0 - en to fa-IR translation catalogue (167 entries)

en: Network
fa-IR: شبکه

en: Network Infrastructure
fa-IR: زیرساخت شبکه

en: Linux sports the whole Unix heritage for networking, and Debian provides a full set of tools to create and manage them. This chapter reviews these tools.
fa-IR: لینوکس از میراث شبکه یونیکس پشتیبانی می‌کند و دبیان مجموعه کاملی از ابزارها را برای ایجاد و مدیریت آن فراهم می‌آورد. این فصل به بررسی این ابزار می‌پردازد.

en: <primary>network</primary><secondary>gateway</secondary>
fa-IR: <primary>شبکه</primary><secondary>gateway</secondary>

en: <primary>router</primary>
fa-IR: <primary>مسیریاب</primary>

en: A gateway is a system linking several networks. This term often refers to a local network's “exit point” on the mandatory path to all external IP addresses. The gateway is connected to each of the networks it links together, and acts as a router to convey IP packets between its various interfaces.
fa-IR: یک gateway رایانه‌ای است که چندین شبکه را به یکدیگر متصل می‌کند. این عبارت اغلب به “نقطه خروجی” یک شبکه محلی به تمام نشانی‌های IP ضروری حارجی اشاره دارد. gateway به هر کدام از شبکه‌هایی که پیوند می‌دهد، متصل است و به عنوان یک مسیریاب کار تبدیل بسته‌های IP را بر عهده دارد.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> IP packet
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> بسته IP

en: <primary>packet</primary><secondary>IP</secondary>
fa-IR: <primary>بسته</primary><secondary>IP</secondary>

en: Most networks nowadays use the IP protocol (<emphasis>Internet Protocol</emphasis>). This protocol segments the transmitted data into limited-size packets. Each packet contains, in addition to its payload data, a number of details required for its proper routing.
fa-IR: امروزه اکثر شبکه‌ها از پروتکل IP یا <emphasis>Internet Protocol</emphasis> استفاده می‌کنند. این پروتکل داده انتقالی را به بسته‌هایی با اندازه کوچک تبدیل می‌کند. هر بسته علاوه بر داده مذکور، شامل جزئیاتی برای مسیریابی صحیح خود می‌باشد.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> TCP/UDP
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> TCP/UDP

en: <primary>port</primary><secondary>TCP</secondary>
fa-IR: <primary>درگاه</primary><secondary>TCP</secondary>

en: <primary>port</primary><secondary>UDP</secondary>
fa-IR: <primary>درگاه</primary><secondary>UDP</secondary>

en: Many programs do not handle the individual packets themselves, even though the data they transmit does travel over IP; they often use TCP (<emphasis>Transmission Control Protocol</emphasis>). TCP is a layer over IP allowing the establishment of connections dedicated to data streams between two points. The programs then only see an entry point into which data can be fed with the guarantee that the same data exits without loss (and in the same sequence) at the exit point at the other end of the connection. Although many kinds of errors can happen in the lower layers, they are compensated by TCP: lost packets are retransmitted, and packets arriving out of order (for example, if they used different paths) are re-ordered appropriately.
fa-IR: بسیاری برنامه‌ها خود به مدیریت بسته‌ها نمی‌پردازند، با اینکه داده انتقالی آن‌‌ها از طریق IP منتقل می‌شود؛ آن‌ها اغلب از TCP یا <emphasis>Transmission Control Protocol</emphasis> استفاده می‌کنند. TCP لایه‌ای بر فراز IP است که امکان برقراری ارتباط برای جریان داده‌ای بین دو نقطه را برقرار می‌کند. برنامه‌ها تنها یک نقطه ورودی برای ارسال داده‌ها می‌دانند که ضمانت از بین نرفتن داده را دارد و به همان ترتیب که فرستاده می‌شود در نقطه خروجی نیز دریافت می‌گردد. با اینکه انواع گوناگونی از خطا در لایه‌های پایینی ممکن است اتفاق بیفتد، توسط TCP جبران می‌شوند: بسته‌های گم شده دوباره ارسال می‌گردند و بسته‌هایی که خارج از ترتیب دریافت می‌شوند (برای نمونه، اگر از مسیرهای مختلف استفاده کرده باشند) به صورت مناسبی شماره‌گذاری مجدد می‌شوند.

en: Another protocol relying on IP is UDP (<emphasis>User Datagram Protocol</emphasis>). In contrast to TCP, it is packet-oriented. Its goals are different: the purpose of UDP is only to transmit one packet from an application to another. The protocol does not try to compensate for possible packet loss on the way, nor does it ensure that packets are received in the same order as were sent. The main advantage to this protocol is that the latency is greatly improved, since the loss of a single packet does not delay the receiving of all following packets until the lost one is retransmitted.
fa-IR: پروتکل دیگری که به IP وابسته است UDP یا <emphasis>User Datagram Protocol</emphasis> نام دارد. بر خلاف TCP، مبتنی بر بسته و اهداف این پروتکل متفاوت است: هدف UDP تنها انتقال یک بسته از یک برنامه به دیگری است. پروتکل نه تنها جبران بسته‌های گم شده در مسیر را نمی‌کند بلکه در رابطه با ترتیب ارسال و دریافت آن‌ها نیز کاری انجام نمی‌دهد. مزیت اصلی آن در این است که تاخیر به میزان کمی وجود دارد، از آنجا که گم شدن یک بسته منجر به تاخیر در کل فرآیند ارسال مجدد آن نمی‌گردد.

en: TCP and UDP both involve ports, which are “extension numbers” for establishing communication with a given application on a machine. This concept allows keeping several different communications in parallel with the same correspondent, since these communications can be distinguished by the port number.
fa-IR: TCP و UDP هر دو شامل درگاه هستند، که در حقیقت “شماره‌های اضافی” برای برقراری ارتباط با یک برنامه روی یک رایانه هستند. این مفهوم امکان برقراری چند ارتباط هم‌زمان با یک مخاطب را فراهم می‌سازد، از آنجا که این ارتباطات از طریق شماره درگاه قابل شناسایی هستند.

en: When a local network uses a private address range (not routable on the Internet), the gateway needs to implement <emphasis>address masquerading</emphasis> so that the machines on the network can communicate with the outside world. The masquerading operation is a kind of proxy operating on the network level: each outgoing connection from an internal machine is replaced with a connection from the gateway itself (since the gateway does have an external, routable address), the data going through the masqueraded connection is sent to the new one, and the data coming back in reply is sent through to the masqueraded connection to the internal machine. The gateway uses a range of dedicated TCP ports for this purpose, usually with very high numbers (over 60000). Each connection coming from an internal machine then appears to the outside world as a connection coming from one of these reserved ports.
fa-IR: زمانی که یک شبکه محلی از یک بازه نشانی خصوصی (که به اینترنت مسیریابی نمی‌شوند) استفاده می‌کند، gateway نیاز به پیاده‌سازی <emphasis>address masquerading</emphasis> دارد تا رایانه‌های داخل شبکه بتوانند با دنیای خارج ارتباط برقرار کنند. عملیات ماسک‌گذاری نوعی پروکسی در شبکه به حساب می‌آیند: هر ارتباط خارجی از یک رایانه داخلی توسط نشانی gateway جایگزین می‌شود (چرا که gateway خود یک نشانی خارجی و قابل‌مسیریابی دارد)، داده‌ای که از طریق ارتباط ماسک‌گذاری شده عبور می‌کند نیز به این ارتباط ارسال می‌شود و داده‌ی بازگشتی نیز به ترتیب عکس به رایانه داخلی فرستاده می‌شود. gateway از بازه درگاه‌های اختصاصی TCP به این منظور استفاده می‌کند، معمولا با اعداد خیلی بالا (بیش از ۶۰۰۰۰). هر ارتباطی ارسالی از رایانه‌های داخلی به مانند یک ارتباط حارجی با استفاده از این درگاه‌های رزرو شده نمایش می‌یابد.

en: <primary>masquerading</primary>
fa-IR: <primary>ماسک‌گذاری</primary>

en: <emphasis>CULTURE</emphasis> Private address range
fa-IR: <emphasis>فرهنگ</emphasis> بازه خصوصی نشانی

en: <primary>private IP address</primary>
fa-IR: <primary>نشانی IP خصوصی</primary>

en: RFC 1918 defines three ranges of IPv4 addresses not meant to be routed on the Internet but only used in local networks. The first one, <literal>10.0.0.0/8</literal> (see sidebar <xref linkend="sidebar.networking-basics" />), is a class-A range (with 2<superscript>24</superscript> IP addresses). The second one, <literal>172.16.0.0/12</literal>, gathers 16 class-B ranges (<literal>172.16.0.0/16</literal> to <literal>172.31.0.0/16</literal>), each containing 2<superscript>16</superscript> IP addresses. Finally, <literal>192.168.0.0/16</literal> is a class-B range (grouping 256 class-C ranges, <literal>192.168.0.0/24</literal> to <literal>192.168.255.0/24</literal>, with 256 IP addresses each). <ulink type="block" url="http://www.faqs.org/rfcs/rfc1918.html" />
fa-IR: RFC 1918 سه بازه اختصاصی برای نشانی‌های IPv4 تعریف می‌کند که در اینترنت قابل مسیریابی نیستند اما می‌توانند در شبکه‌های محلی استفاده شوند. اولی، <literal>10.0.0.0/8</literal> (نوارکناری <xref linkend="sidebar.networking-basics" /> را مشاهده کنید) یک بازه کلاش A است (با ۲<superscript>۲۴</superscript> نشانی IP). دومی، <literal>172.16.0.0/12</literal> شامل ۱۶ بازه کلاس B است (<literal>172.16.0.0/16</literal> تا <literal>172.31.0.0/16</literal>) که هر یک شامل ۲<superscript>۱۶</superscript> نشانی IP هستند. سومی، <literal>192.168.0.0/16</literal> یک بازه کلاس B است (که ۲۵۶ بازه کلاس C از <literal>192.168.0.0/24</literal> تا <literal>192.168.255.0/24</literal> را گروه‌بندی می‌کند که هر کدام شامل ۲۵۶ نشانی IP هستند). <ulink type="block" url="http://www.faqs.org/rfcs/rfc1918.html" />

en: The gateway can also perform two kinds of <emphasis>network address translation</emphasis> (or NAT for short). The first kind, <emphasis>Destination NAT</emphasis> (DNAT) is a technique to alter the destination IP address (and/or the TCP or UDP port) for a (generally) incoming connection. The connection tracking mechanism also alters the following packets in the same connection to ensure continuity in the communication. The second kind of NAT is <emphasis>Source NAT</emphasis> (SNAT), of which <emphasis>masquerading</emphasis> is a particular case; SNAT alters the source IP address (and/or the TCP or UDP port) of a (generally) outgoing connection. As for DNAT, all the packets in the connection are appropriately handled by the connection tracking mechanism. Note that NAT is only relevant for IPv4 and its limited address space; in IPv6, the wide availability of addresses greatly reduces the usefulness of NAT by allowing all “internal” addresses to be directly routable on the Internet (this does not imply that internal machines are accessible, since intermediary firewalls can filter traffic).
fa-IR: gateway می‌تواند دو نوع NAT یا <emphasis>Network Address Translation</emphasis> اجرا کند. نوع اول، DNAT یا <emphasis>Destination NAT</emphasis> تکنیکی برای تغییر نشانی IP (و/یا درگاه TCP یا UDP) مقصد برای یک ارتباط ورودی است. مکانیزم رهگیری ارتباط نیز بسته‌های موجود را برای تضمین تداوم ارتباط تغییر می‌دهد. نوع دوم، SNAT یا <emphasis>Source NAT</emphasis> است که <emphasis>ماسک‌گذاری</emphasis> یک حالت ویژه آن به حساب می‌آید؛ SNAT تکنیکی برای تغییر نشانی IP (و/یا درگاه TCP یا UDP) مبدا برای یک ارتباط خروجی است. همانند DNAT، تمام بسته‌های موجود از طریق مکانیزم رهگیری ارتباط تغییر داده می‌شوند. نکته اینکه NAT تنها برای نشانی‌های IPv4 و فضای محدود نشانی‌دهی آن کاربرد دارد؛ در IPv6، بازه بسیار گسترده نشانی‌دهی کاربرد NAT را از بین می‌برد چرا که هر نشانی “داخلی” امکان مسیریابی روی اینترنت را دارد (این به معنای در دسترس بودن رایانه‌های داخلی نیست، چرا که فایروال‌های میانی می‌توانند ترافیک را فیلتر کنند).

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Port forwarding
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> ارسال درگاه

en: <primary>port forwarding</primary>
fa-IR: <primary>ارسال درگاه</primary>

en: A concrete application of DNAT is <emphasis>port forwarding</emphasis>. Incoming connections to a given port of a machine are forwarded to a port on another machine. Other solutions may exist for achieving a similar effect, though, especially at the application level with <command>ssh</command> (see <xref linkend="sect.ssh-port-forwarding" />) or <command>redir</command>.
fa-IR: یکی از کاربردهای DNAT <emphasis>ارسال درگاه</emphasis> است. ارتباطات ورودی به یک درگاه مشخص از یک رایانه به یک درگاه در رایانه دیگری ارسال می‌شوند. راهکارهای دیگری نیز برای دستیابی به این هدف وجود دارد، مانند، به خصوص در سطح برنامه‌ای با <command>ssh</command> یا <command>ssh</command> (قسمت <xref linkend="sect.ssh-port-forwarding" /> را مشاهده کنید).

en: Enough theory, let's get practical. Turning a Debian system into a gateway is a simple matter of enabling the appropriate option in the Linux kernel, by way of the <filename>/proc/</filename> virtual filesystem:
fa-IR: مباحث نظری کافی است، بیایید دست بکار شویم. تبیدل یک سیستم دبیان به یک gateway به سادگی فعال‌کردن چند گزینه در کرنل است که از طریق فایل‌سیستم مجازی <filename>/proc/</filename> صورت می‌گیرند.

en: The <filename>/etc/sysctl.conf</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/sysctl.conf</filename>

en: The same effect can be obtained for IPv6 by simply replacing <literal>ipv4</literal> with <literal>ipv6</literal> in the manual command and using the <literal>net.ipv6.conf.all.forwarding</literal> line in <filename>/etc/sysctl.conf</filename>.
fa-IR: این مجموعه عملیات را برای IPv6 نیز می‌توان انجام داد، تنها کافی است <literal>ipv4</literal> را با <literal>ipv4</literal> جایگزین کنیم یا خط <literal>net.ipv6.conf.all.forwarding</literal> را در فایل <filename>/etc/sysctl.conf</filename> قرار دهیم.

en: Enabling IPv4 masquerading is a slightly more complex operation that involves configuring the <emphasis>netfilter</emphasis> firewall.
fa-IR: فعال‌سازی ماسک‌گذاری IPv4 عملیات کمی پیچیده‌تری است چرا که باید فایروال <emphasis>netfilter</emphasis> را پیکربندی کرد.

en: Similarly, using NAT (for IPv4) requires configuring <emphasis>netfilter</emphasis>. Since the primary purpose of this component is packet filtering, the details are listed in <xref linkend="security" xrefstyle="select: label quotedtitle nopage" /> (see <xref linkend="sect.firewall-packet-filtering" />).
fa-IR: به طور مشابه، استفاده از NAT برای IPv4 نیازمند پیکربندی <emphasis>netfilter</emphasis> است. از آنجا که هدف اصلی این قسمت فیلترکردن بسته‌ها است، جزئیات آن در <xref linkend="security" xrefstyle="select: label quotedtitle nopage" /> آمده است (قسمت <xref linkend="sect.firewall-packet-filtering" /> را مشاهده کنید).

en: <primary>certificate</primary><secondary>X.509</secondary>
fa-IR: <primary>گواهینامه</primary><secondary>X.509</secondary>

en: Public Key Infrastructure: <emphasis>easy-rsa</emphasis>
fa-IR: زیرساخت کلید عمومی: <emphasis>easy-rsa</emphasis>

en: <primary>Public Key Infrastructure</primary>
fa-IR: <primary>زیرساخت کلید عمومی</primary>

en: <primary>RSA (algorithm)</primary>
fa-IR: <primary>RSA (الگوریتم)</primary>

en: <primary>key pair</primary>
fa-IR: <primary>زوج کلید</primary>

en: The Falcot Corp administrators use this tool to create the required certificates, both for the server and the clients. This allows the configuration of all clients to be similar since they will only have to be set up so as to trust certificates coming from Falcot's local CA. This CA is the first certificate to create; to this end, the administrators set up a directory with the files required for the CA in an appropriate location, preferably on a machine not connected to the network in order to mitigate the risk of the CA's private key being stolen.
fa-IR: مدیرسیستم‌های شرکت فالکوت از این ابزار برای ایجاد گواهینامه‌های مورد نظر در هر دو سمت کلاینت و سرور استفاده می‌کنند. این کار امکان پیکربندی تمام کلاینت‌ها را به صورت مشابهی فراهم می‌آورد چرا که آن‌ها تنها باید به گواهینامه‌های خصوصی در محل شرکت فالکوت اعتماد کنند. این CA اولین گواهینامه موجود است؛ به این منظور، مدیرسیستم‌ها اقدام به ایجاد یک دایرکتوری با فایل‌های مورد نیاز CA می‌کنند، احتمالا روی رایانه‌ای که به شبکه متصل نباشد تا با اینکار امکان لو رفتن کلید خصوصی CA را کاهش دهند.

en: The following step creates certificates for the VPN clients; one certificate is required for each computer or person allowed to use the VPN:
fa-IR: گام بعدی گواهینامه‌های مورد نیاز کلاینت‌های VPN را ایجاد می‌کند؛ برای هر رایانه یا فردی که قصد استفاده از VPN را دارد، یک گواهینامه مورد نیاز است:

en: Virtual Private Network
fa-IR: شبکه خصوصی مجازی

en: <primary>network</primary><secondary>virtual private</secondary>
fa-IR: <primary>شبکه</primary><secondary>خصوصی مجازی</secondary>

en: A <emphasis>Virtual Private Network</emphasis> (VPN for short) is a way to link two different local networks through the Internet by way of a tunnel; the tunnel is usually encrypted for confidentiality. VPNs are often used to integrate a remote machine within a company's local network.
fa-IR: یک <emphasis>Virtual Private Network</emphasis> یا به اختصار VPN روشی برای پیوند زدن دو شبکه محلی از طریق ایجاد تونل در اینترنت است؛ تونل معمولا برای محرمانگی اطلاعات رمزنگاری می‌شود. از VPN معمولا برای برقراری ارتباط با یک رایانه در شبکه داخلی یک شرکت استفاده می‌شود.

en: OpenVPN is a piece of software dedicated to creating virtual private networks. Its setup involves creating virtual network interfaces on the VPN server and on the client(s); both <literal>tun</literal> (for IP-level tunnels) and <literal>tap</literal> (for Ethernet-level tunnels) interfaces are supported. In practice, <literal>tun</literal> interfaces will most often be used except when the VPN clients are meant to be integrated into the server's local network by way of an Ethernet bridge.
fa-IR: OpenVPN نرم‌افزاری است که برای ایجاد شبکه‌های خصوصی مجازی استفاده می‌شود. راه‌اندازی آن شامل ایجاد رابط‌های شبکه خصوصی روی سرور VPN و کلاینت‌های آن است؛ هر دو رابط <literal>tun</literal> (برای تونل‌های سطح IP) و <literal>tap</literal> (برای تونل‌های سطح Ethernet) پشتیبانی می‌شوند. در عمل، رابط‌های <literal>tun</literal> اغلب مورد استفاده قرار می‌گیرند زمانی که کلاینت‌های VPN قرار باشد درون شبکه محلی سرور با استفاده از پل Ethernet تنظیم گردند.

en: OpenVPN relies on OpenSSL for all the SSL/TLS cryptography and associated features (confidentiality, authentication, integrity, non-repudiation). It can be configured either with a shared private key or using X.509 certificates based on a public key infrastructure. The latter configuration is strongly preferred since it allows greater flexibility when faced with a growing number of roaming users accessing the VPN.
fa-IR: OpenVPN برای عملیات رمزنگاری SSL/TLS و سایر قابلیت‌ها (محرمانگی، احرازهویت، جامعیت، انکارناپذیری) به OpenSSL وابسته است. امکان پیکربندی آن با استفاده از یک کلید خصوصی اشتراکی یا گواهینامه‌های X.509 مبتنی بر زیرساخت کلید عمومی وجود دارد. شیوه دوم پیکربندی به شدت ارجحیت دارد، چرا که در زمان درخواست سایر کاربران برای دسترسی به VPN، انعطاف‌پذیری بیشتری دارد.

en: Configuring the OpenVPN Server
fa-IR: پیکربندی سرور OpenVPN

en: Barring further action, VPN clients can only access the VPN server itself by way of the <literal>10.8.0.1</literal> address. Granting the clients access to the local network (192.168.0.0/24), requires adding a <literal>push route 192.168.0.0 255.255.255.0</literal> directive to the OpenVPN configuration so that VPN clients automatically get a network route telling them that this network is reachable by way of the VPN. Furthermore, machines on the local network also need to be informed that the route to the VPN goes through the VPN server (this automatically works when the VPN server is installed on the gateway). Alternatively, the VPN server can be configured to perform IP masquerading so that connections coming from VPN clients appear as if they are coming from the VPN server instead (see <xref linkend="sect.gateway" />).
fa-IR: بدون اقدام دیگری، کلاینت‌های VPN تنها از طریق نشانی <literal>10.8.0.1</literal> می‌توانند به سرور متصل گردند. برای صادر کردن مجوز دسترسی کلاینت‌ها به شبکه محلی (192.168.0.0/24)، نیاز است که عبارت <literal>push route 192.168.0.0 255.255.255.0</literal> به فایل پیکربندی OpenVPN اضافه گردد تا کلاینت‌ها به صورت خودکار به شبکه VPN موجود متصل گردند. علاوه بر این، رایانه‌های شبکه محلی نیاز دارند در رابطه با مسیریابی از طریق سرور VPN به آن‌ها اطلاع‌رسانی گردد (زمانی که سرور VPN به gateway متصل باشد این اتفاق می‌افتد). همین طور، سرور VPN می‌تواند به منظور ماسک‌گذاری IP پیکربندی گردد (<xref linkend="sect.gateway" /> را مشاهده کنید).

en: Configuring the OpenVPN Client
fa-IR: پیکربندی کلاینت OpenVPN

en: Setting up an OpenVPN client also requires creating a configuration file in <filename>/etc/openvpn/</filename>. A standard configuration can be obtained by using <filename>/usr/share/doc/openvpn/examples/sample-config-files/client.conf</filename> as a starting point. The <literal>remote vpn.falcot.com 1194</literal> directive describes the address and port of the OpenVPN server; the <literal>ca</literal>, <literal>cert</literal> and <literal>key</literal> also need to be adapted to describe the locations of the key files.
fa-IR: تنظیم یک کلاینت OpenVPN نیز نیازمند ایجاد یک فایل پیکربندی در <filename>/etc/openvpn/</filename> است. یک پیکربندی ساده می‌تواند مانند <filename>/usr/share/doc/openvpn/examples/sample-config-files/client.conf</filename> باشد. عبارت <literal>remote vpn.falcot.com 1194</literal> نشانی و درگاه سرور OpenVPN را مشخص می‌کند؛ <literal>ca</literal>، <literal>cert</literal> و <literal>key</literal> برای مشخص‌کردن محل فایل‌های کلید باید تعریف شوند.

en: Virtual Private Network with SSH
fa-IR: VPN به همراه SSH

en: The second method is more recent, and was introduced with OpenSSH 4.3; it is now possible for OpenSSH to create virtual network interfaces (<literal>tun*</literal>) on both sides of an SSH connection, and these virtual interfaces can be configured exactly as if they were physical interfaces. The tunneling system must first be enabled by setting <literal>PermitTunnel</literal> to “yes” in the SSH server configuration file (<filename>/etc/ssh/sshd_config</filename>). When establishing the SSH connection, the creation of a tunnel must be explicitly requested with the <literal>-w any:any</literal> option (<literal>any</literal> can be replaced with the desired <literal>tun</literal> device number). This requires the user to have administrator privilege on both sides, so as to be able to create the network device (in other words, the connection must be established as root).
fa-IR: روش دوم جدیدتر است و با انتشار نسخه ۴.۳ از OpenSSH معرفی شد؛ اکنون برای OpenSSH امکان ایجاد رابط‌های مجازی شبکه (<literal>tun*</literal>) در هر دو سمت ارتباط SSH وجود دارد و این رابط‌های مجازی می‌توانند همانند رابط‌های فیزیکی پیکربندی گردند. سیستم تونل‌‌کشی ابتدا باید با تنظیم <literal>PermitTunnel</literal> به “yes” در فایل پیکربندی سرور SSH (<filename>/etc/ssh/sshd_config</filename>) فعال گردد. هنگام برقراری ارتباط SSH، ایجاد یک تونل باید به صورت اختصاصی و با گزینه <literal>-w any:any</literal> بیان شود (<literal>any</literal> می‌تواند با شماره دستگاه <literal>tun</literal> مورد نظر جایگزین گردد). این امر نیازمند داشتن دسترسی مدیریتی برای کاربر در هر دو سمت است، همان‌طور که برای ایجاد دستگاه شبکه مورد نیاز است (به عبارت دیگر، ارتباط باید از طریق root برقرار شود).

en: Both methods for creating a virtual private network over SSH are quite straightforward. However, the VPN they provide is not the most efficient available; in particular, it does not handle high levels of traffic very well.
fa-IR: هر دو روش ایجاد یک شبکه خصوصی مجازی از طریق SSH بسیار سرراست هستند. اگرچه، VPN که فراهم می‌کنند عملکرد بهینه‌ای نخواهد داشت؛ به طور مشخص، به خوبی نمی‌تواند ترافیک بالا را مدیریت کند.

en: In spite of its status as the reference, the complexity of setting up IPsec restricts its usage in practice. OpenVPN-based solutions will generally be preferred when the required tunnels are neither too many nor too dynamic.
fa-IR: علی رغم وضعیت IPsec به عنوان یک راه حل جامع، پیچیدگی تنظیم آن در واقع منجر به کاهش استفاده‌اش می‌گردد. راه‌حل‌های مبتنی بر OpenVPN زمانی که تعداد تونل‌ها زیاد یا پویا نباشند ترجیخ داده می‌شوند.

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> IPsec and NAT
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> IPsec و NAT

en: NATing firewalls and IPsec do not work well together: since IPsec signs the packets, any change on these packets that the firewall might perform will void the signature, and the packets will be rejected at their destination. Various IPsec implementations now include the <emphasis>NAT-T</emphasis> technique (for <emphasis>NAT Traversal</emphasis>), which basically encapsulates the IPsec packet within a standard UDP packet.
fa-IR: NATکردن فایروال و IPsec به خوبی با یکدیگر کار نمی‌کنند: از آنجا که IPsec بسته‌ها را امضا کرده، هر تغییری احتمالی روی این بسته‌ها توسط فایروال منجر به باطل‌شدن امضا می‌گردد و بسته‌ها در مقصد تحویل داده نمی‌شوند. بسیاری از پیاده‌سازی‌های IPsec اکنون با شامل شدن تکنیک <emphasis>NAT-T</emphasis> (به معنی <emphasis>NAT Traversal</emphasis>) با قراردادن بسته IPsec در یک بسته استاندارد UDP به این مشکل رسیدگی می‌کنند.

en: <emphasis>SECURITY</emphasis> IPsec and firewalls
fa-IR: <emphasis>امنیت</emphasis> IPsec و فایروال‌ها

en: <primary>ESP, protocol</primary>
fa-IR: <primary>ESP، پروتکل</primary>

en: <primary>AH, protocol</primary>
fa-IR: <primary>AH، پروتکل</primary>

en: <primary>protocol</primary><secondary>AH</secondary>
fa-IR: <primary>پروتکل</primary><secondary>AH</secondary>

en: <primary>protocol</primary><secondary>ESP</secondary>
fa-IR: <primary>پروتکل</primary><secondary>ESP</secondary>

en: The standard mode of operation of IPsec involves data exchanges on UDP port 500 for key exchanges (also on UDP port 4500 in the case that NAT-T is in use). Moreover, IPsec packets use two dedicated IP protocols that the firewall must let through; reception of these packets is based on their protocol numbers, 50 (ESP) and 51 (AH).
fa-IR: حالت استاندارد عملیات IPsec شامل تبادل داده روی درگاه ۵۰۰ UDP برای تبادل کلید (یا درگاه ۴۵۰۰ UDP در صورت استفاده از NAT-T) است. علاوه بر این، بسته‌های IPsec از دو پروتکل اختصاصی IP استفاده می‌کنند که فایروال باید اجازه عبور آن‌ها را صادر کند؛ دریافت این بسته‌ها بر اساس شماره پروتکل آن‌ها است یعنی ۵۰ برای ESP و ۵۱ برای AH.

en: <primary>GRE, protocol</primary>
fa-IR: <primary>GRE، پروتکل</primary>

en: <primary>protocol</primary><secondary>GRE</secondary>
fa-IR: <primary>پروتکل</primary><secondary>GRE</secondary>

en: PPTP (for <emphasis>Point-to-Point Tunneling Protocol</emphasis>) uses two communication channels, one for control data and one for payload data; the latter uses the GRE protocol (<emphasis>Generic Routing Encapsulation</emphasis>). A standard PPP link is then set up over the data exchange channel.
fa-IR: PPTP که مخفف <emphasis>Point-to-Point Tunneling Protocol</emphasis> است از دو کانال ارتباطی استفاده می‌کند، یکی برای کنترل داده و دیگری برای تبادل آن؛ کانال دوم از پروتکل GRE یا <emphasis>Generic Routing Encapsulation</emphasis> استفاده می‌کند. سپس یک پیوند استاندارد PPP از طریق کانال اول صورت می‌گیرد.

en: Configuring the Client
fa-IR: پیکربندی کلاینت

en: The <emphasis role="pkg">pptp-linux</emphasis> package contains an easily-configured PPTP client for Linux. The following instructions take their inspiration from the official documentation: <ulink type="block" url="http://pptpclient.sourceforge.net/howto-debian.phtml" />
fa-IR: بسته <emphasis role="pkg">pptp-linux</emphasis> شامل یک کلاینت PPTP است که به راحتی برای کلاینت تنظیم می‌گردد. دستورالعمل پیش رو بر اساس مستندات رسمی آن الهام گرفته شده است: <ulink type="block" url="http://pptpclient.sourceforge.net/howto-debian.phtml" />

en: The Falcot administrators created several files: <filename>/etc/ppp/options.pptp</filename>, <filename>/etc/ppp/peers/falcot</filename>, <filename>/etc/ppp/ip-up.d/falcot</filename>, and <filename>/etc/ppp/ip-down.d/falcot</filename>.
fa-IR: مدیرسیستم‌های فالکوت فایل‌های متعددی ایجاد کرده‌اند: <filename>/etc/ppp/options.pptp</filename>، <filename>/etc/ppp/peers/falcot</filename>، <filename>/etc/ppp/ip-up.d/falcot</filename> و <filename>/etc/ppp/ip-down.d/falcot</filename>.

en: The <filename>/etc/ppp/options.pptp</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/ppp/options.pptp</filename>

en: The <filename>/etc/ppp/peers/falcot</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/ppp/peers/falcot</filename>

en: The <filename>/etc/ppp/ip-up.d/falcot</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/ppp/ip-up.d/falcot</filename>

en: The <filename>/etc/ppp/ip-down.d/falcot</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/ppp/ip-down.d/falcot</filename>

en: <emphasis>SECURITY</emphasis> MPPE
fa-IR: <emphasis>امنیت</emphasis> MPPE

en: Securing PPTP involves using the MPPE feature (<emphasis>Microsoft Point-to-Point Encryption</emphasis>), which is available in official Debian kernels as a module.
fa-IR: امن‌کردن PPTP مستلزم استفاده از ویژگی MPPE یا <emphasis>Microsoft Point-to-Point Encryption</emphasis> است، که در کرنل‌های رسمی دبیان به عنوان یک ماژول موجود است.

en: Configuring the Server
fa-IR: پیکربندی سرور

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> PPTP and firewalls
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> PPTP و فایروال‌ها

en: Intermediate firewalls need to be configured to let through IP packets using protocol 47 (GRE). Moreover, the PPTP server's port 1723 needs to be open so that the communication channel can happen.
fa-IR: فایروال‌های میانی باید طوری پیکربندی شوند که اجازه عبور بسته‌های IP با استفاده از پروتکل ۴۷ GRE را داشته باشند. علاوه بر این، درگاه ۱۷۲۳ از سرور PPTP به منظور برقراری کانال ارتباطی باید باز باشند.

en: <command>pptpd</command> is the PPTP server for Linux. Its main configuration file, <filename>/etc/pptpd.conf</filename>, requires very few changes: <emphasis>localip</emphasis> (local IP address) and <emphasis>remoteip</emphasis> (remote IP address). In the example below, the PPTP server always uses the <literal>192.168.0.199</literal> address, and PPTP clients receive IP addresses from <literal>192.168.0.200</literal> to <literal>192.168.0.250</literal>.
fa-IR: <command>pptpd</command> سرور PPTP برای لینوکس است. فایل اصلی پیکربندی آن، <filename>/etc/pptpd.conf</filename>، نیاز به تغییرات اندکی دارد: <emphasis>localip</emphasis> (نشانی محلی) و <emphasis>remoteip</emphasis> (نشانی راه‌دور). در نمونه زیر، سرور PPTP همیشه از نشانی <literal>192.168.0.199</literal> استفاده می‌کند و کلاینت‌ها نیز نشانی خود را بین بازه <literal>192.168.0.200</literal> تا <literal>192.168.0.250</literal> دریافت می‌کنند.

en: The <filename>/etc/pptpd.conf</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/pptpd.conf</filename>

en: The PPP configuration used by the PPTP server also requires a few changes in <filename>/etc/ppp/pptpd-options</filename>. The important parameters are the server name (<literal>pptp</literal>), the domain name (<literal>falcot.com</literal>), and the IP addresses for DNS and WINS servers.
fa-IR: پیکربندی PPP مورد استفاده سرور PPTP نیازمند برخی تغییرات در <filename>/etc/ppp/pptpd-options</filename> است. پارامترهای مهم عبارتند از نام سرور (<literal>pptp</literal>)، نام دامنه (<literal>بشمزخف.زخپ</literal>) و نشانی‌های IP برای سرورهای DNS و WINS.

en: The <filename>/etc/ppp/pptpd-options</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/ppp/pptpd-options</filename>

en: The last step involves registering the <literal>vpn</literal> user (and the associated password) in the <filename>/etc/ppp/chap-secrets</filename> file. Contrary to other instances where an asterisk (<literal>*</literal>) would work, the server name must be filled explicitly here. Furthermore, Windows PPTP clients identify themselves under the <literal><replaceable>DOMAIN</replaceable>\\<replaceable>USER</replaceable></literal> form, instead of only providing a user name. This explains why the file also mentions the <literal>FALCOT\\vpn</literal> user. It is also possible to specify individual IP addresses for users; an asterisk in this field specifies that dynamic addressing should be used.
fa-IR: آخرین گام ثبت کاربر <literal>vpn</literal> و گذرواژه مربوط به آن در فایل <filename>/etc/ppp/chap-secrets</filename> است. بر خلاف مواقعی که کاراکتر ستاره (<literal>*</literal>) کار می‌کرد، نام سرور مشخصا باید در این قسمت درج شود. علاوه بر این، کلاینت‌های PPTP در ویندوز خود را به صورت <literal><replaceable>DOMAIN</replaceable>\\<replaceable>USER</replaceable></literal> معرفی می‌کنند به جای اینکه تنها نام کاربری را نشان دهند. به همین دلیل است که فایل به کاربر <literal>FALCOT\\vpn</literal> اشاره کرده است. همچنین امکان اختصاص نشانی‌های IP انفرادی برای هر کاربر وجود دارد؛ یک کاراکتر ستاره در این قسمت به معنای استفاده از نشانی‌های پویا است.

en: The <filename>/etc/ppp/chap-secrets</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/ppp/chap-secrets</filename>

en: <emphasis>SECURITY</emphasis> PPTP vulnerabilities
fa-IR: <emphasis>امنیت</emphasis> آسیب‌پذیری‌های PPTP

en: Microsoft's first PPTP implementation drew severe criticism because it had many security vulnerabilities; most have since then been fixed in more recent versions. The configuration documented in this section uses the latest version of the protocol. Be aware though that removing some options (such as <literal>require-mppe-128</literal> and <literal>require-mschap-v2</literal>) would make the service vulnerable again.
fa-IR: اولین پیاده‌سازی PPTP از مایکروسافت باعث انتقادات بسیاری شد چرا که آسیب‌پذیری‌های امنیتی زیادی را شامل می‌شد؛ اکثر آن‌ها با انتشارهای بعدی برطرف شدند. پیکربندی که در این قسمت توضیح داده شد از آخرین نسخه این پروتکل استفاده می‌کند. آگاه باشید که حذف کردن برخی گزینه‌ها (مانند <literal>require-mppe-128</literal> و <literal>require-mschap-v2</literal>) به آسیب‌پذیری مجدد سروس منجر می‌شوند.

en: Quality of Service
fa-IR: کیفیت سرویس

en: Principle and Mechanism
fa-IR: اصول و مکانیزم

en: <emphasis>Quality of Service</emphasis> (or <emphasis>QoS</emphasis> for short) refers to a set of techniques that guarantee or improve the quality of the service provided to applications. The most popular such technique involves classifying the network traffic into categories, and differentiating the handling of traffic according to which category it belongs to. The main application of this differentiated services concept is <emphasis>traffic shaping</emphasis>, which limits the data transmission rates for connections related to some services and/or hosts so as not to saturate the available bandwidth and starve important other services. Traffic shaping is a particularly good fit for TCP traffic, since this protocol automatically adapts to available bandwidth.
fa-IR: عبارت <emphasis>QoS</emphasis> یا <emphasis>Quality of Service</emphasis> به برخی تکنیک‌ها اشاره می‌کند که کیفیت استفاده از یک سرویس را تضمین می‌کنند. محبوب‌ترین این تکنیک‌ها شامل طبقه‌بندی ترافیک شبکه به دسته‌های مختلف و تفاوت قائل‌شدن بین مدیریت هر دسته است. کارکرد اصلی مفهوم تفاوت‌ قائل‌شدن بین سرویس‌ها در <emphasis>traffic shaping</emphasis> است، که نرخ تبادل داده را برای برخی سرویس‌ها یا میزبان‌ها به منظور اشباع‌نشدن پهنای باند محدود می‌سازد. شکل‌دهی به ترافیک یک روش موثر در ترافیک TCP است، چرا که این پروتکل به صورت خودکار با پهنای باند موجود سازگار خواهد شد.

en: It is also possible to alter the priorities on traffic, which allows prioritizing packets related to interactive services (such as <command>ssh</command> and <command>telnet</command>) or to services that only deal with small blocks of data.
fa-IR: همچنین امکان تغییر اولویت در ترافیک نیز وجود دارد، که به اولویت‌بندی بسته‌های مرتبط با سرویس‌های تعاملی (مانند <command>ssh</command> یا <command>telnet</command>) یا سرویس‌هایی که با تنها با حجم کوچکی از داده سر و کار دارند، می‌پردازد.

en: The Debian kernels include the features required for QoS along with their associated modules. These modules are many, and each of them provides a different service, most notably by way of special schedulers for the queues of IP packets; the wide range of available scheduler behaviors spans the whole range of possible requirements.
fa-IR: کرنل‌های دبیان شامل قابلیت‌های مورد نیاز QoS با همراه ماژول‌های آن هستند. تعداد این ماژول‌ها زیاد است و هر یک سرویس مختلفی را ارائه می‌دهد، به خصوص به شیوه زمان‌بندی برای صف بسته‌های IP؛ بازه گسترده زمان‌بندی موجود از تمام بازه ممکن نیازمندی‌ها فراتر می‌رود.

en: <primary>routing</primary><secondary>advanced</secondary>
fa-IR: <primary>مسیریابی</primary><secondary>پیشرفته</secondary>

en: <primary>traffic</primary><secondary>control</secondary>
fa-IR: <primary>ترافیک</primary><secondary>کنترل</secondary>

en: <primary>control of traffic</primary>
fa-IR: <primary>کنترل ترافیک</primary>

en: Configuring and Implementing
fa-IR: پیکربندی و پیاده‌سازی

en: QoS parameters are set through the <command>tc</command> command (provided by the <emphasis role="pkg">iproute</emphasis> package). Since its interface is quite complex, using higher-level tools is recommended.
fa-IR: پارامترهای QoS از طریق دستور <command>tc</command> تنظیم می‌شوند (که توسط بسته <emphasis role="pkg">iproute</emphasis> فراهم شده است). از آنجا که شامل رابط به نسبت پیچیده‌ای است، استفاده از یک ابزار سطح-بالاتر توصیه می‌شود.

en: Reducing Latencies: <command>wondershaper</command>
fa-IR: کاهش‌ تاخیر: <command>wondershaper</command>

en: <primary>limitation of traffic</primary>
fa-IR: <primary>محدودسازی ترافیک</primary>

en: <primary>traffic</primary><secondary>limitation</secondary>
fa-IR: <primary>ترافیک</primary><secondary>محدودسازی</secondary>

en: The main purpose of <command>wondershaper</command> (in the similarly-named package) is to minimize latencies independent of network load. This is achieved by limiting total traffic to a value that falls just short of the link saturation value.
fa-IR: هدف اصلی از <command>wondershaper</command> (در بسته‌ای مشابه همین نام) به حداقل رساندن تاخیر مستقل از بار موجود در شبکه است. اینکار با محدودکردن ترافیک کل به مقداری که کمی از مقدار اشباع شبکه کمتر باشد صورت می‌گیرد.

en: Changes in the <filename>/etc/network/interfaces</filename> file
fa-IR: تغییرات در فایل <filename>/etc/network/interfaces</filename>

en: <emphasis>GOING FURTHER</emphasis> Optimal configuration
fa-IR: <emphasis>مطالعه بیشتر</emphasis> پیکربندی بهینه

en: The <filename>/usr/share/doc/wondershaper/README.Debian.gz</filename> file describes, in some detail, the configuration method recommended by the package maintainer. In particular, it advises measuring the download and upload speeds so as to best evaluate real limits.
fa-IR: فایل <filename>/usr/share/doc/wondershaper/README.Debian.gz</filename> شیوه پیکربندی توصیه شده توسط مدیر بسته را توضیح می‌دهد. به طور خاص، پیشنهاد می‌کند که نرخ دانلود و آپلود با مقادیر حقیقی آن‌ها همخوانی داشته باشد.

en: Standard Configuration
fa-IR: پیکربندی استاندارد

en: Dynamic Routing
fa-IR: مسیریابی پویا

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Dynamic routing
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> مسیریابی پویا

en: Dynamic routing allows routers to adjust, in real time, the paths used for transmitting IP packets. Each protocol involves its own method of defining routes (shortest path, use routes advertised by peers, and so on).
fa-IR: مسیریابی پویا به مسیریاب‌ها اجازه می‌دهد که در کوچکترین بازه زمانی مسیر بسته‌های IP را تغییر دهند. هر پروتکل نیز شیوه خود را برای اینکار دارد (کوتاه‌ترین مسیر، استفاده از مسیرهای پیشنهادی و از این قبیل).

en: <emphasis>IN PRACTICE</emphasis> OSPF, BGP or RIP?
fa-IR: <emphasis>در عمل</emphasis> OSPF، BGP یا RIP؟

en: Debian kernels include IPv6 handling in the core kernel (with the exception of some architectures that have it compiled as a module named <literal>ipv6</literal>). Basic tools such as <command>ping</command> and <command>traceroute</command> have their IPv6 equivalents in <command>ping6</command> and <command>traceroute6</command>, available respectively in the <emphasis role="pkg">iputils-ping</emphasis> and <emphasis role="pkg">iputils-tracepath</emphasis> packages.
fa-IR: کرنل‌های دبیان از IPv6 در هسته خود بهره می‌برند (به استثنا معماری‌هایی که آن را به صورت یک ماژول با نام <literal>ipv6</literal> قرار داده‌اند). ابزار پایه‌ای مانند <command>ping</command> و <command>traceroute</command> معادل IPv6 خود را با نام‌های <command>ping6</command> و <command>traceroute6</command> دارا هستند که این ابزارها در بسته‌های <emphasis role="pkg">iputils-ping</emphasis> و <emphasis role="pkg">iputils-tracepath</emphasis> قرار گرفته‌اند.

en: The IPv6 network is configured similarly to IPv4, in <filename>/etc/network/interfaces</filename>. But if you want that network to be globally available, you must ensure that you have an IPv6-capable router relaying traffic to the global IPv6 network.
fa-IR: شبکه IPv6 نیز مشابه با IPv4 در فایل <filename>/etc/network/interfaces</filename> پیکربندی می‌شود. اما اگر می‌خواهید این شبکه از خارج نیز قابل دسترس باشد به مسیریابی نیاز دارید که توانایی مدیریت بسته‌های IPv6 را دارا باشد.

en: Example of IPv6 configuration
fa-IR: نمونه‌ای از پیکربندی IPv6

en: IPv6 subnets usually have a netmask of 64 bits. This means that 2<superscript>64</superscript> distinct addresses exist within the subnet. This allows Stateless Address Autoconfiguration (<acronym>SLAAC</acronym>) to pick an address based on the network interface's MAC address. By default, if <acronym>SLAAC</acronym> is activated in your network and IPv6 on your computer, the kernel will automatically find IPv6 routers and configure the network interfaces.
fa-IR: زیرشبکه‌های IPv6 معمولا netmask برابر با ۶۴ بیت دارند. این به معنی وجود 2<superscript>64</superscript> نشانی منحصربفرد در زیرشبکه است. Stateless Address Autoconfiguration یا <acronym>SLAAC</acronym> امکان انتخاب یک نشانی بر اساس نشانی MAC رابط شبکه داخلی را پیدا می‌کند. به صورت پیشفرض، اگر <acronym>SLAAC</acronym> روی شبکه شما و IPv6 روی رایانه شما فعال باشند، کرنل به صورت خودکار مسیریاب‌های IPv6 را پیدا کرده و رابط‌های شبکه را مطابق با آن پیکربندی می‌کند.

en: IPv6 privacy extensions
fa-IR: افزونه‌های حریم‌خصوصی IPv6

en: <emphasis>TIP</emphasis> Programs built with IPv6
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> برنامه‌هایی که با IPv6 ساخته می‌شوند

en: <primary>firewall</primary><secondary>IPv6</secondary>
fa-IR: <primary>فایروال</primary><secondary>IPv6</secondary>

en: Tunneling
fa-IR: تونل‌زنی

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> IPv6 tunneling and firewalls
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> تونل‌زنی IPv6 و فایروال‌ها

en: IPv6 tunneling over IPv4 (as opposed to native IPv6) requires the firewall to accept the traffic, which uses IPv4 protocol number 41.
fa-IR: تونل‌زنی IPv6 برفراز IPv4 (بر خلاف IPv6 اصلی) نیازمند قبول ترافیک دریافتی برای فایروال است که از پروتکل شماره ۴۱ مربوط به IPv4 استفاده می‌کند.

en: Domain Name Servers (DNS)
fa-IR: سرورهای نام دامنه (DNS)

en: <primary>server</primary><secondary>name</secondary>
fa-IR: <primary>سرور</primary><secondary>نام</secondary>

en: DNS records are organized in zones; each zone matches either a domain (or a subdomain) or an IP address range (since IP addresses are generally allocated in consecutive ranges). A primary server is authoritative on the contents of a zone; secondary servers, usually hosted on separate machines, provide regularly refreshed copies of the primary zone.
fa-IR: رکوردهای DNS به صورت منطقه یا zone طبقه‌بندی می‌شوند؛ هر منطقه شامل یک دامنه (یا زیردامنه) یا یک نشانی IP (از آنجا که این نشانی‌ها به صورت متوالی تخصیص داده می‌شوند) است. یک سرور اصلی قابلیت مدیریت محتوای یک منطقه را دارد؛ سرورهای فرعی، که معمولا روی رایانه‌های جداگانه قرار می‌گیرند، رونوشت‌های تازه‌ای از منطقه اصلی را فراهم می‌آورند.

en: <primary>zone</primary><secondary>DNS</secondary>
fa-IR: <primary>منطقه</primary><secondary>DNS</secondary>

en: <primary>DNS</primary><secondary>zone</secondary>
fa-IR: <primary>DNS</primary><secondary>منطقه</secondary>

en: Furthermore, Bind supports the DNSSEC standard for signing (and therefore authenticating) DNS records, which allows blocking any spoofing of this data during man-in-the-middle attacks.
fa-IR: علاوه بر این، Bind از استاندارد DNSSEC برای امضا (و احراز هویت) رکوردهای DNS پشتیبانی می‌کند که حین حملات مرد میانی (MITM) امکان مسدودسازی داده‌های جعلی را فراهم می‌سازد.

en: <emphasis>CULTURE</emphasis> DNSSEC
fa-IR: <emphasis>فرهنگ</emphasis> DNSSEC

en: Configuration files for <command>bind</command>, irrespective of version, have the same structure.
fa-IR: فایل‌های پیکربندی <command>bind</command>، صرف‌نظر از نسخه آن، ساختار مشابهی دارند.

en: The Falcot administrators created a primary <literal>falcot.com</literal> zone to store information related to this domain, and a <literal>168.192.in-addr.arpa</literal> zone for reverse mapping of IP addresses in the local networks.
fa-IR: مدیرسیستم‌های فالکوت یک منطقه اصلی به نام <literal>falcot.com</literal> برای ذخیره اطلاعات مربوط به این دامنه و یک منطقه به نام <literal>168.192.in-addr.arpa</literal> برای نگاشت معکوس نشانی‌های IP در شبکه‌های محلی تعریف کرده‌اند.

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> Names of reverse zones
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> نامگذاری مناطق معکوس

en: <primary>zone</primary><secondary>reverse</secondary>
fa-IR: <primary>منطقه</primary><secondary>معکوس</secondary>

en: <primary>reverse zone</primary>
fa-IR: <primary>منطقه معکوس</primary>

en: <primary>nibble format</primary>
fa-IR: <primary>قالب چهار-بیتی</primary>

en: Reverse zones have a particular name. The zone covering the <literal>192.168.0.0/16</literal> network needs to be named <literal>168.192.in-addr.arpa</literal>: the IP address components are reversed, and followed by the <literal>in-addr.arpa</literal> suffix.
fa-IR: مناطق معکوس نام ویژه‌ای دارند. منطقه‌ای که شبکه <literal>192.168.0.0/16</literal> را پوشش می‌دهد باید به صورت <literal>168.192.in-addr.arpa</literal> نامگذاری گردد: قسمت نشانی‌های IP معکوس شده و به همراه پسوند <literal>in-addr.arpa</literal> قرار می‌گیرد.

en: For IPv6 networks, the suffix is <literal>ip6.arpa</literal> and the IP address components which are reversed are each character in the full hexadecimal representation of the IP address. As such, the <literal>2001:0bc8:31a0::/48</literal> network would use a zone named <literal>0.a.1.3.8.c.b.0.1.0.0.2.ip6.arpa</literal>.
fa-IR: برای شبکه‌های IPv6، پسوند عبارت است از <literal>ip6.arpa</literal> و قسمت نشانی IP که به صورت معکوس در آمده شامل کاراکترهای هگزادسیمال کامل برای نمایش نشانی IP است. بنابراین، شبکه <literal>2001:0bc8:31a0::/48</literal> می‌تواند از منطقه‌ای با نام <literal>0.a.1.3.8.c.b.0.1.0.0.2.ip6.arpa</literal> استفاده کند.

en: <emphasis>TIP</emphasis> Testing the DNS server
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> آزمایش‌کردن سرور DNS

en: The <command>host</command> command (in the <emphasis role="pkg">bind9-host</emphasis> package) queries a DNS server, and can be used to test the server configuration. For example, <command>host machine.falcot.com localhost</command> checks the local server's reply for the <literal>machine.falcot.com</literal> query. <command>host <replaceable>ipaddress</replaceable> localhost</command> tests the reverse resolution.
fa-IR: دستور <command>host</command> (در بسته <emphasis role="pkg">bind9-host</emphasis>) از یک سرور DNS پرس و جو می‌کند و می‌تواند برای آزمایش پیکربندی سرور استفاده شود. برای نمونه، <command>host machine.falcot.com localhost</command> به بررسی پاسخ سرور محلی از <literal>machine.falcot.com</literal> می‌پردازد. <command>host <replaceable>ipaddress</replaceable> localhost</command> عکس این عمل را انجام می‌دهد.

en: The following configuration excerpts, taken from the Falcot files, can serve as starting points to configure a DNS server:
fa-IR: گزیده پیکربندی پیش رو، که از فایل‌های شرکت فالکوت برداشت شده، می‌تواند به عنوان نقطه آغازی برای پیکربندی سرور DNS استفاده شود:

en: Excerpt of <filename>/etc/bind/named.conf.local</filename>
fa-IR: گزیده‌ای از <filename>/etc/bind/named.conf.local</filename>

en: Excerpt of <filename>/etc/bind/db.falcot.com</filename>
fa-IR: گزیده‌ای از <filename>/etc/bind/db.falcot.com</filename>

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> Syntax of a name
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> شیوه نگارش یک نام

en: The syntax of machine names follows strict rules. For instance, <literal>machine</literal> implies <literal>machine.<replaceable>domain</replaceable></literal>. If the domain name should not be appended to a name, said name must be written as <literal>machine.</literal> (with a dot as suffix). Indicating a DNS name outside the current domain therefore requires a syntax such as <literal>machine.otherdomain.com.</literal> (with the final dot).
fa-IR: شیوه نگارش نام رایانه‌ها از قواعد ثابتی پیروی می‌کند. برای نمونه، <literal>machine</literal> به معنی <literal>machine.<replaceable>domain</replaceable></literal> است. اگر نام دامنه نباید به نام افزوده شود، نام مورد نظر باید به صورت <literal>machine.</literal> (با یک نقطه در پسوند) نوشته شود. مشخص کردن یک نام DNS خارج از محدوده دامنه نیازمند شیوه نگارشی مشابه با <literal>machine.otherdomain.com.</literal> است (با یک نقطه در پسوند).

en: Excerpt of <filename>/etc/bind/db.192.168</filename>
fa-IR: گزیده‌ای از <filename>/etc/bind/db.192.168</filename>

en: <primary>network</primary><secondary>DHCP configuration</secondary>
fa-IR: <primary>شبکه</primary><secondary>پیکربندی DHCP</secondary>

en: DHCP (for <emphasis>Dynamic Host Configuration Protocol</emphasis>) is a protocol by which a machine can automatically get its network configuration when it boots. This allows centralizing the management of network configurations, and ensuring that all desktop machines get similar settings.
fa-IR: DHCP (مخفف <emphasis>Dynamic Host Configuration Protocol</emphasis>) پروتکلی است که رایانه از طریق آن اقدام به دریافت خودکار پیکربندی شبکه در زمان راه‌اندازی اولیه می‌کند. اینکار به فرآیند مدیریت مرکزی پیکربندی شبکه و اطمینان از اینکه تمام رایانه‌های رومیزی تنظیمات مشابهی دریافت می‌کنند کمک می‌کند.

en: A DHCP server provides many network-related parameters. The most common of these is an IP address and the network where the machine belongs, but it can also provide other information, such as DNS servers, WINS servers, NTP servers, and so on.
fa-IR: یک سرور DHCP پارامترهای بسیاری را درباره شبکه فراهم می‌کند. متداول‌ترین آن‌ها نشانی IP و شبکه‌ای است که رایانه به آن تغلق دارد، اما می‌تواند اطلاعات دیگری نیز ارائه دهد، مانند سرورهای DNS و WINS و NTP و از این قبیل.

en: The Internet Software Consortium (also involved in developing <command>bind</command>) is the main author of the DHCP server. The matching Debian package is <emphasis role="pkg">isc-dhcp-server</emphasis>.
fa-IR: کنسرسیوم نرم‌افزار اینترنت (که در توسعه <command>bind</command> نیز مشارکت دارد) توسعه‌دهنده اصلی سرور DHCP است. بسته دبیان آن نیز <emphasis role="pkg">isc-dhcp-server</emphasis> است.

en: Configuring
fa-IR: پیکربندی

en: Excerpt of <filename>/etc/dhcp/dhcpd.conf</filename>
fa-IR: گزیده‌ای از <filename>/etc/dhcp/dhcpd.conf</filename>

en: DHCP and DNS
fa-IR: DHCP و DNS

en: <primary>DNS</primary><secondary>automated updates</secondary>
fa-IR: <primary>DNS</primary><secondary>بروزرسانی‌های خودکار</secondary>

en: A nice feature is the automated registering of DHCP clients in the DNS zone, so that each machine gets a significant name (rather than something impersonal such as <literal>machine-192-168-0-131.internal.falcot.com</literal>). Using this feature requires configuring the DNS server to accept updates to the <literal>internal.falcot.com</literal> DNS zone from the DHCP server, and configuring the latter to submit updates for each registration.
fa-IR: یک ویژگی جالب امکان ثبت خودکار کلاینت‌های DHCP در منطقه DNS است، به طوری که هر رایانه یک نام مشخص دریافت کند (بجای چیزی غیرشخصی مانند <literal>machine-192-168-0-131.internal.falcot.com</literal>). استفاده از این ویژگی شامل پیکربندی سرور DNS برای پذیرش بروزرسانی منطقه <literal>internal.falcot.com</literal> از سرور DHCP و پیکربندی دیگری برای ارسال بروزرسانی هر قسمت می‌باشد.

en: Beware! A zone that can be modified <emphasis>will</emphasis> be changed by <command>bind</command>, and the latter will overwrite its configuration files at regular intervals. Since this automated procedure produces files that are less human-readable than manually-written ones, the Falcot administrators handle the <literal>internal.falcot.com</literal> domain with a delegated DNS server; this means the <literal>falcot.com</literal> zone file stays firmly under their manual control.
fa-IR: آگاه باشید! منطقه‌ای که قابل ویرایش باشد توسط <command>bind</command> تغییر <emphasis>خواهد</emphasis> کرد و گزینه جدید فایل‌های پیکربندی موجود را از بین می‌برد. از آنجا که این فرآیند خودکارسازی فایل‌هایی را ایجاد می‌کند که برای خواندن دشوارتر از جایگزین‌های دستی خود هستند، مدیرسیستم‌های فالکوت دامنه <literal>internal.falcot.com</literal> را با یک سرور واگذارشده DNS مدیریت می‌کنند؛ یعنی فایل منطقه <literal>falcot.com</literal> با قدرت کامل در کنترل آن‌ها باقی خواهد ماند.

en: Network Diagnosis Tools
fa-IR: ابزار بررسی شبکه

en: Local Diagnosis: <command>netstat</command>
fa-IR: بررسی محلی: <command>netstat</command>

en: Let's first mention the <command>netstat</command> command (in the <emphasis role="pkg">net-tools</emphasis> package); it displays an instant summary of a machine's network activity. When invoked with no argument, this command lists all open connections; this list can be very verbose since it includes many Unix-domain sockets (widely used by daemons) which do not involve the network at all (for example, <literal>dbus</literal> communication, <literal>X11</literal> traffic, and communications between virtual filesystems and the desktop).
fa-IR: بیایید ابتدا دستور <command>netstat</command> را بررسی کنیم (در بسته <emphasis role="pkg">net-tools</emphasis>)؛ این ابزار یک خلاصه وضعیت لحظه‌ای از فعالیت شبکه نمایش می‌دهد. زمانی که بدون آرگومان فراخوانی شود، این دستور فهرستی از تمام ارتباطات باز را نمایش می‌دهد؛ این فهرست می‌تواند بسیار طولانی باشد چرا که شامل بسیاری از سوکت‌های یونیکس (مورد استفاده فرآیندهای پس‌زمینه) است که اصلا کاری با شبکه ندارند (برای نمونه، ارتباطات <literal>dbus</literal> یا ترافیک <literal>X11</literal> ارتباطات بین فایل‌سیستم‌های مجازی و محیط گرافیکی هستند).

en: Common invocations therefore use options that alter <command>netstat</command>'s behavior. The most frequently used options include:
fa-IR: فراخوانی‌های متداول شامل گزینه‌هایی است که عملکرد <command>netstat</command> را تغییر می‌دهند. متداول‌ترین گزینه‌ها عبارتند از:

en: <literal>-t</literal>, which filters the results to only include TCP connections;
fa-IR: <literal>-t</literal>، که با فیلترکردن خروجی تنها ارتباطات TCP را شامل می‌شود؛

en: <literal>-u</literal>, which works similarly for UDP connections; these options are not mutually exclusive, and one of them is enough to stop displaying Unix-domain connections;
fa-IR: <literal>-u</literal>، که به شیوه‌ای مشابه برای ارتباطات UDP استفاده می‌شود؛ این گزینه‌ها با یکدیکر سازگار نبوده و استفاده یکی از آن‌ها کافی است تا ارتباطات دامنه یونیکس نمایش داده نشوند؛

en: <literal>-a</literal>, to also list listening sockets (waiting for incoming connections);
fa-IR: <literal>-a</literal>، برای فهرست کردن سوکت‌های منتظر (آن‌هایی که برای ارتباط دریافتی انتظار می‌کشند)؛

en: <literal>-n</literal>, to display the results numerically: IP addresses (no DNS resolution), port numbers (no aliases as defined in <filename>/etc/services</filename>) and user ids (no login names);
fa-IR: <literal>-n</literal>، برای نمایش نتایج به صورت عددی: نشانی‌های IP (بدون دخالت DNS)، شماره‌های درگاه (بدون نام مستعار تعریف شده در <filename>/etc/services</filename>) و شناسه‌های کاربری (بدون نام کاربری)؛

en: <literal>-p</literal>, to list the processes involved; this option is only useful when <command>netstat</command> is run as root, since normal users will only see their own processes;
fa-IR: <literal>-p</literal>، برای فهرست‌کردن فرآیندهای درگیر؛ این گزینه زمانی مفید است که <command>netstat</command> به عنوان root اجرا شود، چرا که کاربران عادی تنها می‌توانند فرآیندهای خود را مشاهده کنند؛

en: <literal>-c</literal>, to continuously refresh the list of connections.
fa-IR: <literal>-c</literal>، برای تازه‌سازی فهرست خروجی به صورت مداوم.

en: Other options, documented in the <citerefentry><refentrytitle>netstat</refentrytitle> <manvolnum>8</manvolnum></citerefentry> manual page, provide an even finer control over the displayed results. In practice, the first five options are so often used together that systems and network administrators practically acquired <command>netstat -tupan</command> as a reflex. Typical results, on a lightly loaded machine, may look like the following:
fa-IR: سایر گزینه‌ها که در صفحه راهنمای <citerefentry><refentrytitle>netstat</refentrytitle> <manvolnum>8</manvolnum></citerefentry> مستندسازی شده‌اند، کنترل بسیار بیشتری را فراهم می‌کنند. در عمل، پنج گزینه اول به اندازه‌ای پرکاربرد هستند که مدیران شبکه و سیستم از عبارت <command>netstat -tupan</command> برای اشاره به آن‌ها استفاده می‌کنند. به طور معمول، نتایج قابل مشاهده در یک رایانه معمولی مانند زیر هستند:

en: As expected, this lists established connections, two SSH connections in this case, and applications waiting for incoming connections (listed as <literal>LISTEN</literal>), notably the Exim4 email server listening on port 25.
fa-IR: همانطور که انتظار می‌رفت، این فهرست شامل ارتباطات جاری سیستم است از جمله دو ارتباط SSH و برنامه‌هایی که منتظر دریافت ارتباطات هستند (که به عنوان <literal>LISTEN</literal> آمده‌اند)، مانند سرور ایمیل Exim4 که به درگاه ۲۵ گوش می‌کند.

en: Remote Diagnosis: <command>nmap</command>
fa-IR: بررسی راه‌دور: <command>nmap</command>

en: <command>nmap</command> (in the similarly-named package) is, in a way, the remote equivalent for <command>netstat</command>. It can scan a set of “well-known” ports for one or several remote servers, and list the ports where an application is found to answer to incoming connections. Furthermore, <command>nmap</command> is able to identify some of these applications, sometimes even their version number. The counterpart of this tool is that, since it runs remotely, it cannot provide information on processes or users; however, it can operate on several targets at once.
fa-IR: <command>nmap</command> (در بسته‌ای با همین نام) به نوعی معادل راه‌دور <command>netstat</command> به حساب می‌آید. می‌تواند به پویش مجموعه‌ای از درگاه‌های “شناخته-شده” برای یک یا چند سرور راه‌دور بپردازد و درگاه‌هایی که برنامه‌های مختلف به آن‌ها پاسخ می‌دهند را نمایش می‌دهد. علاوه بر این، <command>nmap</command> می‌تواند برخی از این برنامه‌ها را نیز تشخیص دهد، گاهی اوقات حتی نسخه‌های آنان را. از آنجا که این ابزار به صورت راه‌دور کار می‌کند، نمی‌تواند اطلاعات مربوط به فرآیندها یا کاربران را نمایش دهد؛ با این حال می‌تواند به صورت همزمان روی چندین هدف اجرا شود.

en: A typical <command>nmap</command> invocation only uses the <literal>-A</literal> option (so that <command>nmap</command> attempts to identify the versions of the server software it finds) followed by one or more IP addresses or DNS names of machines to scan. Again, many more options exist to finely control the behavior of <command>nmap</command>; please refer to the documentation in the <citerefentry> <refentrytitle>nmap</refentrytitle> <manvolnum>1</manvolnum> </citerefentry> manual page.
fa-IR: یک فراخوانی معمول <command>nmap</command> تنها از گزینه <literal>-A</literal> استفاده می‌کند (به منظور یافتن نسخه نرم‌افزار سرور که روی آن اجرا می‌شود) به همراه یک یا چند نشانی IP یا نام‌های DNS رایانه‌هایی که قصد پویش آن‌ها را دارد. بسیاری گزینه‌های مختلف وجود دارد که به کنترل بیشتر عملکرد <command>nmap</command> کمک می‌کنند؛ لطفا به مستندات صفحه راهنمای <citerefentry> <refentrytitle>nmap</refentrytitle> <manvolnum>1</manvolnum> </citerefentry> مراجعه کنید.

en: Sniffers: <command>tcpdump</command> and <command>wireshark</command>
fa-IR: اسنیفرها: <command>tcpdump</command> و <command>wireshark</command>

en: Sometimes, one needs to look at what actually goes on the wire, packet by packet. These cases call for a “frame analyzer”, more widely known as a <emphasis>sniffer</emphasis>. Such a tool observes all the packets that reach a given network interface, and displays them in a user-friendly way.
fa-IR: بعضی وقت‌ها، نیاز است بدانیم چه چیزی به صورت بسته به بسته از شبکه عبور می‌کند. این موارد شامل یک “تحلیلگر فریم” هستند که به صورت کلی‌تر با نام <emphasis>sniffer</emphasis> شناخته می‌شوند. چنین ابزاری به مشاهده بسته‌های عبوری از یک رابط شبکه می‌پردازد و آن‌ها را به شیوه‌ای مرتب و خودمانی نمایش می‌دهد.

en: The venerable tool in this domain is <command>tcpdump</command>, available as a standard tool on a wide range of platforms. It allows many kinds of network traffic capture, but the representation of this traffic stays rather obscure. We will therefore not describe it in further detail.
fa-IR: ابزار قدرتمند در این زمینه <command>tcpdump</command> است که به عنوان یک ابزار استاندارد در طیف گسترده‌ای از پلتفرم‌ها موجود است. این ابزار امکان بسیاری از فرآیندهای مرتبط با شبکه را می‌دهد، اما شیوه نمایش این ترافیک کمی عجیب و غریب است. بنابراین به توضیح بیشتر آن نمی‌پردازیم.

en: A more recent (and more modern) tool, <command>wireshark</command> (in the <emphasis role="pkg">wireshark</emphasis> package), has become the new reference in network traffic analysis due to its many decoding modules that allow for a simplified analysis of the captured packets. The packets are displayed graphically with an organization based on the protocol layers. This allows a user to visualize all protocols involved in a packet. For example, given a packet containing an HTTP request, <command>wireshark</command> displays, separately, the information concerning the physical layer, the Ethernet layer, the IP packet information, the TCP connection parameters, and finally the HTTP request itself.
fa-IR: یک ابزار جدیدتر، <command>wireshark</command> (در بسته <emphasis role="pkg">wireshark</emphasis>) به عنوان مرجع تحلیل ترافیک شبکه به دلیل ماژول‌های بسیاری که در فرآیند تحلیل بسته‌ها کمک می‌کنند، تبدیل شده است. بسته‌ها به صورت گرافیکی و به ترتیب قرار گرفتن در لایه‌های مختلف شبکه نمایش داده می‌شوند. این امر به کاربر کمک می‌کند تا به صورت بصری به بررسی بسته‌ها بپردازد. برای نمونه، بسته‌ای که شامل درخواست HTTP است، <command>wireshark</command> آن را به صورت جداگانه به همراه اطلاعات مرتبط با هر لایه شبکه نمایش می‌دهد و در نهایت به نمایش خود درخواست HTTP می‌رسد.

en: The <command>wireshark</command> network traffic analyzer
fa-IR: تحلیلگر ترافیک شبکه <command>wireshark</command>

en: <emphasis>TIP</emphasis> <command>wireshark</command> with no graphical interface: <command>tshark</command>
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> <command>wireshark</command> بدون هیچ رابط گرافیکی: <command>tshark</command>

en: When one cannot run a graphical interface, or does not wish to do so for whatever reason, a text-only version of <command>wireshark</command> also exists under the name <command>tshark</command> (in a separate <emphasis role="pkg">tshark</emphasis> package). Most of the capture and decoding features are still available, but the lack of a graphical interface necessarily limits the interactions with the program (filtering packets after they've been captured, tracking of a given TCP connection, and so on). It can still be used as a first approach. If further manipulations are intended and require the graphical interface, the packets can be saved to a file and this file can be loaded into a graphical <command>wireshark</command> running on another machine.
fa-IR: که زمانی امکان اجرای محیط گرافیکی نباشد، یا علاقه‌ای به اینکار وجود نداشته باشد، یک نسخه فقط-متنی از <command>wireshark</command> به نام <command>tshark</command> وجود دارد (در بسته <emphasis role="pkg">tshark</emphasis>). اکثر قابلیت‌های دریافت و رمزگشایی بسته‌ها هم‌اکنون وجود دارد، اما عدم وجود رابط گرافیکی کار با برنامه‌ را کمی دشوار می‌سازد (فیلترکردن بسته‌ها پس از اینکه ضبط شدند، ردیابی یک ارتباط مشخص و از این قبیل). به عنوان یک رویکرد اولیه می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. اگر تغییرات بعدی مستلزم وجود رابط گرافیکی بود، بسته‌ها می‌توانند در یک فایل ذخیره شده و آن فایل در <command>wireshark</command> گرافیکی رایانه‌ای دیگر اجرا گردد.
