی بشمار می‌روند؛ اکثر ارائه‌دهندگان خدمات اینترنت ADSL بسته‌ای را با رابط‌های شبکه Ethernet اجاره (lease) می‌دهند. با توجه به نوع مودم، پیکربندی مورد نیاز می‌تواند متفاوت باشد.

en: Modems Supporting PPPOE
fa-IR: مودم‌هایی که از PPPOE پشتیبانی می‌کنند

en: Some Ethernet modems work with the PPPOE protocol (Point to Point Protocol over Ethernet). The <command>pppoeconf</command> tool (from the package with the same name) will configure the connection. To do so, it modifies the <filename>/etc/ppp/peers/dsl-provider</filename> file with the settings provided and records the login information in the <filename>/etc/ppp/pap-secrets</filename> and <filename>/etc/ppp/chap-secrets</filename> files. It is recommended to accept all modifications that it proposes.
fa-IR: برخی مودم‌های Ethernet با پروتکل PPPOE کار می‌کنند (Point to Point Protocol over Ethernet). ابزار <command>pppoeconf</command> (از بسته‌ای با همین نام) برای پیکربندی چنین ارتباطی استفاده می‌شود. به این منظور، فایل <filename>/etc/ppp/peers/dsl-provider</filename> را تنظیمات موجود تغییر می‌دهد و اطلاعات ورود را در فایل‌های <filename>/etc/ppp/pap-secrets</filename> و <filename>/etc/ppp/chap-secrets</filename> ذخیره می‌کند. توصیه می‌شود که تغییرات پیشنهادی آن را بپذیرید.

en: Once this configuration is complete, you can open the ADSL connection with the command, <command>pon dsl-provider</command> and disconnect with <command>poff dsl-provider</command>.
fa-IR: زمانی که این پیکربندی به پایان برسد، می‌توانید از دستورهای <command>pon dsl-provider</command> و <command>poff dsl-provider</command> برای برقراری و قطع ارتباط استفاده کنید.

en: <emphasis>TIP</emphasis> Starting <command>ppp</command> at boot
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> اجرای <command>ppp</command> در زمان راه‌اندازی سیستم

en: PPP connections over ADSL are, by definition, intermittent. Since they are usually not billed according to time, there are few downsides to the temptation of keeping them always open. The standard means to do so is to use the init system.
fa-IR: برقراری ارتباط PPP از طریق ADSL به صورت متناوب صورت می‌گیرد. از آنجا که قیمت آن‌ها بر اساس زمان محاسبه نمی‌شود، باز نگاه داشتن چنین ارتباطی عواقب چندانی ندارد. شیوه استاندارد این کار استفاده از سیستم init است.

en: Once this unit file has been defined, it needs to be enabled with <command>systemctl enable adsl-connection</command>. Then the loop can be started manually with <command>systemctl start adsl-connection</command>; it will also be started automatically on boot.
fa-IR: زمانی که این فایل واحد تعریف شود، باید با استفاده از <command>systemctl enable adsl-connection</command> فعال گردد. آنگاه اولین اجرای آن می‌تواند با <command>systemctl start adsl-connection</command> صورت گیرد؛ از این به بعد، در هر راه‌اندازی سیستم اجرا می‌گردد.

en: On systems not using <command>systemd</command> (including <emphasis role="distribution">Wheezy</emphasis> and earlier versions of Debian), the standard SystemV init works differently. On such systems, all that is needed is to add a line such as the following at the end of the <filename>/etc/inittab</filename> file; then, any time the connection is disconnected, <command>init</command> will reconnect it.
fa-IR: در سیستم‌هایی که از <command>systemd</command> استفاده نمی‌کنند (از جمله <emphasis role="distribution">Wheezy</emphasis> و نسخه‌های پیشین دبیان)، شیوه سنتی SystemV init به گونه‌ای متفاوت عمل می‌کند. در چنین سیستم‌هایی، تمام آنچه مورد نیاز است افزودن خطی به انتهای فایل <filename>/etc/inittab</filename> است، هر زمان ارتباط قطع گردد، <command>init</command> آن را متصل می‌کند.

en: For ADSL connections that auto-disconnect on a daily basis, this method reduces the duration of the interruption.
fa-IR: برای ارتباطات ADSL که به صورت روزانه قطع می‌گردند، این شیوه وقفه‌های موجود را کاهش می‌دهد.

en: Modems Supporting PPTP
fa-IR: مودم‌هایی که از PPTP پشتیبانی می‌کنند

en: The PPTP (Point-to-Point Tunneling Protocol) protocol was created by Microsoft. Deployed at the beginning of ADSL, it was quickly replaced by PPPOE. If this protocol is forced on you, see <xref linkend="sect.pptp" />.
fa-IR: پروتکل PPTP (Point-to-Point Tunneling Protocol) توسط مایکروسافت بوجود آمده است. در زمان رشد فناوری ADSL، به سرعت با PPPOE جایگزین شد. اگر استفاده از این پروتکل برای شما اجباری است، <xref linkend="sect.pptp" /> را مشاهده کنید.

en: Modems Supporting DHCP
fa-IR: مودم‌هایی که از DHCP پشتیبانی می‌کنند

en: When a modem is connected to the computer by an Ethernet cable (crossover cable) you typically configure a network connection by DHCP on the computer; the modem automatically acts as a gateway by default and takes care of routing (meaning that it manages the network traffic between the computer and the Internet).
fa-IR: زمانی که مودم با استفاده از کابل شبکه (crossover) به رایانه متصل می‌شود معمولا با استفاده از DHCP تنظیمات مربوط به شبکه صورت می‌گیرد؛ مودم به صورت خودکار مانند یک gateway عمل کرده و عملیات مسیریابی بسته‌ها را به عهده می‌گیرد (به این معنا که ترافیک بین رایانه و شبکه اینترنت را مدیریت می‌کند).

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Crossover cable for a direct Ethernet connection
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> استفاده از کابل Crossover برای یک ارتباط مستقیم

en: <primary>crossover cable</primary>
fa-IR: <primary>کابل crossover</primary>

en: Computer network cards expect to receive data on specific wires in the cable, and send their data on others. When you connect a computer to a local network, you usually connect a cable (straight or crossover) between the network card and a repeater or switch. However, if you want to connect two computers directly (without an intermediary switch or repeater), you must route the signal sent by one card to the receiving side of the other card, and vice-versa. This is the purpose of a crossover cable, and the reason it is used.
fa-IR: کارت‌های شبکه در هر رایانه انتظار ارسال و دریافت اطلاعات روی سیم‌های مختلفی از کابل شبکه را دارند. زمانی که یک رایانه را به شبکه محلی متصل می‌کنید، معمولا از یک کابل straght یا crossover بین کارت شبکه و repeter یا switch استفاده می‌شود. اگر بخواهید دو رایانه را به صورت مستقیم به یکدیگر متصل کنید (بدون هیچ دستگاه واسطه‌ای) باید سیگنال ارسالی از کارب شبکه یکی را به سیگنال دریافتی از کارت شبکه دیگری هدایت کنید و برعکس. این هدف استفاده از کابل crossover است.

en: Most “ADSL routers” on the market can be used like this, as do most of the ADSL modems provided by Internet services providers.
fa-IR: اکثر “مسیریاب‌های ADSL” موجود در بازار به این شیوه می‌توانند استفاده شوند دست مانند اکثر مودم‌های ADSL که توسط ارائه‌دهندگان خدمات اینترنت عرضه می‌شوند.

en: Automatic Network Configuration for Roaming Users
fa-IR: پیکربندی خودکار شبکه برای کاربران

en: <primary>network</primary><secondary>roaming configuration</secondary>
fa-IR: <primary>شبکه</primary><secondary>پیکربندی محلی</secondary>

en: Many Falcot engineers have a laptop computer that, for professional purposes, they also use at home. The network configuration to use differs according to location. At home, it may be a wifi network (protected by a WPA key), while the workplace uses a wired network for greater security and more bandwidth.
fa-IR: بسیاری از مهندسان فالکوت دارای لپ‌تاپی هستند که به دلایل کاری در خانه نیز از آن استفاده می‌کنند. پیکربندی شبکه مورد استفاده بسته به محل استفاده متفاوت است. در خانه، ممکن است یک شبکه وای‌فای (به همراه گذرواژه WPA) باشد در حالی که در محل کار از یک شبکه کابلی با امنیت و پهنای باند بیشتر استفاده می‌شود.

en: To avoid having to manually connect or disconnect the corresponding network interfaces, administrators installed the <emphasis role="pkg">network-manager</emphasis> package on these roaming machines. This software enables a user to easily switch from one network to another using a small icon displayed in the notification area of their graphical desktop. Clicking on this icon displays a list of available networks (both wired and wireless), so they can simply choose the network they wish to use. The program saves the configuration for the networks to which the user has already connected, and automatically switches to the best available network when the current connection drops.
fa-IR: برای جلوگیری از اتصال و قطع دستی هر یک از رابط‌های شبکه، مدیرسیستم‌ها اقدام به نصب بسته <emphasis role="pkg">network-manager</emphasis> روی این لپ‌تاپ‌ها کرده‌اند. این نرم‌افزار به کاربران امکان می‌دهد با استفاده از یک نماد کوچک در نوار بالایی صفحه بین رابط‌های مختلف شبکه سوئیچ کنند. کلیک روی این نماد منجر به نمایش فهرستی از شبکه‌های موجود (کابلی و بیسیم) می‌شود، تا به راحتی بتوانند به آن‌ها متصل شوند. برنامه پیکربندی مربوط به هر رابط شبکه را ذخیره می‌کند تا در صورت بروز مشکل در هر یک، از بهترین شبکه موجود به صورت جایگزین استفاده شود.

en: In order to do this, the program is structured in two parts: a daemon running as root handles activation and configuration of network interfaces and a user interface controls this daemon. PolicyKit handles the required authorizations to control this program and Debian configured PolicyKit in such a way so that members of the netdev group can add or change Network Manager connections.
fa-IR: برای این منظور، برنامه به دو قسمت تقسیم شده است: یک فرآیند پس‌زمینه که توسط root فعال‌سای و پیکربندی رابط‌های شبکه را مدیریت و یک رابط کاربری که این فرآیند پس‌زمینه را کنترل می‌کند. PolicyKit احراز هویت مورد نیاز برای کنترل این برنامه را مدیریت کرده و دبیان به صورتی PolicyKit را پیکربندی نموده که اعضای گروه netdev بتوانند اتصالات مربوط به Network Manager را اضافه کنند یا تغییر دهند.

en: Note that this program is installed by default when the “Desktop Environment” task is chosen during initial installation.
fa-IR: نکته اینکه این برنامه به صورت پیش‌فرض نصب می‌شود زمانی که گزینه “Desktop Environment” هنگام نصب اولیه انتخاب شده باشد.

en: Setting the Hostname and Configuring the Name Service
fa-IR: تنظیم Hostname و پیکربندی Name Service

en: <primary>name</primary><secondary>attribution and resolution</secondary>
fa-IR: <primary>نام</primary><secondary>صفت و تخصیص</secondary>

en: <primary>assignment of names</primary>
fa-IR: <primary>انتصاب نام‌ها</primary>

en: The purpose of assigning names to IP numbers is to make them easier for people to remember. In reality, an IP address identifies a network interface associated with a device such as a network card. Since each machine can have several network cards, and several interfaces on each card, one single computer can have several names in the domain name system.
fa-IR: هدف از انتصاب نام به نشانی IP آسان کردن یادگیری توسط انسان است. در واقعیت، یک نشانی IP رابط شبکه‌ای را تشخیص می‌دهد که به یک کارت شبکه متصل باشد. از آنجا که هر رایانه می‌تواند چند کارت شبکه داشته باشد، و چند رابط شبکه روی هر کدام، هر رایانه به صورت جداگانه قادر به داشتن چند نام مختلف در سیستم نام دامنه می‌باشد.

en: Each machine is, however, identified by a main (or “canonical”) name, stored in the <filename>/etc/hostname</filename> file and communicated to the Linux kernel by initialization scripts through the <command>hostname</command> command. The current value is available in a virtual filesystem, and you can get it with the <command>cat /proc/sys/kernel/hostname</command> command.
fa-IR: هر رایانه، اگرچه، با یک نام اصلی (یا “canonical”) شناخته می‌شود که در فایل <filename>/etc/hostname</filename> ذخیره شده و توسط اسکریپت‌های راه‌اندازی توسط دستور <command>hostname</command> به کرنل لینوکس منتقل می‌شود. مقدار فعلی در فایل‌سیستم مجازی موجود است و می‌توانید با استفاده از دستور <command>cat /proc/sys/kernel/hostname</command> آن را ببینید.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> <filename>/proc/</filename> and <filename>/sys/</filename>, virtual filesystems
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> فایل‌سیستم‌های مجازی <filename>/proc/</filename> و <filename>/sys/</filename>

en: The <filename>/proc/</filename> and <filename>/sys/</filename> file trees are generated by “virtual” filesystems. This is a practical means of recovering information from the kernel (by listing virtual files) and communicating them to it (by writing to virtual files).
fa-IR: ساختار درختی فایل‌های <filename>/proc/</filename> و <filename>/sys/</filename> توسط فایل‌سیستم‌های “مجازی” تولید می‌شود. این یک شیوه عملی برای بازیابی اطلاعات از کرنل (با فهرست‌گیری از فایل‌های مجازی) و ارسال اطلاعات به کرنل (با نوشتن روی فایل‌های مجازی) است.

en: Surprisingly, the domain name is not managed in the same way, but comes from the complete name of the machine, acquired through name resolution. You can change it in the <filename>/etc/hosts</filename> file; simply write a complete name for the machine there at the beginning of the list of names associated with the address of the machine, as in the following example:
fa-IR: عجیب اینکه، نام دامنه به شیوه مشابه بالا مدیریت نمی‌شود، بلکه از نام کامل ماشین نشات گرفته که در حین فرآیند تخصیص نام کسب شده است. می‌توانید آن را در فایل <filename>/etc/hosts</filename> تغییر دهید؛ تنها کافی است نشانی و نام مورد نظر خود را مشابه نمونه زیر وارد کنید:

en: <primary>domain</primary><secondary>name</secondary>
fa-IR: <primary>دامنه</primary><secondary>نام</secondary>

en: <primary>name</primary><secondary>domain</secondary>
fa-IR: <primary>نام</primary><secondary>دامنه</secondary>

en: Name Resolution
fa-IR: تخصیص نام

en: <primary>resolution</primary><secondary>name</secondary>
fa-IR: <primary>تخصیص</primary><secondary>نام</secondary>

en: <primary>name</primary><secondary>resolution</secondary>
fa-IR: <primary>نام</primary><secondary>تخصیص</secondary>

en: The mechanism for name resolution in Linux is modular and can use various sources of information declared in the <filename>/etc/nsswitch.conf</filename> file. The entry that involves host name resolution is <literal>hosts</literal>. By default, it contains <literal>files dns</literal>, which means that the system consults the <filename>/etc/hosts</filename> file first, then DNS servers. NIS/NIS+ or LDAP servers are other possible sources.
fa-IR: مکانیزم تخصیص نام در لینوکس بسیار انعطاف‌پذیر است و می‌تواند از منابع گوناگونی مانند فایل <filename>/etc/nsswitch.conf</filename> بدست آید. خطی که دربردانده تخصیص نام است <literal>hosts</literal> می‌باشد. به صورت پیش‌فرض، شامل <literal>file dns</literal> است، که به معنی دسترسی اولیه سیستم به فایل <filename>/etc/hosts</filename> سپس سرور نام دامنه است. NIS/NIS+ یا سرور LDAP منابع دیگر تخصیص نام هستند.

en: <emphasis>NOTE</emphasis> NSS and DNS
fa-IR: <emphasis>یادداشت</emphasis> NSS و DNS

en: Be aware that the commands specifically intended to query DNS (especially <command>host</command>) do not use the standard name resolution mechanism (NSS). As a consequence, they do not take into consideration <filename>/etc/nsswitch.conf</filename>, and thus, not <filename>/etc/hosts</filename> either.
fa-IR: آگاه باشید دستوراتی که به صورت خاص از DNS پرس‌وجو می‌کنند (به خصوص <command>host</command>) از مکانیزم استاندارد تخصیص نام (NSS) استفاده نمی‌کنند. به همین دلیل، محتویات فایل‌های <filename>/etc/nsswitch.conf</filename> و <filename>/etc/hosts</filename> را به حساب نمی‌آورند.

en: Configuring DNS Servers
fa-IR: پیکربندی سرورهای DNS

en: DNS (Domain Name Service) is a distributed and hierarchical service mapping names to IP addresses, and vice-versa. Specifically, it can turn a human-friendly name such as <literal>www.eyrolles.com</literal> into the actual IP address, <literal>213.244.11.247</literal>.
fa-IR: سرویس نام دامنه (Domain Name Server) یک سرویس توزیع‌شده و سلسله‌مراتبی است که نام‌ها را به نشانی‌های IP و برعکس اختصاص می‌دهد. به طور خاص، می‌تواند یک نام مانند <literal>www.eyrolles.com</literal> را به نشانی IP <literal>213.244.11.247</literal> تبدیل کند.

en: To access DNS information, a DNS server must be available to relay requests. Falcot Corp has its own, but an individual user is more likely to use the DNS servers provided by their ISP.
fa-IR: برای دسترسی به اطلاعات DNS، یک سرور به خصوص باید وجود داشته باشد. شرکت فالکات سرور مخصوص به خود را دارد، اما یک شخص به احتمال زیاد از سرورهای ارائه شده توسط ISP خود استفاده می‌کند.

en: The <filename>/etc/hosts</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/hosts</filename>

en: This file is available even during network outages or when DNS servers are unreachable, but will only really be useful when duplicated on all the machines on the network. The slightest alteration in correspondence will require the file to be updated everywhere. This is why <filename>/etc/hosts</filename> generally only contains the most important entries.
fa-IR: این فایل در هنگام قطع ارتباط شبکه یا زمانی که سروهای DNS غیرقابل دسترس باشند نیز موجود است، اما تنها زمانی مفید خواهد بود که روی تمام رایانه‌های شبکه موجود باشد. کوچک‌ترین تغییر در آن نیز باید در تمام رایانه‌ها اعمال گردد. به همین دلیل است که <filename>/etc/hosts</filename> معمولا شامل مهمترین گزینه‌های موجود است.

en: This file will be sufficient for a small network not connected to the Internet, but with 5 machines or more, it is recommended to install a proper DNS server.
fa-IR: این فایل برای شبکه‌های کوچکی که به اینترنت متصل نیستند مفید است، اما با افزایش تعداد دستگاه‌ها از ۵ به بالا، توصیه می‌شود که از یک سرور DNS مناسب استفاده گردد.

en: <emphasis>TIP</emphasis> Bypassing DNS
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> دورزدن DNS

en: Since applications check the <filename>/etc/hosts</filename> file before querying DNS, it is possible to include information in there that is different from what the DNS would return, and therefore to bypass normal DNS-based name resolution.
fa-IR: از آنجا که برنامه‌ها قبل از پرس و جو DNS ابتدا فایل <filename>/etc/hosts</filename> را بررسی می‌کنند، امکان درج اطلاعات مربوط به برنامه قبل از اینکه از DNS پرس و جو کند وجود دارد، که با این روش می‌توان شیوه متداول استفاده از DNS را دور زد.

en: This allows, in the event of DNS changes not yet propagated, to test access to a website with the intended name even if this name is not properly mapped to the correct IP address yet.
fa-IR: زمانی که تغییرات مربوط به DNS اعمال نمی‌شوند، برای بررسی اتصال به یک وبسایت با نام مشخص، می‌توان از این روش استفاده کرد.

en: Another possible use is to redirect traffic intended for a specific host to the localhost, thus preventing any communication with the given host. For example, hostnames of servers dedicated to serving ads could be diverted which would bypass these ads resulting in more fluid, less distracting, navigation.
fa-IR: یک امکان استفاده دیگر هدایت ترافیک مورد نظر یک دستگاه به سیستم خود است. برای نمونه، نام سرورهایی که دارای خدمات تبلیغاتی هستند به نوعی می‌تواند تغییر کند که این تبلیغات آزاردهنده دیگر به دستگاه کاربر هدایت نشوند.

en: User and Group Databases
fa-IR: پایگاه‌داده‌های کاربران و گروه‌ها

en: <primary>database</primary><secondary>of users</secondary>
fa-IR: <primary>پایگاه‌داده</primary><secondary>کاربران</secondary>

en: <primary>database</primary><secondary>of groups</secondary>
fa-IR: <primary>پایگاه‌داده</primary><secondary>گروه‌ها</secondary>

en: <emphasis>NOTE</emphasis> Editing system files
fa-IR: <emphasis>یادداشت</emphasis> ویرایش فایل‌های سیستمی

en: The system files mentioned in this chapter are all plain text files, and can be edited with a text editor. Considering their importance to core system functionality, it is always a good idea to take extra precautions when editing system files. First, always make a copy or backup of a system file before opening or altering it. Second, on servers or machines where more than one person could potentially access the same file at the same time, take extra steps to guard against file corruption.
fa-IR: فایل‌های سیستمی که در این فصل به آن‌ها اشاره شده همگی از نوع متنی بوده که می‌توانند با استفاده از یک ویرایشگر متن تغییر یابند. با در نظر گرفتن اهمیت آن‌ها برای عملکرد صحیح سیستم، ایده خوبی است که هنگام ویرایش آن‌ها برخی نکات را مد نظر قرار دهیم. ابتدا، قبل از ویرایش یک فایل سیستمی، حتما یک رونوشت از آن تهیه کنید. سپس در سرورهایی که بیش از یک کاربر ممکن است در هر لحظه این فایل‌ها را مشاهده یا ویرایش کند، گام‌های دیگری برای جلوگیری از خراب شدن این فایل‌ها باید برداشته شوند.

en: For this purpose, it is enough to use the <command>vipw</command> command to edit the <filename>/etc/passwd</filename> file, or <command>vigr</command> to edit <filename>/etc/group</filename>. These commands lock the file in question prior to running the text editor, (<command>vi</command> by default, unless the <varname>EDITOR</varname> environment variable has been altered). The <literal>-s</literal> option in these commands allows editing the corresponding <foreignphrase>shadow</foreignphrase> file.
fa-IR: به این منظور، تنها کافی است از دستور <command>vipw</command> برای ویرایش فایل <filename>/etc/passwd</filename> و از دستور <command>vigr</command> برای ویرایش فایل <filename>/etc/group</filename> استفاده کرد. این دستورات قبل از بازکردن ویرایشگر، فایل را قفل می‌کنند (ویرایشگر متن پیش‌فرض <command>vi</command> است، مگر توسط متغیر محلی <varname>EDITOR</varname> تغییر کرده باشد). گزینه <literal>-s</literal> در این دستورات امکان ویرایش فایل <foreignphrase>shadow</foreignphrase> مربوطه را می‌دهد.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Crypt, a one-way function
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> Crypt، تابعی یک-طرفه

en: <command>crypt</command> is a one-way function that transforms a string (<varname>A</varname>) into another string (<varname>B</varname>) in a way that <varname>A</varname> cannot be derived from <varname>B</varname>. The only way to identify <varname>A</varname> is to test all possible values, checking each one to determine if transformation by the function will produce <varname>B</varname> or not. It uses up to 8 characters as input (string <varname>A</varname>) and generates a string of 13, printable, ASCII characters (string <varname>B</varname>).
fa-IR: <command>crypt</command> یک تابع یک-طرفه است که رشته‌ای مانند <varname>A</varname> را به رشته <varname>B</varname> تبدیل می‌کند به صورتی که رشته <varname>A</varname> از <varname>B</varname> نتواند به دست آید. تنها راه شناسایی <varname>A</varname> بررسی تمام گزینه‌های موجود است تا بتوان تشخیص داد آیا تبدیل انجام شده توسط تابع منجر به تولید <varname>B</varname> می‌شود یا خیر. تا ۸ کاراکتر را در ورودی استفاده کرده (رشته <varname>A</varname> و رشته‌ای شامل ۱۳ کاراکتر قابل چاپ با کد اسکی را تولید می‌کند (رشته <varname>B</varname>).

en: User List: <filename>/etc/passwd</filename>
fa-IR: فهرست کاربران: <filename>/etc/passwd</filename>

en: <primary>password</primary>
fa-IR: <primary>گذرواژه</primary>

en: Here is the list of fields in the <filename>/etc/passwd</filename> file:
fa-IR: فیلدهای مورد استفاده در فایل <filename>/etc/passwd</filename> عبارتند از:

en: login, for example <literal>rhertzog</literal>;
fa-IR: نام کاربری، برای نمونه <literal>rhertzog</literal>؛

en: <literal>uid</literal>: unique number identifying each user;
fa-IR: <literal>uid</literal>: شناسه منحصربفرد هر کاربر؛

en: <literal>gid</literal>: unique number for the user's main group (Debian creates a specific group for each user by default);
fa-IR: <literal>gid</literal>: شناسه منحصربفرد گروه هر کاربر (دبیان به صورت پیش‌فرض برای هر کاربر یک گروه خاص قرار می‌دهد)؛

en: <literal>GECOS</literal>: data field usually containing the user's full name;
fa-IR: <literal>GECOS</literal>: فید داده‌ای که معمولا نام کامل کاربر را شامل می‌شود؛

en: login directory, assigned to the user for storage of their personal files (the environment variable <varname>$HOME</varname> generally points here);
fa-IR: دایرکتروی حساب کاربری، که برای ذخیره‌سازی فایل‌های شخصی هر کاربر اختصاص می‌یابد (متغیر محلی <varname>$HOME</varname> معمولا به اینجا اشاره می‌کند)؛

en: program to execute upon login. This is usually a command interpreter (shell), giving the user free rein. If you specify <command>/bin/false</command> (which does nothing and returns control immediately), the user cannot login.
fa-IR: برنامه‌ای که هنگام ورود کاربر اجرا می‌شود. این معمولا یک مفسر خط‌فرمان (پوسته) است که کنترل آزاد را در اختیار کاربر می‌گذارد. اگر گزینه <command>/bin/false</command> را استفاده کنید به این معنا است که کاربر نمی‌تواند لاگین کند.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Unix group
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> گروه در یونیکس

en: <primary>group</primary>
fa-IR: <primary>گروه</primary>

en: A Unix group is an entity including several users so that they can easily share files using the integrated permission system (by benefiting from the same rights). You can also restrict use of certain programs to a specific group.
fa-IR: یک گروه یونیکس شامل موجودیتی مستقل از مجموعه کاربرانی است که می‌توانند طبق یک سری مجوزهای خاص عملیات یکسانی را روی سیستم انجام دهند. همچنین می‌توانید استفاده از یک سری برنامه‌ها را برای یک گروه خاص منع کنید.

en: The Hidden and Encrypted Password File: <filename>/etc/shadow</filename>
fa-IR: فایل رمزگذاری‌شده و مخفی گذرواژه‌ها: <filename>/etc/shadow</filename>

en: The <filename>/etc/shadow</filename> file contains the following fields:
fa-IR: فایل <filename>/etc/shadow</filename> شامل فیلدهای زیر است:

en: login;
fa-IR: نام کاربری؛

en: encrypted password;
fa-IR: گذرواژه رمزگذاری‌شده؛

en: several fields managing password expiration.
fa-IR: تعدادی فیلد که مدت زمان اعتبار گذرواژه را تعیین می‌کنند.

en: <emphasis>SECURITY</emphasis> <filename>/etc/shadow</filename> file security
fa-IR: <emphasis>امنیت</emphasis> امنیت فایل <filename>/etc/shadow</filename>

en: <emphasis>DOCUMENTATION</emphasis> <filename>/etc/passwd</filename>, <filename>/etc/shadow</filename> and <filename>/etc/group</filename> file formats
fa-IR: <emphasis>مستندات</emphasis> قالب فایل‌های <filename>/etc/passwd</filename>، <filename>/etc/shadow</filename> و <filename>/etc/group</filename>

en: Modifying an Existing Account or Password
fa-IR: تغییر یک حساب کاربری موجود یا گذرواژه آن

en: Finally, the <command>chage</command> (CHange AGE) command allows the administrator to change the password expiration settings (the <literal>-l <replaceable>user</replaceable></literal> option will list the current settings). You can also force the expiration of a password using the <command>passwd -e <replaceable>user</replaceable></command> command, which will require the user to change their password the next time they log in.
fa-IR: در نهایت، دستور <command>chage</command> یا CHange AGE به مدیرسیستم امکان تغییر زمان اعتبار گذرواژه را می‌دهد (گزینه <literal>-l <replaceable>user</replaceable></literal> تنظیمات فعلی را نمایش می‌دهد). می‌توانید برای مجبور کردن کاربر به تغییر گذرواژه خود از دستور <command>passwd -e <replaceable>user</replaceable></command> استفاده کنید تا در هنگام ورود بعدی به سیستم، گذرواژه جدید را وارد کند.

en: Disabling an Account
fa-IR: غیرفعال‌سازی یک حساب‌کاربری

en: <primary>account</primary><secondary>disable</secondary>
fa-IR: <primary>حساب‌کاربری</primary><secondary>غیرفعال‌سازی</secondary>

en: <emphasis>GOING FURTHER</emphasis> NSS and system databases
fa-IR: <emphasis>مطالعه بیشتر</emphasis> NSS و پایگاه‌داده‌های سیستم

en: Instead of using the usual files to manage lists of users and groups, you could use other types of databases, such as LDAP or <command>db</command>, by using an appropriate NSS (Name Service Switch) module. The modules used are listed in the <filename>/etc/nsswitch.conf</filename> file, under the <literal>passwd</literal>, <literal>shadow</literal> and <literal>group</literal> entries. See <xref linkend="sect.config-nss" /> for a specific example of the use of an NSS module by LDAP.
fa-IR: بجای استفاده از فایل‌های معمولی برای ذخیره‌سازی فهرستی از کاربران و گروه‌ها، می‌توانید از سایر پایگاه‌داده‌ها برای اینکار استفاده کنید مانند LDAP یا <command>db</command> با استفاده از یک ماژول NSS مناسب. ماژول‌های مورد استفاده در فایل <filename>/etc/nsswitch.conf</filename> فهرست می‌شوند، درست زیر مدخل‌های <literal>passwd</literal>، <literal>shadow</literal> و <literal>group</literal>. برای یک نمونه مشخص از کاربرد ماژول NSS توسط LDAP قسمت <xref linkend="sect.config-nss" /> را مشاهده کنید.

en: Group List: <filename>/etc/group</filename>
fa-IR: فهرست گروه: <filename>/etc/group</filename>

en: Groups are listed in the <filename>/etc/group</filename> file, a simple textual database in a format similar to that of the <filename>/etc/passwd</filename> file, with the following fields:
fa-IR: گروه‌ها در فایل <filename>/etc/group</filename> فهرست می‌شوند، یک پایگاه‌داده ساده متنی درست مانند <filename>/etc/passwd</filename> که شامل فیلدهای زیر است:

en: group name;
fa-IR: نام گروه؛

en: password (optional): This is only used to join a group when one is not a usual member (with the <command>newgrp</command> or <command>sg</command> commands, see sidebar <xref linkend="sidebar.working-with-several-groups" />);
fa-IR: گذرواژه (اختیاری): این فیلد برای الحاق یک گروه استفاده می‌شود که یک عضو معمولی به حساب نمی‌آید (با دستورات <command>newgrp</command> یا <command>sg</command>، قسمت <xref linkend="sidebar.working-with-several-groups" /> را مشاهده کنید)؛

en: <literal>gid</literal>: unique group identification number;
fa-IR: <literal>gid</literal>: شناسه منحصربفرد هر گروه؛

en: list of members: list of names of users who are members of the group, separated by commas.
fa-IR: فهرست اعضا: فهرستی از نام کاربرانی که عضو این گروه هستند، که با کاما جدا شده‌اند.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Working with several groups
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> کار با چندین گروه

en: <primary>group</primary><secondary>change</secondary>
fa-IR: <primary>گروه</primary><secondary>تغییر</secondary>

en: Each user may be a member of many groups; one of them is their “main group”. A user's main group is, by default, created during initial user configuration. By default, each file that a user creates belongs to them, as well as to their main group. This is not always desirable; for example, when the user needs to work in a directory shared by a group other than their main group. In this case, the user needs to change their main group using one of the following commands: <command>newgrp</command>, which starts a new shell, or <command>sg</command>, which simply executes a command using the supplied alternate group. These commands also allow the user to join a group to which they do not belong. If the group is password protected, they will need to supply the appropriate password before the command is executed.
fa-IR: هر کاربر می‌تواند عضو چندین گروه باشد؛ یکی از آن‌ها “گروه اصلی” است. گروه اصلی هر کاربر، به صورت پیش‌فرض، هنگام پیکربندی اولیه حساب‌کاربری بوجود آمده است. به صورت پیش‌فرض، هر فایلی که کاربر ایجاد می‌کند به وی و گروهش اختصاص دارد. این عمل همیشه مطلوب نیست؛ برای نمونه، زمانی که کاربر باید در دایرکتروی کار کند که شامل گروه دیگری باشد. در این مورد، کاربر باید گروه اصلی‌اش را با استفاده از دستورات <command>newgrp</command>، که یک پوسته جدید را اَغاز می‌کند یا <command>sg</command> یک دستور را با توجه به گروه جایگزین وارد شده اجرا می‌کند. این دستورات یه کاربر امکان می‌دهند که به گروه جدید دیگری اضافه شوند. اگر گروه با استفاده از گذرواژه محافظت شود، باید قبل از اینکه دستور اجرا شود آن را وارد کنند.

en: Alternatively, the user can set the <literal>setgid</literal> bit on the directory, which causes files created in that directory to automatically belong to the correct group. For more details, see sidebar <xref linkend="sidebar.setgid-dir" />.
fa-IR: به علاوه، کاربر می‌تواند بیت <literal>setgid</literal> را روی دایرکتوری تنظیم کند، که منجر می‌شود فایل‌های ایجاد شده روی آن دایرکتوری به صورت خودکار به گروه درستی اختصاص یابند. برای جزئیات بیشتر، قسمت <xref linkend="sidebar.setgid-dir" /> را مشاهده کنید.

en: The <command>id</command> command displays the current state of a user, with their personal identifier (<varname>uid</varname> variable), current main group (<varname>gid</varname> variable), and the list of groups to which they belong (<varname>groups</varname> variable).
fa-IR: دستور <command>id</command> وضعیت فعلی یک کاربر را نمایش می‌دهد، به همراه شناسه منحربفرد وی (متغیر <varname>uid</varname>)، گروه اصلی فعلی (متغیر <varname>gid</varname>) و فهرستی از گروه‌ها که کاربر به متعلق به آن‌هاست (متغیر <varname>groups</varname>).

en: <primary>group</primary><secondary>creation</secondary>
fa-IR: <primary>گروه</primary><secondary>ایجاد</secondary>

en: <primary>group</primary><secondary>deletion</secondary>
fa-IR: <primary>گروه</primary><secondary>حذف</secondary>

en: <primary>creation</primary><secondary>of groups</secondary>
fa-IR: <primary>ایجاد</primary><secondary>گروه‌ها</secondary>

en: <emphasis>TIP</emphasis> <command>getent</command>
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> <command>getent</command>

en: The <command>getent</command> (get entries) command checks the system databases the standard way, using the appropriate library functions, which in turn call the NSS modules configured in the <filename>/etc/nsswitch.conf</filename> file. The command takes one or two arguments: the name of the database to check, and a possible search key. Thus, the command <command>getent passwd rhertzog</command> will give the information from the user database regarding the user <literal>rhertzog</literal>.
fa-IR: دستور <command>getent</command> یا get entries به شیوه‌ای استاندارد به بررسی پایگاه‌داده‌های سیستم می‌پردازد، با استفاده از توابع کتابخانه‌ای مناسب، که در بازگشت با استفاده از فراخوانی ماژول‌های NSS موجود در فایل <filename>/etc/nsswitch.conf</filename> اطلاعات را باز می‌گرداند. دستور یک یا دو پارامتر می‌گیرد: نام پایگاه‌داده‌ای که قصد بررسی دارد و یک کلیدواژه احتمالی برای جستجو. بنابراین، دستور <command>getent passwd rhertzog</command> اطلاعات پایگاه‌داده کاربری را برای کاربر <literal>rhertzog</literal> بدست می‌آورد.

en: Creating Accounts
fa-IR: ایجاد حساب‌های کاربری

en: <primary>account</primary><secondary>creation</secondary>
fa-IR: <primary>حساب‌کاربری</primary><secondary>ایجاد</secondary>

en: <primary>creation</primary><secondary>of user accounts</secondary>
fa-IR: <primary>ایجاد</primary><secondary>حساب‌های کاربری</secondary>

en: One of the first actions an administrator needs to do when setting up a new machine is to create user accounts. This is typically done using the <command>adduser</command> command which takes a user-name for the new user to be created, as an argument.
fa-IR: یکی از اولین اقدامات مدیرسیستم هنگام برپایی یک سیستم ایجاد حساب‌های کاربری است. این کار با استفاده از دستور <command>adduser</command> صورت می‌گیرد که نام کاربری را به عنوان پارامتر دریافت می‌کند.

en: The <command>adduser</command> command asks a few questions before creating the account, but its usage is fairly straightforward. Its configuration file, <filename>/etc/adduser.conf</filename>, includes all the interesting settings: it can be used to automatically set a quota for each new user by creating a user template, or to change the location of user accounts; the latter is rarely useful, but it comes in handy when you have a large number of users and want to divide their accounts over several disks, for instance. You can also choose a different default shell.
fa-IR: دستور <command>adduser</command> قبل از ایجاد حساب‌کاربری چند سوال می‌پرسد، اما استفاده از آن بسیار ساده است. فایل پیکربندی آن، <filename>/etc/adduser.conf</filename> شامل تمام تنظیمات جالب است: از آن می‌توان برای تنظیم ظرفیت دیسک یا quota برای هر کاربر با استفاده از یک قالب پیش‌فرض یا تغییر مکان حساب‌های کاربری استفاده کرد؛ دومی بسیار مورد استفاده است، اما زمانی کاربرد دارد که تعداد فراوانی کاربر وجود دارند که باید روی دیسک‌های مختلف مدیریت شوند، برای نمونه. همچنین می‌توانید پوسته پیش‌فرض مورد استفاده را نیز تغییر دهید.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Quota
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> Quota

en: The term “quota” refers to a limit on machine resources that a user is allowed to use. This frequently refers to disk space.
fa-IR: عبارت “quota” به محدودیت منابع در یک سیستم گفته می‌شود که یک کاربر می‌تواند از آن‌ها استفاده کند. این عبارت اغلب درباره حجم دیسک استفاده می‌شود.

en: The creation of an account populates the user's home directory with the contents of the <filename>/etc/skel/</filename> template. This provides the user with a set of standard directories and configuration files.
fa-IR: فرآیند ایجاد یک حساب کاربری محتویات دایرکتوری home کاربر را با استفاده از فایل <filename>/etc/skel/</filename> پر می‌کند. این فایل مجموعه‌ای از فایل‌ها و دایرکتوری‌های استاندارد را بوجود می‌آورد.

en: <primary>group</primary><secondary>add a user</secondary>
fa-IR: <primary>گروه</primary><secondary>افزودن کاربر</secondary>

en: <primary>add a user to a group</primary>
fa-IR: <primary>افزودن کاربر به یک گروه</primary>

en: In some cases, it will be useful to add a user to a group (other than their default “main” group) in order to grant them additional permissions. For example, a user who is included in the <emphasis>audio</emphasis> group can access audio devices (see sidebar <xref linkend="sidebar.special-files" />). This can be achieved with a command such as <command>adduser <replaceable>user</replaceable> <replaceable>group</replaceable></command>.
fa-IR: در برخی موارد، افزودن کاربر یه یک گروه کار مفیدی است (به جز گروه اصلی کاربر) به منظور اینکه مجوزهای بیشتری در اختیار کاربر قرار گیرد. برای نمونه، کاربری که در گروه <emphasis>audio</emphasis> قرار دارد می‌تواند به دستگاه‌های صوتی دسترسی داشته باشد (قسمت <xref linkend="sidebar.special-files" /> را مشاهده کنید). این عمل با استفاده از دستور <command>adduser <replaceable>user</replaceable> <replaceable>group</replaceable></command> انجام می‌شود.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Device access permissions
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> مجوزهای دسترسی به دستگاه

en: <primary>device</primary><secondary>access permissions</secondary>
fa-IR: <primary>دستگاه</primary><secondary>مجوزهای دسترسی</secondary>

en: <primary>mode</primary><secondary>character</secondary>
fa-IR: <primary>حالت</primary><secondary>کاراکتر</secondary>

en: <primary>mode</primary><secondary>block</secondary>
fa-IR: <primary>حالت</primary><secondary>بلاک</secondary>

en: <primary>block, mode</primary>
fa-IR: <primary>بلاک، حالت</primary>

en: <primary>character, mode</primary>
fa-IR: <primary>کاراکتر، حالت</primary>

en: <primary>special, file</primary>
fa-IR: <primary>فایل، ویژه</primary>

en: Each hardware peripheral device is represented under Unix with a special file, usually stored in the file tree under <filename>/dev/</filename> (DEVices). Two types of special files exist according to the nature of the device: “character mode” and “block mode” files, each mode allowing for only a limited number of operations. While character mode limits interaction with read/write operations, block mode also allows seeking within the available data. Finally, each special file is associated with two numbers (“major” and “minor”) that identify the device to the kernel in a unique manner. Such a file, created by the <command>mknod</command> command, simply contains a symbolic (and more human-friendly) name.
fa-IR: هر دستگاه سخت‌افزاری در یونیکس با استفاده از یک فایل ویژه نمایش داده می‌شود، که معمولا در ساختار درختی زیر <filename>/dev/</filename> یا (DEVices) قرار می‌گیرد. دو نوع فایل ویژه با توجه به ماهیت دستگاه وجود دارد: “حالت کاراکتری” و “حالت بلاکی”، هر حالت تنها دسترسی تعداد معدودی از عملیات را صادر می‌کند. حالت کاراکتری تنها عملیات خواندن/نوشتن را مجاز می‌داند، حالت بلاک اجازه جستجو بین داده‌های موجود را می‌دهد. در نهایت، هر فایل ویژه با دو عدد متناسب است (“ماژور” و “مینور”) که دستگاه را به شیوه‌ای منحصربفرد برای کرنل قابل شناسایی می‌کنند. چنین فایلی، که با دستور <command>mknod</command> ایجاد می‌شود، تنها شامل یک نام نمادین (و خوانا برای انسان) است.

en: The permissions of a special file map to the permissions necessary to access the device itself. Thus, a file such as <filename>/dev/mixer</filename>, representing the audio mixer, only has read/write permissions for the root user and members of the <literal>audio</literal> group. Only these users can operate the audio mixer.
fa-IR: مجوزهای یک فایل ویژه منطبق با مجوزهای مورد نیاز برای دسترسی به خود دستگاه است. بنابراین، فایلی مانند <filename>/dev/mixer</filename>، که ترکیب‌کننده صوتی را مشخص می‌کند، تنها شامل مجوزهای خواندن/نوشتن کاربر root و اعضای گروه <literal>audio</literal> است. تنها این کاربران هستند که می‌توانند ترکیب‌کننده صوتی را راهبری کنند.

en: Shell Environment
fa-IR: محیط پوسته

en: <primary>shell</primary>
fa-IR: <primary>پوسته</primary>

en: Command interpreters (or shells) can be a user's first point of contact with the computer, and they must therefore be rather friendly. Most of them use initialization scripts that allow configuration of their behavior (automatic completion, prompt text, etc.).
fa-IR: مفسرهای خط‌فرمان (پوسته‌ها) یکی از اولین راه‌های تعامل کاربر با رایانه هستند و به همین دلیل باید عملکرد ساده و روشنی داشته باشند. بسیاری از آن‌ها امکان فراخوانی اسکریپت‌های راه‌انداز را به منظور پیکربندی محیط خود می‌دهند (کامل‌سازی خودکار، متن روی صفحه و موارد دیگر).

en: <primary>command line interface</primary>
fa-IR: <primary>رابط خط فرمان</primary>

en: <primary>command interpreter</primary>
fa-IR: <primary>مفسر خط‌فرمان</primary>

en: <command>bash</command>, the standard shell, uses the <filename>/etc/bash.bashrc</filename> initialization script for “interactive” shells, and <filename>/etc/profile</filename> for “login” shells.
fa-IR: <command>bash</command> به عنوان پوسته استاندارد از فایل <filename>/etc/bash.bashrc</filename> به عنوان اسکریپ راه‌انداز پوسته‌های “تعاملی” و از فایل <filename>/etc/profile</filename> برای پوسته‌های “ورودی” استفاده می‌کند.

en: In simple terms, a login shell is invoked when you login to the console either locally or remotely via <command>ssh</command>, or when you run an explicit <command>bash --login</command> command. Regardless of whether it is a login shell or not, a shell can be interactive (in an <command>xterm</command>-type terminal for instance); or non-interactive (when executing a script).
fa-IR: به عبارت ساده، یک پوسته ورودی زمانی فراخوانی می‌شود که شما به کنسول از طریق محلی یا در محیط شبکه با استفاده از <command>ssh</command> وارد شده باشید، یا زمانی که دستور <command>bash --login</command> را اجرا کنید. جدا از اینکه این یک پوسته ورودی باشد یا نه، یک پوسته می‌تواند تعاملی (برای نمونه در ترمینال مبتنی بر <command>xterm</command>) یا غیرتعاملی (هنگام اجرای یک اسکریپت) باشد.

en: <emphasis>DISCOVERY</emphasis> Other shells, other scripts
fa-IR: <emphasis>اکتشاف</emphasis> سایر پوسته‌ها، سایر اسکریپت‌ها

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Automatic completion
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> کامل‌سازی خودکار

en: <primary>automatic completion</primary>
fa-IR: <primary>کامل‌سازی خودکار</primary>

en: Many command interpreters provide a completion feature, which allows the shell to automatically complete a partially typed command name or argument when the user hits the <keycap>Tab</keycap> key. This lets users work more efficiently and be less error-prone.
fa-IR: بسیازی از مفسرهای خط‌فرمان قابلیت کامل‌کردن کلمات و عبارت‌ها را دارا هستند، که به کاربر این امکان را می‌دهد با فشردن کلید <keycap>Tab</keycap> دستور یا پارامتر مربوط به آن را کامل کند. این امر به کاربران کمک می‌کند به شیوه راحت‌تر و کم خطاتری از پوسته استفاده کنند.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> The tilde, a shortcut to HOME
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> کاراکتر تیلدا، یک میانبر برای HOME

en: The tilde is often used to indicate the directory to which the environment variable, <varname>HOME</varname>, points (being the user's home directory, such as <filename>/home/rhertzog/</filename>). Command interpreters automatically make the substitution: <filename>~/hello.txt</filename> becomes <filename>/home/rhertzog/hello.txt</filename>.
fa-IR: کاراکتر تیلدا معمولا به متغیر محلی <varname>HOME</varname> اشاره می‌کند (دایرکتوری خانه برای کاربر، مانند <filename>/home/rhertzog/</filename>). مفسرهای خط‌فرمان به صورت خودکار عملیات جایگزینی آن را انجام می‌دهند: <filename>~/hello.txt</filename> به <filename>/home/rhertzog/hello.txt</filename> تغییر می‌یابد.

en: The tilde also allows access to another user's home directory. Thus, <filename>~rmas/bonjour.txt</filename> is synonymous with <filename>/home/rmas/bonjour.txt</filename>.
fa-IR: کاراکتر تیلدا همچنین امکان دسترسی به دایرکتوری خانه یک کاربر دیگر را می‌دهد. بنابراین، <filename>~rmas/bonjour.txt</filename> متناظر با <filename>/home/rmas/bonjour.txt</filename> است.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Environment variables
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> متغیرهای محلی

en: <primary>variable, environment</primary>
fa-IR: <primary>متغیر، محلی</primary>

en: Environment variables allow storage of global settings for the shell or various other programs called. They are contextual (each process has its own set of environment variables) but inheritable. This last characteristic offers the possibility for a login shell to declare variables which will be passed down to all programs it executes.
fa-IR: متغیرهای محلی امکان ذخیره‌سازی تنظیمات سراسری برای پوسته یا سایر برنامه‌های سیستم را بوجود می‌آورند. آن‌ها وابسته به محیط (هر فرآیند متغیرهای محلی مربوط به خود را دارد) و قابل ارث‌بری هستند. امکان آخر این اجازه را به یک پوسته می‌دهد تا با تعریف این متغیرها، آن‌ها را در تمام برنامه‌های زیرمجموعه خود قابل دسترس سازد.

en: <emphasis>TIP</emphasis> All shells configured identically
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> تمام پوسته‌ها به یک صورت پیکربندی می‌شوند

en: Printer Configuration
fa-IR: پیکربندی چاپگر

en: <primary>configuration</primary><secondary>printing</secondary>
fa-IR: <primary>پیکربندی</primary><secondary>قابلیت چاپ</secondary>

en: <primary>printing</primary><secondary>configuration</secondary>
fa-IR: <primary>قابلیت چاپ</primary><secondary>پیکربندی</secondary>

en: <emphasis>COMMUNITY</emphasis> CUPS
fa-IR: <emphasis>جامعه کاربری</emphasis> CUPS

en: Configuring the Bootloader
fa-IR: پیکربندی راه‌انداز اولیه

en: <primary>loader</primary><secondary>bootloader</secondary>
fa-IR: <primary>راه‌انداز</primary><secondary>راه‌انداز اولیه</secondary>

en: <primary>bootloader</primary>
fa-IR: <primary>راه‌انداز اولیه</primary>

en: It is probably already functional, but it is always good to know how to configure and install the bootloader in case it disappears from the Master Boot Record. This can occur after installation of another operating system, such as Windows. The following information can also help you to modify the bootloader configuration if needed.
fa-IR: این قابلیت هم‌اکنون فعال است، اما دانستن اینکه چطور می‌توان در زمان بروز مشکل در راه‌انداز اولیه یا پاک شدن آن از روی MBR آن را عیب‌زدایی و نصب مجدد کرد بسیار مفید است. این اتفاق زمانی می‌افتد که یک سیستم عامل دیگر مانند ویندوز را نصب کنید. اطلاعات پیش رو به شما کمک می‌کنند که راه‌انداز اولیه را به صورت صحیح پیکربندی کنید.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Master boot record
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> Master Boot Record

en: The Master Boot Record (MBR) occupies the first 512 bytes of the first hard disk, and is the first thing loaded by the BIOS to hand over control to a program capable of booting the desired operating system. In general, a bootloader gets installed in the MBR, removing its previous content.
fa-IR: رکورد راه‌انداز اصلی یا MBR اولین ۵۱۲ بایت اولین هارددیسک موجود را اشغال می‌کند و اولین چیزی است که توسط BIOS برای شناسایی برنامه‌ای که قادر به راه‌اندازی سیستم عامل باشد فراخوانی می‌گردد. به صورت کلی، راه‌انداز اولیه‌ای که در MBR نصب می‌گردد تمام محتوای قبلی را حذف می‌کند.

en: Identifying the Disks
fa-IR: شناسایی دیسک‌ها

en: <emphasis>CULTURE</emphasis> <emphasis>udev</emphasis> and <filename>/dev/</filename>
fa-IR: <emphasis>فرهنگ</emphasis> <emphasis>udev</emphasis> و <filename>/dev/</filename>

en: The <filename>/dev/</filename> directory traditionally houses so-called “special” files, intended to represent system peripherals (see sidebar <xref linkend="sidebar.special-files" />). Once upon a time, it used to contain all special files that could potentially be used. This approach had a number of drawbacks among which the fact that it restricted the number of devices that one could use (due to the hardcoded list of names), and that it was impossible to know which special files were actually useful.
fa-IR: دایرکتوری <filename>/dev/</filename> از قدیم محل نگهداری فایل‌های به اصطلاح “ویژه” بود، که نمایانگر دستگاه‌های جانبی متصل به سیستم بودند (قسمت <xref linkend="sidebar.special-files" /> را مشاهده کنید). در زمان‌های گذشته این دایرکتوری شامل تمام فایل‌های ویژه قابل استفاده بود. این رویکرد نقص‌های فراوانی به همراه داشت از جمله اینکه تعداد دستگاه‌هایی که یک نفر می‌توانست از آن‌ها استفاده کند را محدود می‌ساخت (به دلیل دست‌نویس بودن تمام نام‌ها) و اینکه تقریبا غیرممکن بود بفهمید کدام فایل واقعا کاربردی است.

en: With dynamically assigned names, you can thus keep the same name for a given device, regardless of the connector used or the connection order, which is especially useful when you use various USB peripherals. The first partition on the first hard drive can then be called <filename>/dev/sda1</filename> for backwards compatibility, or <filename>/dev/root-partition</filename> if you prefer, or even both at the same time since <command>udevd</command> can be configured to automatically create a symbolic link.
fa-IR: با نام‌هایی که به صورت خودکار اختصاص می‌یابند، می‌توانید یک نام یکسان برای دستگاه مشخصی تعیین کنید جدا از اینکه توسط چه اتصالی برقرار شده یا ترتیب آن به چه صورت بوده، که این عمل هنگام استفاده از درگاه‌های مختلف USB بسیار مفید است. اولین پارتیشن اولین هارددیسک می‌تواند نام <filename>/dev/sda1</filename> را داشته باشد یا <filename>/dev/root-partition</filename> اگر آن را ترجیح دهید یا استفاده از هر دو در یک زمان چرا که <command>udevd</command> قادر است پیوندهای نمادین از این فایل‌ها بسازد.

en: <primary>hard drive, names</primary>
fa-IR: <primary>هارد درایو، نام‌ها</primary>

en: <primary>names</primary><secondary>of hard drives</secondary>
fa-IR: <primary>نام‌های</primary><secondary>هارد درایوها</secondary>

en: Configuration of the bootloader must identify the different hard drives and their partitions. Linux uses “block” special files stored in the <filename>/dev/</filename> directory, for this purpose. Since Debian <emphasis role="distribution">Squeeze</emphasis>, the naming scheme for hard drives has been unified by the Linux kernel, and all hard drives (IDE/PATA, SATA, SCSI, USB, IEEE 1394) are now represented by <filename>/dev/sd*</filename>.
fa-IR: پیکربندی راه‌انداز اولیه باید هارد درایوهای مختلف با پارتیشن‌های مربوطه را شناسایی کند. لینوکس از فایل‌های ویژه “بلاک” که در <filename>/dev/</filename> ذخیره می‌شوند به این منظور استفاده می‌کند. به این منظور، از دبیان <emphasis role="distribution">Squeeze</emphasis>، شیوه نامگذاری هارد درایوها توسط کرنل لینوکس یکپارچه شده است و تمام هارد درایوها (IDE/SATA، SATA، SCSI، USB، IEEE 1394) اکنون توسط <filename>/dev/sd*</filename> شناخته می‌شوند.

en: Each partition is represented by its number on the disk on which it resides: for instance, <filename>/dev/sda1</filename> is the first partition on the first disk, and <filename>/dev/sdb3</filename> is the third partition on the second disk.
fa-IR: هر پارتیشن با عدد مخصوص به خود روی دیسک شناسایی می‌گردد: برای نمونه، <filename>/dev/sda1</filename> اولین پارتیشن روی اولین دیسک و <filename>/dev/sdb3</filename> سومین پارتیشن روی دومین دیسک است.

en: <primary>partition</primary><secondary>primary</secondary>
fa-IR: <primary>پارتیشن</primary><secondary>اولیه</secondary>

en: <primary>partition</primary><secondary>extended</secondary>
fa-IR: <primary>پارتیشن</primary><secondary>گسترش‌یافته</secondary>

en: <primary>partition</primary><secondary>secondary</secondary>
fa-IR: <primary>پارتیشن</primary><secondary>ثانویه</secondary>

en: <primary>partition table</primary><secondary>MS-DOS format</secondary>
fa-IR: <primary>‌جدول پارتیشن‌بندی</primary><secondary>قالب MS-DOS</secondary>

en: The PC architecture (or “i386”, including its younger cousin “amd64”) has long been limited to using the “MS-DOS” partition table format, which only allows four “primary” partitions per disk. To go beyond this limitation under this scheme, one of them has to be created as an “extended” partition, and it can then contain additional “secondary” partitions. These secondary partitions are numbered from 5. Thus the first secondary partition could be <filename>/dev/sda5</filename>, followed by <filename>/dev/sda6</filename>, etc.
fa-IR: معماری PC (یا “i386” به همراه “amd64”) تنها محدود به استفاده از قالب جدول پارتیشن “MS-DOS” بوده است، که تنها اجازه چهار پارتیشن “اولیه” روی هر دیسک را می‌دهد. برای غلبه بر این محدودیت یکی از پارتیشن‌ها باید به صورت “گسترش‌یافته” درآید و در آنجا می‌تواند شامل پارتیشن‌های “ثانویه” باشد. این پارتیشن‌های ثانویه از شماره ۵ آغاز می‌گردند. بنابراین اولیه پارتیشن ثانویه روی دیسک با <filename>/dev/sda5</filename> شناخته می‌شود و به همین شکل ادامه می‌یابد.

en: Another restriction of the MS-DOS partition table format is that it only allows disks up to 2 TiB in size, which is becoming a real problem with recent disks.
fa-IR: دیگر محدودیت قالب جدول پارتیشن‌بندی MS-DOS این است که تنها قادر به شناسایی دیسک‌های تا ۲ ترابایت حافظه جانبی است که این مشکل امروزه با توجه به افزایش حجم دیسک‌ها جدی شده است.

en: <primary>GPT</primary><secondary>partition table format</secondary>
fa-IR: <primary>GPT</primary><secondary>قالب جدول پارتیشن‌بندی</secondary>

en: <primary>partition table</primary><secondary>GPT format</secondary>
fa-IR: <primary>جدول پارتیشن‌بندی</primary><secondary>قالب GPT</secondary>

en: The example configuration files given in the following sections are based on the same setup: a single SATA disk, where the first partition is an old Windows installation and the second contains Debian GNU/Linux.
fa-IR: فایل‌های پیکربندی نمونه که در قسمت‌های بعدی به آن‌ها اشاره می‌شود بر اساس یک تنظیم یکسان هستند: یک دیسک SATA واحد، که اولین پارتیشن آن یک نصب قدیمی از ویندوز است و پارتیشن دوم شامل دبیان گنو/لینوکس است.

en: <emphasis>LILO</emphasis> (LInux LOader) is the oldest bootloader — solid but rustic. It writes the physical address of the kernel to boot on the MBR, which is why each update to LILO (or its configuration file) must be followed by the command <command>lilo</command>. Forgetting to do so will render a system unable to boot if the old kernel was removed or replaced as the new one will not be in the same location on the disk.
fa-IR: <emphasis>LILO</emphasis> که مخفف LInux LOader است قدیمی‌ترین راه‌انداز اولیه در لینوکس است - قدیمی اما اصیل. نشانی فیزیکی کرنل برای راه‌اندازی را روی MBR می‌نویسد، به همین دلیل هر بروزرسانی LILO یا فایل‌های پیکربندی آن باید به همراه اجرای دستور <command>lilo</command> باشد. فراموش کردن این امر باعث می‌شود سیستم در حالتی قرار بگیرد که نشانی کرنل قبلی پاک شده باشد و کرنل جدید نیز اکنون در MBR موجود نباشد.

en: LILO's configuration file is <filename>/etc/lilo.conf</filename>; a simple file for standard configuration is illustrated in the example below.
fa-IR: فایل پیکربندی LILO با نام <filename>/etc/lilo.conf</filename> شناخته می‌شود؛ یک فایل نمونه برای پیکربندی استاندارد در ادامه آورده می‌شود.

en: LILO configuration file
fa-IR: فایل پیکربندی LILO

en: GRUB 2 Configuration
fa-IR: پیکربندی GRUB2

en: <emphasis>NOTE</emphasis> Disk names for GRUB
fa-IR: <emphasis>یادداشت</emphasis> نام دیسک‌ها برای GRUB

en: Partitions also have a specific name in GRUB. When you use “classical” partitions in MS-DOS format, the first partition on the first disk is labeled, <literal>(hd0,msdos1)</literal>, the second <literal>(hd0,msdos2)</literal>, etc.
fa-IR: پارتیشن‌ها همچنین یک نام مخصوص به خود در GRUB دارند. زمانی که از پارتیشن‌های “کلاسیک” در قالب MS-DOS استفاده می‌کنید، اولین پارتیشن اولین دیسک به صورت <literal>(hd0,msdos1)</literal> برچسب‌گذاری می‌شود، دومین پارتیشن به صورت <literal>(hd0,msdos2)</literal> و الی آخر.

en: Other Configurations: Time Synchronization, Logs, Sharing Access…
fa-IR: سایر پیکربندی‌ها: همگام‌سازی زمان، گزارش‌ها، دسترسی اشتراکی...

en: The many elements listed in this section are good to know for anyone who wants to master all aspects of configuration of the GNU/Linux system. They are, however, treated briefly and frequently refer to the documentation.
fa-IR: عناصر مختلفی که در این قسمت به آن‌ها اشاره می‌شود برای کسانی که می‌خواهند تمام جنبه‌های پیکربندی یک سیستم گنو/لینوکس را بدانند بسیار مفید هستند. اگرچه، تنها به بخش مختصری از آن‌ها می‌پردازیم و ارجاعاتی به مستندات رسمی باقی می‌گذاریم.

en: Timezone
fa-IR: منطقه‌زمانی

en: <primary>timezone</primary>
fa-IR: <primary>منطقه‌زمانی</primary>

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Symbolic links
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> پیوندهای نمادین

en: <primary>link</primary><secondary>symbolic</secondary>
fa-IR: <primary>پیوند</primary><secondary>پیوند نمادین</secondary>

en: <primary>symbolic link</primary>
fa-IR: <primary>پیوند نمادین</primary>

en: A symbolic link is a pointer to another file. When you access it, the file to which it points is opened. Removal of the link will not cause deletion of the file to which it points. Likewise, it does not have its own set of permissions, but rather retains the permissions of its target. Finally, it can point to any type of file: directories, special files (sockets, named pipes, device files, etc.), even other symbolic links.
fa-IR: یک پیوند نمادین مانند اشاره‌گر به فایل دیگری است. زمانی که به آن دسترسی دارید، در حقیقت فایل اشاره‌شده باز می‌شود. حذف این پیوند منجر به حذف فیزیکی فایلی که به آن اشاره دارد نمی‌شود. به همین شکل، مجوزهای جداگانه مربوط به خود را ندارد، اما مجوزهای فایل هدف را نمایش می‌دهد. در نهایت، می‌تواند به هر نوع فایلی اشاره کند: دایرکتوری‌ها، فایل‌های ویژه (سوکت، لوله‌های نام‌گذاری‌شده، فایل‌های دستگاه‌ها و الی آخر)، حتی سایر پیوندهای نمادین.

en: The <command>ln -s <replaceable>target</replaceable> <replaceable>link-name</replaceable></command> command creates a symbolic link, named <replaceable>link-name</replaceable>, pointing to <replaceable>target</replaceable>.
fa-IR: دستور <command>ln -s <replaceable>target</replaceable> <replaceable>link-name</replaceable></command> یک پیوند نمادین با نام <replaceable>link-name</replaceable> که اشاره به فایل <replaceable>target</replaceable> دارد را ایجاد می‌کند.

en: If the target does not exist, then the link is “broken” and accessing it will result in an error indicating that the target file does not exist. If the link points to another link, you will have a “chain” of links that turns into a “cycle” if one of the targets points to one of its predecessors. In this case, accessing one of the links in the cycle will result in a specific error (“too many levels of symbolic links”); this means the kernel gave up after several rounds of the cycle.
fa-IR: اگر فایل هدف وجود نداشته باشد، آنگاه پیوند به صورت “شکسته” خواهد بود و دسترسی به آن با خطای عدم وجود فایل مقصد مواجه خواهد شد. اگر پیوند به پیوند دیگری اشاره کند، آنگاه دارای “زنجیره‌ای” از پیوندها هستید که هر یک به دیگری اشاره می‌کند و یک “چرخه” را ایجاد می‌کنند. در این مورد، دسترسی به یکی از پیوندهای این چرخه به یک خطای مشخص ختم می‌شود (“too many levels of symbolic links”)؛ به معنی اینکه کرنل پس از چند مرتبه پیموندن این چرخه، عملیات را متوقف کرده است.

en: When you need to temporarily change the timezone, use the <varname>TZ</varname> environment variable, which takes priority over the configured system default:
fa-IR: زمانی که نیاز دارید به صورت موقت منطقه‌زمانی را تغییر دهید، از متغیر محلی <varname>TZ</varname> استفاده کنید که نسب به پیش‌فرض اولیه سیستم اولویت پیدا می‌کند.

en: <emphasis>NOTE</emphasis> System clock, hardware clock
fa-IR: <emphasis>یادداشت</emphasis> ساعت سیستم، ساعت سخت‌افزار

en: There are two time sources in a computer. A computer's motherboard has a hardware clock, called the “CMOS clock”. This clock is not very precise, and provides rather slow access times. The operating system kernel has its own, the software clock, which it keeps up to date with its own means (possibly with the help of time servers, see <xref linkend="sect.time-synchronization" />). This system clock is generally more accurate, especially since it doesn't need access to hardware variables. However, since it only exists in live memory, it is zeroed out every time the machine is booted, contrary to the CMOS clock, which has a battery and therefore “survives” rebooting or halting of the machine. The system clock is, thus, set from the CMOS clock during boot, and the CMOS clock is updated on shutdown (to take into account possible changes or corrections if it has been improperly adjusted).
fa-IR: دو منبع زمان برای رایانه وجود دارد. برداصلی رایانه دارای یک ساعت سخت‌افزاری است که با نام “ساعت CMOS” شناخته می‌شود. این ساعت خیلی دقیق نیست و دسترسی کندی به زمان ارائه می‌دهد. کرنل سیستم عامل ساعت خود را دارد، ساعت نرم‌افزاری، که با استفاده از ابزار خود بروز نگاه می‌دارد (احتمالا با استفاده از سرورهای زمانی، قسمت <xref linkend="sect.time-synchronization" /> را مشاهده کنید). این ساعت سیستم به طور دقیق‌تری کار می‌کند، به خصوص که به متغیرهای سخت‌افزاری نیازی ندارد. اگرچه، از آنجا که تنها در حافظه اصلی قرار دارد، هر زمان که رایانه راه‌اندازی شود از صفر آعاز می‌گردد، بر خلاف ساعت CMOS که دارای یک باتری است و راه‌اندازی مجدد رایانه باعث “از بین رفتن” آن نمی‌شود. ساعت سیستم، بنابراین با استفاده از ساعت CMOS هنگام راه‌اندازی اولیه تنظیم و ساعت CMOS نیز هنگام خاموش شدن رایانه بروزرسانی می‌گردد (اگر به درستی تنظیم شود تغییرات صحیح را به همراه خواهد داشت).

en: In practice, there is a problem, since the CMOS clock is nothing more than a counter and contains no information regarding the time zone. There is a choice to make regarding its interpretation: either the system considers it runs in universal time (UTC, formerly GMT), or in local time. This choice could be a simple shift, but things are actually more complicated: as a result of daylight saving time, this offset is not constant. The result is that the system has no way to determine whether the offset is correct, especially around periods of time change. Since it is always possible to reconstruct local time from universal time and the timezone information, we strongly recommend using the CMOS clock in universal time.
fa-IR: در عمل، یک مشکل وجود دارد و آن اینکه ساعت CMOS چیزی بیشتر از یک شمارنده سخت‌افزاری نیست و کوچکترین اطلاعاتی راجع به منظفه‌زمانی ندارد. برای تفسیر این حالت یک انتخاب وجود دارد: یا سیستم تصمیم بگیرد که ساعت به صورت جهانی (UTC که سابق بر این GMT بود) تنظیم گردد یا به صورت محلی. این انتخاب به نظر ساده می‌آید، اما داستان پیچیده‌تر از این است: در نتیجه استفاده از ساعت تابستانی، این اختلاف هیچگاه ثابت نمی‌ماند. نتیجه اینکه سیستم هیچ روشی برای تایید این اختلاف زمانی ندارد، به خصوص هنگامی که این بازه زمانی تغییر می‌کند. از آنجا که همیشه می‌توان با استفاده از زمان جهانی و اطلاعات منطقه‌زمانی به ساعت محلی دسترسی داشت، به شدت توصیه می‌شود که از ساعت CMOS در زمان جهانی استفاده گردد.

en: Time Synchronization
fa-IR: همگام‌سازی زمان

en: <primary>time synchronization</primary>
fa-IR: <primary>همگام‌سازی زمان</primary>

en: <primary>clock</primary><secondary>synchronization</secondary>
fa-IR: <primary>ساعت</primary><secondary>همگام‌سازی</secondary>

en: Time synchronization, which may seem superfluous on a computer, is very important on a network. Since users do not have permissions allowing them to modify the date and time, it is important for this information to be precise to prevent confusion. Furthermore, having all of the computers on a network synchronized allows better cross-referencing of information from logs on different machines. Thus, in the event of an attack, it is easier to reconstruct the chronological sequence of actions on the various machines involved in the compromise. Data collected on several machines for statistical purposes won't make a great deal of sense if they are not synchronized.
fa-IR: همگام‌سازی زمان، که ممکن است عضو زائدی در رایانه به حساب آید، اهمیت بسزایی در یک شبکه دارد. از آنجا که کاربران مجوز کافی برای تغییر و تنظیم تاریخ و ساعت را ندارد، دقیق بودن این اطلاعات از اهمیت خاصی برخوردار است تا باعث سردرگمی نشود. علاوه بر این، همگام‌سازی زمان چند رایانه در شبکه باعث می‌شود که اطلاعات مربوط به گزارش‌های سیستمی به صورت بهتری استفاده گردند. بنابراین، اگر حمله‌ای صورت گیرد، راحت‌تر خواهد بود که ترتیب زمانی وقایع اتفاق افتاده در مجموعه‌ای از رایانه‌های نفوذ شده را تشخیص داد. داده‌هایی که از چندین رایانه مختلف برای تحلیل آماری گردآوری می‌شوند مادامی که همگام‌سازی زمانی نداشته باشند تاثیر خاصی ندارند.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> NTP
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> NTP

en: <primary>NTP</primary><secondary>server</secondary>
fa-IR: <primary>NTP</primary><secondary>سرور</secondary>

en: NTP (Network Time Protocol) allows a machine to synchronize with others fairly accurately, taking into consideration the delays induced by the transfer of information over the network and other possible offsets.
fa-IR: پروتکل زمان در شبکه یا Network Time Protocol به یک رایانه اجازه می‌دهد که ساعت خود را با سایر رایانه‌های شبکه همگام‌سازی کند. این پروتکل تاخیر بوجود آمده در شبکه و سایر تاثیرات مربوط به آن را نیز در محاسبه این زمان به حساب می‌آورد.

en: While there are numerous NTP servers on the Internet, the more popular ones may be overloaded. This is why we recommend using the <emphasis>pool.ntp.org</emphasis> NTP server, which is, in reality, a group of machines that have agreed to serve as public NTP servers. You could even limit use to a sub-group specific to a country, with, for example, <emphasis>us.pool.ntp.org</emphasis> for the United States, or <emphasis>ca.pool.ntp.org</emphasis> for Canada, etc.
fa-IR: با اینکه تعداد زیادی سرور NTP در اینترنت وجود دارند، آن‌هایی که محبوب‌تر هستند بیشتر استفاده می‌گردند. به همین دلیل توصیه می‌کنیم که از سرور <emphasis>pool.ntp.org</emphasis> استفاده کرده که در حقیقت مجموعه‌ای از رایانه‌های عمومی ارائه‌دهنده این پروتکل در اینترنت هستند. حتی می‌توانید بر اساس یک کشور خاص فهرست خود را کوتاه کنید، برای نمونه <emphasis>us.pool.ntp.org</emphasis> برای ایالات متحده یا <emphasis>ca.pool.ntp.org</emphasis> برای کانادا.

en: However, if you manage a large network, it is recommended that you install your own NTP server, which will synchronize with the public servers. In this case, all the other machines on your network can use your internal NTP server instead of increasing the load on the public servers. You will also increase homogeneity with your clocks, since all the machines will be synchronized on the same source, and this source is very close in terms of network transfer times.
fa-IR: اگر یک شبکه بزرگ را مدیریت می‌کنید، توصیه می‌شود که سرور NTP خود را نصب کنید که با استفاده از سرورهای عمومی همگام‌سازی می‌گردد. در این مورد، تمام رایانه‌های شبکه محلی می‌توانند از سرور شما استفاده کنند بجای اینکه ترافیک خود را روی سرورهای عمومی قرار دهند. با اینکار همگن بودن ساعت‌ها را افزایش می‌دهید، چرا که تمام رایانه‌ها بر اساس یک منبع همگام‌سازی زمانی شده‌اند و این منبع با توجه به زمان انتقال در شبکه بسیار نزدیک است.

en: For Workstations
fa-IR: برای رایانه‌های رومیزی

en: Since work stations are regularly rebooted (even if only to save energy), synchronizing them by NTP at boot is enough. To do so, simply install the <emphasis role="pkg">ntpdate</emphasis> package. You can change the NTP server used if needed by modifying the <filename>/etc/default/ntpdate</filename> file.
fa-IR: از آنجا که این رایانه‌ها به صورت مداوم روشن و خاموش می‌گردند (حتی برای صرفه‌جویی در انرژی)، همگام‌سازی زمان در لحظه راه‌اندازی توسط NTP کافی است. به این منظور، تنها کافی است بسته <emphasis role="pkg">ntpdate</emphasis> را نصب کنید. با ویرایش فایل <filename>/etc/default/ntpdate</filename> نیز می‌توانید سرور NTP مورد نظر را تغییر دهید.

en: For Servers
fa-IR: برای سرورها

en: Servers are only rarely rebooted, and it is very important for their system time to be correct. To permanently maintain correct time, you would install a local NTP server, a service offered in the <emphasis role="pkg">ntp</emphasis> package. In its default configuration, the server will synchronize with <emphasis>pool.ntp.org</emphasis> and provide time in response to requests coming from the local network. You can configure it by editing the <filename>/etc/ntp.conf</filename> file, the most significant alteration being the NTP server to which it refers. If the network has a lot of servers, it may be interesting to have one local time server which synchronizes with the public servers and is used as a time source by the other servers of the network.
fa-IR: سرورها به طور خیلی کم راه‌اندازی مجدد می‌گردند و صحیح بودن ساعت سیستم در آن‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد. برای این منظور، می‌توانید یک سرور NTP محلی نصب کنید، سرویسی که توسط بسته <emphasis role="pkg">ntp</emphasis> ارائه می‌شود. در پیکربندی پیش‌فرض آن، سرور با <emphasis>pool.ntp.org</emphasis> همگام‌سازی می‌شود و زمان خواسته شده را که توسط شبکه محلی مورد نیاز است فراهم می‌آورد. می‌توانید با ویریش فایل <filename>/etc/ntp.conf</filename> آن را پیکربندی کنید که مهم‌ترین تغییر در آن مربوط به سرور NTP مورد نیاز است. اگر شبکه دارای سرورهای مختلفی باشد، می‌توان یکی از آن‌ها را با توجه به سرورهای عمومی NTP همگام‌سازی کرد تا باقی سرورهای شبکه از روی آن همگام‌سازی زمانی گردند.

en: <primary>server</primary><secondary>NTP</secondary>
fa-IR: <primary>سرور</primary><secondary>NTP</secondary>

en: <emphasis>GOING FURTHER</emphasis> GPS modules and other time sources
fa-IR: <emphasis>مطالعه بیشتر</emphasis> ماژول‌های GPS و سایر منابع زمانی

en: If time synchronization is particularly crucial to your network, it is possible to equip a server with a GPS module (which will use the time from GPS satellites) or a DCF-77 module (which will sync time with the atomic clock near Frankfurt, Germany). In this case, the configuration of the NTP server is a little more complicated, and prior consultation of the documentation is an absolute necessity.
fa-IR: اگر همگام‌سازی زمان برای شبکه شما امری حیاتی است، امکان تجهیز یک سرور به ماژول GPS (که از زمان ماهواره‌های GPS استفاده می‌کند) یا ماژول DCF-77 (که از زمان ساعت اتمی نزدیک به فرانکفورت آلمان استفاده می‌کند) وجود دارد. در این مورد، پیکربندی سرور NTP کمی پیچیده‌تر خواهد بود و مطالعه مستندات قبل از پیاده‌سازی آن یک ضرورت محسوب می‌شود.

en: Rotating Log Files
fa-IR: چرخش فایل‌های گزارش

en: <primary>file</primary><secondary>logs, rotation</secondary>
fa-IR: <primary>فایل</primary><secondary>گزارش‌ها، چرخش</secondary>

en: Log files can grow, fast, and it is necessary to archive them. The most common scheme is a rotating archive: the log file is regularly archived, and only the latest <replaceable>X</replaceable> archives are retained. <command>logrotate</command>, the program responsible for these rotations, follows directives given in the <filename>/etc/logrotate.conf</filename> file and all of the files in the <filename>/etc/logrotate.d/</filename> directory. The administrator may modify these files, if they wish to adapt the log rotation policy defined by Debian. The <citerefentry><refentrytitle>logrotate</refentrytitle> <manvolnum>1</manvolnum></citerefentry> man page describes all of the options available in these configuration files. You may want to increase the number of files retained in log rotation, or move the log files to a specific directory dedicated to archiving them rather than delete them. You could also send them by e-mail to archive them elsewhere.
fa-IR: فایل‌های گزارش می‌توانند به سرعت رشد کرده و حجم زیادی اشغال کنند که این امر بایگانی کردن آن‌ها را لازم می‌سازد. متداول‌ترین شیوه استفاده از یک بایگانی چرخشی است: فایل گزارش به صورت مداوم بایگانی می‌شود و تنها آخرین بایگانی <replaceable>X</replaceable> به صورت دست نخورده باقی می‌ماند. <command>logrotate</command>، برنامه‌ای که مسئول این کار است از دستورات موجود در فایل <filename>/etc/logrotate.conf</filename> و تمام فایل‌هایی که در دایرکتوری <filename>/etc/logrotate.d/</filename> وجود دارند، استفاده می‌کند. مدیرسیستم شاید بخواهد این فایل‌ها را ویرایش کند، اگر قصد سازگاری با سیاست تعیین شده چرخش فایل در دبیان را داشته باشد. صفحه راهنمای <citerefentry><refentrytitle>logrotate</refentrytitle> <manvolnum>1</manvolnum></citerefentry> شامل تمام گزینه‌های موجود در این فایل‌های پیکربندی است. شاید بخواهید تعداد فایل‌هایی که در هر چرخش حفظ می‌گردند را افزایش دهید یا فایل‌های چرخانده شده را به یک دایرکتوری خاص که برای بایگانی استفاده می‌شود جابجا کنید بجای آنکه آن‌ها حذف شوند. همچنین می‌توانید آن‌ها را با استفاده از ایمیل جهت بایگانی در جای دیگری ارسال کنید.

en: The <command>logrotate</command> program is executed daily by the <command>cron</command> scheduling program (described in <xref linkend="sect.task-scheduling-cron-atd" />).
fa-IR: برنامه <command>logrotate</command> به صورت روزانه توسط برنامه زمان‌بندی <command>cron</command> اجرا می‌شود (که در قسمت <xref linkend="sect.task-scheduling-cron-atd" /> توضیح داده شده است).

en: Sharing Administrator Rights
fa-IR: اشتراک‌گذاری دسترسی سطح بالا

en: <primary>account</primary><secondary>administrator account</secondary>
fa-IR: <primary>حساب کاربری</primary><secondary>حساب کاربری مدیر</secondary>

en: Frequently, several administrators work on the same network. Sharing the root passwords is not very elegant, and opens the door for abuse due to the anonymity such sharing creates. The solution to this problem is the <command>sudo</command> program, which allows certain users to execute certain commands with special rights. In the most common use case, <command>sudo</command> allows a trusted user to execute any command as root. To do so, the user simply executes <command>sudo <replaceable>command</replaceable></command> and authenticates using their personal password.
fa-IR: به طور مداوم، چند مدیرسیستم روی یک شبکه کار می‌کنند. اشتراک‌گذاری گذرواژه حساب root کار معقولی نیست، که باعث بروز سواستفاده با توجه به ماهیت نامشخص بودن کاربر استفاده کننده از این حساب می‌گردد. راه حل این مساله برنامه <command>sudo</command> است که به برخی کاربران اجازه می‌دهد برخی برنامه‌ها را با مجوزهای سطح بالا اجرا کنند. در متداول‌ترین کاربرد، <command>sudo</command> به کاربر مجاز اجازه استفاده از هر دستوری با مجوز حساب root را می‌دهد. به این منظور، کاربر تنها با وارد کردن دستور <command>sudo <replaceable>command</replaceable></command> و درج گذرواژه خود می‌تواند دسترسی بالاتری پیدا کند.

en: List of Mount Points
fa-IR: فهرست نقاط اتصال

en: <primary>point, mount</primary>
fa-IR: <primary>نقطه، اتصال</primary>

en: <primary>mount point</primary>
fa-IR: <primary>نقطه اتصال</primary>

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Mounting and unmounting
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> قطع و وصل کردن

en: mount point: this is the location on the local filesystem where the device, remote system, or partition will be mounted.
fa-IR: نقطه اتصال: دایرکتوری در فایل‌سیستم محلی که دستگاه، سیستم راه‌دور یا پارتیشن در آن قرار می‌گیرد.

en: type: this field defines the filesystem used on the mounted device. <literal>ext4</literal>, <literal>ext3</literal>, <literal>vfat</literal>, <literal>ntfs</literal>, <literal>btrfs</literal>, <literal>xfs</literal> are a few examples.
fa-IR: نوع: این فیلد نشان‌دهنده نوع فایل‌سیستم استفاده شده در روی دستگاه است. <literal>ext4</literal>، <literal>ext3</literal>، <literal>vfat</literal>، <literal>ntfs</literal>، <literal>btrfs</literal> و <literal>xfs</literal> برخی از گزینه‌ها هستند.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> NFS, a network filesystem
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> NFS، یک فایل‌سیستم شبکه

en: NFS is a network filesystem; under Linux, it allows transparent access to remote files by including them in the local filesystem.
fa-IR: NFS یک فایل‌سیستم تحت شبکه است؛ در لینوکس، اجازه دسترسی بدون واسطه به فایل‌های راه‌دور با درج آن‌ها در فایل‌سیستم محلی را صادر می‌کند.

en: options: there are many of them, depending on the filesystem, and they are documented in the <command>mount</command> man page. The most common are
fa-IR: گزینه‌ها: تعداد زیادی هستند که بر اساس نوع فایل‌سیستم متفاوت عمل می‌کنند، آن‌ها در صفحه راهنمای <command>mount</command> مستندسازی شده‌اند. متداول‌ترین آن‌ها عبارتند از

en: <literal>rw</literal> or <literal>ro</literal>, meaning, respectively, that the device will be mounted with read/write or read-only permissions.
fa-IR: <literal>rw</literal> یا <literal>ro</literal> که به معنی دسترسی خواندنی/نوشتی یا فقط خواندنی هستند.

en: <literal>noauto</literal> deactivates automatic mounting on boot.
fa-IR: <literal>noauto</literal> اتصال خودکار هنگام راه‌اندازی اولیه را غیرفعال می‌کند.

en: <literal>nofail</literal> allows the boot to proceed even when the device is not present. Make sure to put this option for external drives that might be unplugged when you boot, because <command>systemd</command> really ensures that all mount points that must be automatically mounted are actually mounted before letting the boot process continue to its end. Note that you can combine this with <literal>x-systemd.device-timeout=5s</literal> to tell <command>systemd</command> to not wait more than 5 seconds for the device to appear (see <citerefentry><refentrytitle>systemd.mount</refentrytitle><manvolnum>5</manvolnum></citerefentry>).
fa-IR: <literal>nofail</literal> به فرآیند راه‌اندای اجازه می‌دهد که در صورت نبودن دستگاه نیز به کار خود ادامه دهد. اطمینان یابید که از این گزینه برای دستگاه‌های خارجی که ممکن است در زمان راه‌اندازی وصل نباشند استفاده می‌کنید، چرا که <command>systemd</command> اطمینان می‌یابد تمام دستگاه‌های مورد نیاز برای اتصال به فایل‌سیستم واقعا وصل شده باشند و اگر این اتفاق نیفتند اجازه پیشروی فرآیند راه‌اندازی سیستم را نمی‌دهد. نکته اینکه می‌توانید آن را با <literal>x-systemd.device-timeout=5s</literal> ترکیب کرده که به ... بگویید بیش از ۵ ثانیه برای ظاهرشدن دستگاه منتظر نماند (قسمت <citerefentry><refentrytitle>systemd.mount</refentrytitle><manvolnum>5</manvolnum></citerefentry> را مشاهده کنید).

en: <literal>user</literal> authorizes all users to mount this filesystem (an operation which would otherwise be restricted to the root user).
fa-IR: <literal>user</literal> به تمام کاربران اجازه اتصال به این فایل‌سیستم را می‌دهد (عملیاتی که معمولا محدود به کاربر root است.)

en: <literal>defaults</literal> means the group of default options: <literal>rw</literal>, <literal>suid</literal>, <literal>dev</literal>, <literal>exec</literal>, <literal>auto</literal>, <literal>nouser</literal> and <literal>async</literal>, each of which can be individually disabled after <literal>defaults</literal> by adding <literal>nosuid</literal>, <literal>nodev</literal> and so on to block <literal>suid</literal>, <literal>dev</literal> and so on. Adding the <literal>user</literal> option reactivates it, since <literal>defaults</literal> includes <literal>nouser</literal>.
fa-IR: <literal>defaults</literal> به معنی گروهی از گزینه‌های پیش‌فرض است: <literal>rw</literal>، <literal>suid</literal>، <literal>dev</literal>، <literal>exec</literal>، <literal>auto</literal>، <literal>nouser</literal> و <literal>async</literal>، که هر کدام در ادامه می‌توانند غیرفعال شوند <literal>defaults</literal> با اضافه کردن <literal>nosuid</literal>، <literal>nodev</literal> و به همین شکل به منظور مسدودکردن <literal>suid</literal>، <literal>dev</literal> و سایر موارد. افزودن گزینه <literal>user</literal> آن‌ها را دوباره فعال می‌کند چرا که <literal>defaults</literal> شامل <literal>nouser</literal> می‌شود.

en: Example <filename>/etc/fstab</filename> file
fa-IR: نمونه فایل <filename>/etc/fstab</filename>

en: <emphasis>GOING FURTHER</emphasis> Auto-mounting
fa-IR: <emphasis>مطالعه بیشتر</emphasis> اتصال خودکار

en: <command>locate</command> and <command>updatedb</command>
fa-IR: <command>locate</command> و <command>updatedb</command>

en: Compiling a Kernel
fa-IR: کامپایل یک کرنل

en: <primary>compilation</primary><secondary>of a kernel</secondary>
fa-IR: <primary>کامپایل</primary><secondary>یک کرنل</secondary>

en: <primary>kernel</primary><secondary>compilation</secondary>
fa-IR: <primary>کرنل</primary><secondary>کامپایل‌کردن</secondary>

en: The kernels provided by Debian include the largest possible number of features, as well as the maximum of drivers, in order to cover the broadest spectrum of existing hardware configurations. This is why some users prefer to recompile the kernel in order to only include what they specifically need. There are two reasons for this choice. First, it may be to optimize memory consumption, since the kernel code, even if it is never used, occupies memory for nothing (and never “goes down” on the swap space, since it is actual RAM that it uses), which can decrease overall system performance. A locally compiled kernel can also limit the risk of security problems since only a fraction of the kernel code is compiled and run.
fa-IR: کرنل‌هایی که توسط دبیان ارائه می‌شوند بیشترین تعداد از ویژگی‌های ممکن را دارا هستند، به همراه بیشترین درایورهای پشتیبانی شده به منظور اینکه پاسحگوی طیف گسترده‌ای از پیکربندی‌های سخت‌افزاری باشند. این همان دلیلی است که برخی کاربران ترجیح می‌دهند تنها نیازهای مربوط به خود در نسخه کامپایل شده از کرنل داشته باشند. برای این انتخاب دو دلیل وجود دارد. نخست اینکه برای بهبود بخشیدن عملکرد سیستم، تنها بخشی از کد کرنل که مورد نیاز است کامپایل می‌شود و این کد حتی اگر استفاده نگردد باز حافظه مربوط به خود را اشغال می‌کند (که این حافظه هیچگاه به swap منتقل نمی‌شود چرا که دقیقا حافظه اصلی یا RAM سیستم است) که این کار می‌تواند به کند شدن عملکرد کلی سیستم منجر گردد. دوم اینکه یک کرنل کامپایل شده با نیازهای خاص احتمال بروز مشکلات امنیتی را کاهش داده چرا که تنها بخش مشخصی از کدهای کرنل کامپایل شده‌اند.

en: <emphasis>NOTE</emphasis> Security updates
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> بروزرسانی‌های امنیتی

en: If you choose to compile your own kernel, you must accept the consequences: Debian cannot ensure security updates for your custom kernel. By keeping the kernel provided by Debian, you benefit from updates prepared by the Debian Project's security team.
fa-IR: اگر تصمیم به کامپایل‌کردن کرنل خود دارید، باید عواقب آن را نیز بپذیرید: دبیان نمی‌تواند بروزرسانی‌های امنیتی برای کرنل سفارشی شما ارائه دهد. با حفظ و استفاده از کرنلی که دبیان ارائه می‌کند، از بروزرسانی‌هایی که توسط تیم امنیتی دبیان انجام می‌شود بهره‌مند می‌گردید.

en: Recompilation of the kernel is also necessary if you want to use certain features that are only available as patches (and not included in the standard kernel version).
fa-IR: کامپایل‌مجدد کرنل تنها زمانی لازم است که بخواهید از قابلیت‌های جدید ارائه شده در patchها استفاده کنید (که در نسخه استاندارد کرنل قرار ندارند).

en: <emphasis>GOING FURTHER</emphasis> The Debian Kernel Handbook
fa-IR: <emphasis>مطالعه بیشتر</emphasis> کتابچه کرنل در دبیان

en: Introduction and Prerequisites
fa-IR: مقدمه و پیش‌نیاز

en: Unsurprisingly Debian manages the kernel in the form of a package, which is not how kernels have traditionally been compiled and installed. Since the kernel remains under the control of the packaging system, it can then be removed cleanly, or deployed on several machines. Furthermore, the scripts associated with these packages automate the interaction with the bootloader and the initrd generator.
fa-IR: تعجبی ندارد که دبیان کرنل را به مانند سایر بسته‌های نرم‌افزاری مدیریت می‌کند، که با شیوه قدیمی کامپایل و نصب کرنل‌ها تفاوت دارد. از آنجا که کرنل در کنترل سیستم بسته‌بندی قرار دارد، به راحتی می‌تواند حذف یا روی دستگاه‌های دیگری نصب گردد. علاوه بر این، اسکریپت‌های موجود در این بسته‌ها عملیات مربوط به راه‌اندازی اولیه سیستم و تولید initrd را انجام می‌دهند.

en: <emphasis>CULTURE</emphasis> The good old days of <emphasis role="pkg">kernel-package</emphasis>
fa-IR: <emphasis>فرهنگ</emphasis> روزهای خوب <emphasis role="pkg">kernel-package</emphasis>

en: Before the Linux build system gained the ability to build proper Debian packages, the recommended way to build such packages was to use <command>make-kpkg</command> from the <emphasis role="pkg">kernel-package</emphasis> package.
fa-IR: قبل از اینکه سیستم build در لینوکس قادر به ایجاد بسته‌های دبیان باشد، روش توصیه شده برای ایجاد چنین بسته‌هایی استفاده از ابزار <command>make-kpkg</command> موجود در بسته <emphasis role="pkg">kernel-package</emphasis> بود.

en: Getting the Sources
fa-IR: دریافت منابع

en: <primary>Linux kernel sources</primary>
fa-IR: <primary>منابع کرنل لینوکس</primary>

en: <primary>kernel</primary><secondary>sources</secondary>
fa-IR: <primary>کرنل</primary><secondary>منابع</secondary>

en: <primary>source</primary><secondary>of the Linux kernel</secondary>
fa-IR: <primary>منبع</primary><secondary>کرنل لینوکس</secondary>

en: <emphasis>CULTURE</emphasis> Location of kernel sources
fa-IR: <emphasis>فرهنگ</emphasis> محل منابع کرنل

en: Configuring the Kernel
fa-IR: پیکربندی کرنل

en: <primary>kernel</primary><secondary>configuration</secondary>
fa-IR: <primary>کرنل</primary><secondary>پیکربندی</secondary>

en: <primary>configuration</primary><secondary>of the kernel</secondary>
fa-IR: <primary>پیکربندی</primary><secondary>کرنل</secondary>

en: The next step consists of configuring the kernel according to your needs. The exact procedure depends on the goals.
fa-IR: گام بعدی پیکربندی کرنل با توجه به نیاز خودتان است که عملیات دقیق آن به اهداف شما بستگی دارد.

en: Unless you need to change the configuration, you can stop here and skip to <xref linkend="sect.kernel-build" />. If you need to change it, on the other hand, or if you decide to reconfigure everything from scratch, you must take the time to configure your kernel. There are various dedicated interfaces in the kernel source directory that can be used by calling the <command>make <replaceable>target</replaceable></command> command, where <replaceable>target</replaceable> is one of the values described below.
fa-IR: اگر قصد تغییر در پیکربندی موجود را ندارید، می‌توانید در این مرحله توقف کرده و به قسمت <xref linkend="sect.kernel-build" /> بروید. اگر می‌خواهید تغییرات را انجام دهید، از طرف دیگر، یا اینکه همه چیز را از اول پیکربندی کنید، باید زمان برای این ییکربندی سفارشی را مد نظر قرار دهید. رابط‌های انحصاری مختلفی در دایرکتوری سورس کد کرنل وجود دارند که می‌توان با استفاده از دستور <command>make <replaceable>target</replaceable></command> فراخوانی کرد، که <replaceable>target</replaceable> یکی از مقادیر موجود در زیر است.

en: When using one of those configuration interfaces, it is always a good idea to start from a reasonable default configuration. The kernel provides such configurations in <filename>arch/<replaceable>arch</replaceable>/configs/*_defconfig</filename> and you can put your selected configuration in place with a command like <command>make x86_64_defconfig</command> (in the case of a 64-bit PC) or <command>make i386_defconfig</command> (in the case of a 32-bit PC).
fa-IR: هنگام استفاده از این رابط‌ها برای پیکربندی، ایده خوبی است که از یک پیکربندی پیش‌فرض آغاز کنید. کرنل چنین پیکربندی‌هایی را در فایل <filename>arch/<replaceable>arch</replaceable>/configs/*_defconfig</filename> ارائه داده که می‌توانید آن‌ها را با استفاده از دستور <command>make x86_64_defconfig</command> (در مورد یک رایانه ۶۴ بیتی) یا <command>make i386_defconfig</command> (در مورد یک رایانه ۳۲ بیتی) انتخاب کنید.

en: <emphasis>TIP</emphasis> Dealing with outdated <filename>.config</filename> files
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> مواجهه با فایل‌های قدیمی <filename>.config</filename>

en: When you provide a <filename>.config</filename> file that has been generated with another (usually older) kernel version, you will have to update it. You can do so with <command>make oldconfig</command>, it will interactively ask you the questions corresponding to the new configuration options. If you want to use the default answer to all those questions you can use <command>make olddefconfig</command>. With <command>make oldnoconfig</command>, it will assume a negative answer to all questions.
fa-IR: زمانی که با یک فایل <filename>.config</filename> تولید شده توسط نسحه قدیمی‌تر کرنل مواجه می‌شوید، باید آن را بروزرسانی کنید. اینکار را می‌توانید با استفاده از <command>make oldconfig</command> که به صورت تعاملی پرسش‌هایی را درباره پیکربندی جدید از شما می‌پرسد انجام دهید. اگر قصد استفاده از پاسخ پیش‌فرض برای پرسش‌ها را دارید می‌توانید از <command>make olddefconfig</command> استفاده کنید. با استفاده از <command>make olddefconfig</command>، فرض بر این است که پاسخ شما به تمام پرسش‌ها منفی است.

en: Compiling and Building the Package
fa-IR: کامپایل‌کردن و ساختن بسته

en: <emphasis>NOTE</emphasis> Clean up before rebuilding
fa-IR: <emphasis>یادداشت</emphasis> تمیزکاری قبل از فرآیند ساخت

en: Compiling External Modules
fa-IR: کامپایل‌کردن ماژول‌های خارجی

en: <primary>kernel</primary><secondary>external modules</secondary>
fa-IR: <primary>کرنل</primary><secondary>ماژول‌های خارجی</secondary>

en: <primary>modules</primary><secondary>external kernel modules</secondary>
fa-IR: <primary>ماژول‌ها</primary><secondary>ماژول‌های خارجی کرنل</secondary>

en: <emphasis>ALTERNATIVE</emphasis> module-assistant
fa-IR: <emphasis>جایگزین</emphasis> module-assistant

en: Applying a Kernel Patch
fa-IR: اعمال یک وصله در کرنل

en: <primary>kernel</primary><secondary>patch</secondary>
fa-IR: <primary>کرنل</primary><secondary>وصله</secondary>

en: <primary>patch of the kernel</primary>
fa-IR: <primary>وصله کرنل</primary>

en: Some features are not included in the standard kernel due to a lack of maturity or to some disagreement with the kernel maintainers. Such features may be distributed as patches that anyone is then free to apply to the kernel sources.
fa-IR: برخی ویژگی‌ها به دلیل مناسب نبودن با استانداردهای کرنل یا عدم تفاهم بین توسعه‌دهندگان آن، در نسخه استاندارد کرنل قرار ندارند. چنین ویژگی‌هایی در قالب وصله یا patch وجود دارند که به صورت آزادانه توسط کاربران می‌توانند به یک نسخه از کرنل اضافه گردند.

en: Note that a given patch may not necessarily work with every version of the kernel; it is possible for <command>patch</command> to fail when applying them to kernel sources. An error message will be displayed and give some details about the failure; in this case, refer to the documentation available in the Debian package of the patch (in the <filename>/usr/share/doc/linux-patch-*/</filename> directory). In most cases, the maintainer indicates for which kernel versions their patch is intended.
fa-IR: نکته اینکه یک وصله مشخص به طور خاص با تمام نسخه‌های کرنل کار نمی‌کند؛ از این رو امکان ناموفق بودن عملیات همراه با دستور <command>patch</command> وجود دارد. یک پیام خطا هنگام بروز چنین مشکلی همراه با جزئیات آن نمایش داده می‌شود؛ در این مورد، به مستندات موجود در بسته دبیان مربوط به فایل وصله (در دایرکتوری <filename>/usr/share/doc/linux-patch-*/</filename>) مراجعه کنید. در اکثر موارد، نگهدارنده بسته اشاره می‌کند که وصله برای کدام یک از نسخه‌های کرنل کار می‌کند.

en: Installing a Kernel
fa-IR: نصب یک کرنل

en: <primary>installation</primary><secondary>of a kernel</secondary>
fa-IR: <primary>نصب</primary><secondary>یک کرنل</secondary>

en: <primary>kernel</primary><secondary>installation</secondary>
fa-IR: <primary>کرنل</primary><secondary>نصب</secondary>

en: Features of a Debian Kernel Package
fa-IR: ویژگی‌های یک بسته کرنل در دبیان

en: Most of those tasks are offloaded to hook scripts in the <filename>/etc/kernel/*.d/</filename> directories. For instance, the integration with <command>grub</command> relies on <filename>/etc/kernel/postinst.d/zz-update-grub</filename> and <filename>/etc/kernel/postrm.d/zz-update-grub</filename> to call <command>update-grub</command> when kernels are installed or removed.
fa-IR: اکثر آن فعالیت‌ها توسط اسکریپت‌های موجود در دایرکتوری‌های <filename>/etc/kernel/*.d/</filename> انجام مي‌شوند. برای نمونه، انطباق با <command>grub</command> توسط <filename>/etc/kernel/postinst.d/zz-update-grub</filename> و <filename>/etc/kernel/postrm.d/zz-update-grub</filename> به منظور فراخوانی <command>update-grub</command> هنگام افزودن یا حذف یک کرنل صورت می‌گیرد.

en: Installing with <command>dpkg</command>
fa-IR: نصب با استفاده از <command>dpkg</command>

en: The configuration steps described in this chapter are basic and can lead both to a server system or a workstation, and it can be massively duplicated in semi-automated ways. However, it is not enough by itself to provide a fully configured system. A few pieces are still in need of configuration, starting with low-level programs known as the “Unix services”.
fa-IR: پیکربندی که گام‌های در فصل به آن‌ها اشاره شد بسیار پایه هستند و می‌توان در هر دو محیط رومیزی و سرور از آن‌ها استفاده کرد و امکان فرآیند خودکارسازی آن‌ها نیز وجود دارد. اگرچه، این کارها به خودی خود یک سیستم کاملا پیکربندی شده را آماده نمی‌کنند. تکه‌های کوچکی هنوز نیاز به پیکربندی دارند، که با برنامه‌های سطح پایینی به نام سرویس‌های یونیکس یا “Unix services” شناخته می‌شوند.
