0 - en to fa-IR translation catalogue (380 entries)

en: Network Services: Postfix, Apache, NFS, Samba, Squid, LDAP, SIP, XMPP, TURN
fa-IR: سرویس‌های شبکه: Postfix، Apache، NFS، Samba، Squid، LDAP، SIP، XMPP، Turn

en: Mail Server
fa-IR: سرور ایمیل

en: The Falcot Corp administrators selected Postfix for the electronic mail server, due to its reliability and its ease of configuration. Indeed, its design enforces that each task is implemented in a process with the minimum set of required permissions, which is a great mitigation measure against security problems.
fa-IR: مدیرسیستم‌های شرکت فالکوت Postfix را، با توجه به قابلیت اطمینان بالا و سادگی در پیکربندی برای سرور ایمیل خود انتخاب کرده‌اند. در حقیقت، طراحی آن بگونه‌ای است که هر وظیفه با حداقل تعداد مجوزهای مورد نیاز پیاده‌سازی شود، که این روش یک عامل کاهنده در رابطه با مشکلات امنیتی است.

en: <primary>email</primary><secondary>server</secondary>
fa-IR: <primary>ایمیل</primary><secondary>سرور</secondary>

en: <primary>server</primary><secondary>SMTP</secondary>
fa-IR: <primary>سرور</primary><secondary>SMTP</secondary>

en: <primary>mail server</primary>
fa-IR: <primary>سرور ایمیل</primary>

en: <emphasis>ALTERNATIVE</emphasis> The Exim4 server
fa-IR: <emphasis>جایگزین</emphasis> سرور Exim4

en: Debian uses Exim4 as the default email server (which is why the initial installation includes Exim4). The configuration is provided by a separate package, <emphasis role="pkg">exim4-config</emphasis>, and automatically customized based on the answers to a set of Debconf questions very similar to the questions asked by the <emphasis role="pkg">postfix</emphasis> package.
fa-IR: دبیان از Exim4 به عنوان سرور پیشفرض ایمیل استفاده می‌کند (به همین دلیل است که زمان نصب اولیه سیستم انتخاب شده است). پیکربندی آن در بسته جداگانه‌ای بنام <emphasis role="pkg">exim4-config</emphasis> قرار دارد و به صورت خودکار توسط پرسش‌های مطرح شده از Debconf سفارشی‌سازی می‌شود، که بسیار شبیه به پرسش‌های مطرح شده توسط بسته <emphasis role="pkg">postfix</emphasis> است.

en: The configuration can be either in one single file (<filename>/etc/exim4/exim4.conf.template</filename>) or split across a number of configuration snippets stored under <filename>/etc/exim4/conf.d/</filename>. In both cases, the files are used by <command>update-exim4.conf</command> as templates to generate <filename>/var/lib/exim4/config.autogenerated</filename>. The latter is the file used by Exim4. Thanks to this mechanism, values obtained through Exim's debconf configuration — which are stored in <filename>/etc/exim4/update-exim4.conf.conf</filename> — can be injected in Exim's configuration file, even when the administrator or another package has altered the default Exim configuration.
fa-IR: پیکربندی می‌تواند در یک فایل جداگانه قرار داشته باشد (<filename>/etc/exim4/exim4.conf.template</filename>) یا در مسیر <filename>/etc/exim4/conf.d/</filename> بین چندین فایل مختلف تقسیم گردد. در هر دو مورد، فایل‌ها توسط <command>update-exim4.conf</command> به عنوان قالبی برای تولید <filename>/var/lib/exim4/config.autogenerated</filename> مورد استفاده قرار می‌گیرند. فایل آخر همان فایلی است که توسط Exim4 مورد استفاده قرار می‌گیرد. به لطف این مکانیزم، مقادیر بدست آمده از پیکربندی debconf در Exim - که در فایل <filename>/etc/exim4/update-exim4.conf.conf</filename> ذخیره شده‌اند - می‌توانند درون فایل پیکربندی Exim قرار گیرند، حتی زمانی که مدیرسیستم یا بسته دیگری پیکربندی پیشفرض آن را تغییر داده باشند.

en: Installing Postfix
fa-IR: نصب Postfix

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> SMTP
fa-IR: <emphasis>بارگشت به مقدمات</emphasis> SMTP

en: Several Debconf questions are asked during the installation of the package. The answers allow generating a first version of the <filename>/etc/postfix/main.cf</filename> configuration file.
fa-IR: هنگام نصب بسته، چندین پرسش از طرف Debconf مطرح می‌شود. پاسخ‌های داده شده برای تولید اولین فایل پیکربندی <filename>/etc/postfix/main.cf</filename> بکار می‌روند.

en: The first question deals with the type of setup. Only two of the proposed answers are relevant in case of an Internet-connected server, “Internet site” and “Internet with smarthost”. The former is appropriate for a server that receives incoming email and sends outgoing email directly to its recipients, and is therefore well-adapted to the Falcot Corp case. The latter is appropriate for a server receiving incoming email normally, but that sends outgoing email through an intermediate SMTP server — the “smarthost” — rather than directly to the recipient's server. This is mostly useful for individuals with a dynamic IP address, since many email servers reject messages coming straight from such an IP address. In this case, the smarthost will usually be the ISP's SMTP server, which is always configured to accept email coming from the ISP's customers and forward it appropriately. This setup (with a smarthost) is also relevant for servers that are not permanently connected to the internet, since it avoids having to manage a queue of undeliverable messages that need to be retried later.
fa-IR: پرسش اول درباره نوع راه‌اندازی است. تنها دو تا از پاسخ‌های پیشنهادی در مورد یک سرور متصل به اینترنت مناسب هستند، “Internet site” و “Internet with smarthost”. اولی برای سروری مناسب است که ایمیل ورودی را دریافت کرده و پاسخ را مستقیم به گیرنده می‌فرستد، که به همین دلیل برای شرکت فالکوت مناسب است. دومی برای سروری مناسب است که ایمیل ورودی را دریافت کرده، اما پاسخ را از طریق یک سرور SMTP میانی - یا همان “smarthost” - به گیرنده می‌فرستد. این گزینه اغلب برای افرادی مناسب است که از نشانی IP پویا استفاده می‌کنند، چرا که بسیاری سرورهای ایمیل از دریافت پیام‌های ارسالی از طرف چنین نشانی‌هایی خودداری می‌کنند. در این مورد، smarthost معمولا سرور SMTP شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنتی است، که معمولا طوری پیکربندی می‌شود تا ایمیل‌های دریافتی از مشتریان خود را به درستی مسیریابی کند. این راه‌اندازی (با یک smarthost) برای سرورهایی که دائم به اینترنت متصل نیستند نیز مناسب است، چرا که از مدیریت صف پیام‌های غیرقابل ارسال که نیاز به حذف شدن در زمان دیگری را دارند، جلوگیری می‌کند.

en: <emphasis>VOCABULARY</emphasis> ISP
fa-IR: <emphasis>واژگان</emphasis> ISP

en: The second question deals with the full name of the machine, used to generate email addresses from a local user name; the full name of the machine ends up as the part after the at-sign (“@”). In the case of Falcot, the answer should be <literal>mail.falcot.com</literal>. This is the only question asked by default, but the configuration it leads to is not complete enough for the needs of Falcot, which is why the administrators run <command>dpkg-reconfigure postfix</command> so as to be able to customize more parameters.
fa-IR: پرسش دوم درباره نام کامل رایانه‌ای است که نشانی‌های ایمیل را از یک کاربر محلی تولید می‌کند؛ نام کامل پس از قسمت جلوی “@” می‌آید. در مورد فالکوت، پاسخ برابر است با <literal>mail.falcot.com</literal>. این تنها پرسشی است که به صورت پیشفرض مطرح می‌شود، اما پیکربندی که در پی دارد نیازهای شرکت فالکوت را تامین نمی‌کند، به همین دلیل مدیرسیستم‌های آن اقدام به اجرای <command>dpkg-reconfigure postfix</command> می‌کنند تا بتوانند گزینه‌های بیشتری را پیکربندی نمایند.

en: One of the extra questions asks for all the domain names related to this machine. The default list includes its full name as well as a few synonyms for <literal>localhost</literal>, but the main <literal>falcot.com</literal> domain needs to be added by hand. More generally, this question should usually be answered with all the domain names for which this machine should serve as an MX server; in other words, all the domain names for which the DNS says that this machine will accept email. This information ends up in the <literal>mydestination</literal> variable of the main Postfix configuration file — <filename>/etc/postfix/main.cf</filename>.
fa-IR: یکی از پرسش‌های اضافی که پرسیده می‌شود درباره تمام دامنه‌های مرتبط با این رایانه است. فهرست پیشفرض شامل نام کامل آن به همراه برخی نام‌های مترادف برای <literal>localhost</literal> است، اما دامنه اصلی <literal>falcot.com</literal> باید به صورت دستی اضافه شود. به صورت کلی، این پرسش باید با تمام نام‌های دامنه که برای آن‌ها این رایانه به عنوان یک سروی MX عمل می‌کند پاسخ داده شود؛ به عبارت دیگر، تمام دامنه‌هایی که DNS می‌گوید برای این رایانه ایمیل دریافت می‌کنند. این اطلاعات در متغیر <literal>mydestination</literal> واقع در فایل پیکربندی اصلی Postfix - <filename>/etc/postfix/main.cf</filename> - قرار می‌گیرند.

en: <primary>server</primary><secondary>MX</secondary>
fa-IR: <primary>سرور</primary><secondary>MX</secondary>

en: <primary>MX</primary><secondary>server</secondary>
fa-IR: <primary>MX</primary><secondary>سرور</secondary>

en: Role of the DNS <emphasis>MX</emphasis> record while sending a mail
fa-IR: نقش رکورد <emphasis>MX</emphasis> در DNS هنگام ارسال ایمیل

en: <emphasis>EXTRA</emphasis> Querying the MX records
fa-IR: <emphasis>اضافی</emphasis> پرس و جو از رکوردهای MX

en: When the DNS does not have an MX record for a domain, the email server will try sending the messages to the host itself, by using the matching A record (or AAAA in IPv6).
fa-IR: زمانی که DNS برای یک دامنه شامل رکورد MX نباشد، سرور ایمیل تلاش می‌کند که پیام‌ها را مستقیم به خود سیستم میزبان بفرستد، با استفاده از رکورد A متناظر (یا AAAA در IPv6).

en: In some cases, the installation can also ask what networks should be allowed to send email via the machine. In its default configuration, Postfix only accepts emails coming from the machine itself; the local network will usually be added. The Falcot Corp administrators added <literal>192.168.0.0/16</literal> to the default answer. If the question is not asked, the relevant variable in the configuration file is <literal>mynetworks</literal>, as seen in the example below.
fa-IR: در برخی موارد، فرآیند نصب می‌تواند شبکه‌ای را که مجاز به ارسال ایمیل است درخواست کند. در پیکربندی پیشفرض، Postfix فقط ایمیل‌های ارسالی از خود رایانه را قبول می‌کند؛ شبکه محلی نیز معمولا اضافه می‌شود. مدیرسیستم‌های فالکوت <literal>192.168.0.0/16</literal> را به پاسخ پیشفرض اضافه کرده‌اند. اگر این پرسش مطرح نشود، متغیر مربوطه در فایل پیکربندی عبارت است از <literal>mynetworks</literal>، که در نمونه زیر نیز مشاهده می‌شود.

en: <primary>email</primary><secondary>filtering</secondary>
fa-IR: <primary>ایمیل</primary><secondary>فیلترکردن</secondary>

en: <primary>filtering email</primary>
fa-IR: <primary>فیلترکردن ایمیل</primary>

en: After this first step, the administrators got the following configuration file; it will be used as a starting point for adding some extra functionality in the next sections.
fa-IR: پس از این گام اولیه، فایل پیکربندی مقابل در اختیار مدیرسیستم‌ها قرار گرفته است؛ از این فایل به عنوان نقطه شروعی برای افزودن قابلیت‌های بیشتر در قسمت‌های بعدی استفاده می‌شود.

en: Initial <filename>/etc/postfix/main.cf</filename> file
fa-IR: فایل اولیه <filename>/etc/postfix/main.cf</filename>

en: <emphasis>SECURITY</emphasis> <emphasis>Snake oil</emphasis> SSL certificates
fa-IR: <emphasis>امنیت</emphasis> گواهینامه‌های SSL <emphasis>زهر ماری</emphasis>

en: Configuring Virtual Domains
fa-IR: پیکربندی دامنه‌های مجازی

en: <primary>domain</primary><secondary>virtual</secondary>
fa-IR: <primary>دامنه</primary><secondary>مجازی</secondary>

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> Virtual domains and canonical domains
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> دامنه‌های مجازی و دامنه‌های استاندارد

en: None of the virtual domains must be referenced in the <literal>mydestination</literal> variable; this variable only contains the names of the “canonical” domains directly associated to the machine and its local users.
fa-IR: هیچ یک از دامنه‌های مجازی نباید در متغیر <literal>mydestination</literal> قرار بگیرند؛ این متغیر تنها شامل نام‌ دامنه‌های “استاندارد” است که به طور مستقیم با رایانه و کاربران محلی آن متناظر می‌باشد.

en: Virtual Alias Domains
fa-IR: دامنه‌های مستعار مجازی

en: <primary>alias</primary><secondary>virtual alias domain</secondary>
fa-IR: <primary>مستعار</primary><secondary>دامنه مستعار مجازی</secondary>

en: A virtual alias domain only contains aliases, i.e. addresses that only forward emails to other addresses.
fa-IR: یک دامنه مستعار مجازی تنها شامل نام‌های مستعار است، نشانی‌هایی که ایمیل‌ها را به سایر نشانی‌ها فوروارد می‌کنند.

en: Such a domain is enabled by adding its name to the <literal>virtual_alias_domains</literal> variable, and referencing an address mapping file in the <literal>virtual_alias_maps</literal> variable.
fa-IR: چنین دامنه‌ای با افزودن نامش به متغیر <literal>virtual_alias_domains</literal> و ارجاع دادن به یک فایل نگاشت نشانی در متغیر <literal>virtual_alias_maps</literal>، فعال می‌شود.

en: The <filename>/etc/postfix/virtual</filename> file describes a mapping with a rather straightforward syntax: each line contains two fields separated by whitespace; the first field is the alias name, the second field is a list of email addresses where it redirects. The special <literal>@domain.com</literal> syntax covers all remaining aliases in a domain.
fa-IR: فایل <filename>/etc/postfix/virtual</filename> یک نگاشت با شیوه‌ای ساده را توضیح می‌دهد: هر خط شامل دو فیلد است که با فاصله از یکدیگر جدا شده‌اند؛ فیلد اول نام مستعار و فیلد دوم فهرستی از نشانی‌های ایمیل است که به آن ارسال می‌شود. شیوه نگارشی بخصوص <literal>@domain.com</literal> تمام نام‌های مستعار در یک دامنه را پوشش می‌دهد.

en: Virtual Mailbox Domains
fa-IR: دامنه‌های صندوق‌پستی مجازی

en: <primary>mailbox, virtual domain</primary>
fa-IR: <primary>صندوق‌پستی، دامنه مجازی</primary>

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> Combined virtual domain?
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> دامنه مجازی ترکیبی؟

en: Postfix does not allow using the same domain in both <literal>virtual_alias_domains</literal> and <literal>virtual_mailbox_domains</literal>. However, every domain of <literal>virtual_mailbox_domains</literal> is implicitly included in <literal>virtual_alias_domains</literal>, which makes it possible to mix aliases and mailboxes within a virtual domain.
fa-IR: Postfix اجازه نمی‌دهد که از یک دامنه در هر دو متغیر <literal>virtual_alias_domains</literal> و <literal>virtual_mailbox_domains</literal> استفاده شود. با این حال هر دامنه موجود در <literal>virtual_mailbox_domains</literal> به طور ضمنی در <literal>virtual_alias_domains</literal> نیز قرار داده می‌شود که امکان ترکیب نام‌های مستعار و صندوق‌های پستی در یک دامنه مجازی را فراهم می‌آورد.

en: Messages addressed to a virtual mailbox domain are stored in mailboxes not assigned to a local system user.
fa-IR: پیام‌هایی که به یک دامنه صندوق‌پستی مجازی ارسال می‌شوند در صندوق‌پستی‌هایی ذخیره می‌گردد که در اختیار کاربر محلی سیستم نیست.

en: Enabling a virtual mailbox domain requires naming this domain in the <literal>virtual_mailbox_domains</literal> variable, and referencing a mailbox mapping file in <literal>virtual_mailbox_maps</literal>. The <literal>virtual_mailbox_base</literal> parameter contains the directory under which the mailboxes will be stored.
fa-IR: فعال‌سازی یک دامنه صندوق‌پستی مجازی نیازمند نام بردن از این دامنه در متغیر <literal>virtual_mailbox_domains</literal> و ارجاع به یک فایل نگاشت صندوق‌پستی در <literal>virtual_mailbox_maps</literal> است. پارامتر <literal>virtual_mailbox_base</literal> شامل دایرکتوری است که در آن صندوق‌های پستی ذخیره می‌شوند.

en: The <literal>virtual_uid_maps</literal> parameter (respectively <literal>virtual_gid_maps</literal>) references the file containing the mapping between the email address and the system user (respectively group) that “owns” the corresponding mailbox. To get all mailboxes owned by the same owner/group, the <literal>static:5000</literal> syntax assigns a fixed UID/GID (of value 5000 here).
fa-IR: پارامتر <literal>virtual_uid_maps</literal> (به همین ترتیب پارامتر <literal>virtual_gid_maps</literal>) به فایلی ارجاع می‌دهد که شامل نگاشت بین نشانی ایمیل و کاربر سیستم است که "مالک" صندوق‌پستی مربوطه می‌باشد (به همین ترتیب برای گروه). برای دریافت تمام صندوق‌پستی‌هایی که توسط مالک/گروه یکسانی اداره می‌شوند، عبارت <literal>static:5000</literal> یک شناسه‌کاربر/شناسه‌گروه ثابت را به آن اختصاص می‌دهد (در اینجا مقدار ۵۰۰۰).

en: Again, the syntax of the <filename>/etc/postfix/vmailbox</filename> file is quite straightforward: two fields separated with whitespace. The first field is an email address within one of the virtual domains, and the second field is the location of the associated mailbox (relative to the directory specified in <emphasis>virtual_mailbox_base</emphasis>). If the mailbox name ends with a slash (<literal>/</literal>), the emails will be stored in the <emphasis>maildir</emphasis> format; otherwise, the traditional <emphasis>mbox</emphasis> format will be used. The <emphasis>maildir</emphasis> format uses a whole directory to store a mailbox, each individual message being stored in a separate file. In the <emphasis>mbox</emphasis> format, on the other hand, the whole mailbox is stored in one file, and each line starting with “<literal>From </literal>” (<literal>From</literal> followed by a space) signals the start of a new message.
fa-IR: مجدد، شیوه نگارش فایل <filename>/etc/postfix/vmailbox</filename> کاملا واضح است: دو فیلد که با فاصله از یکدیگر جدا شده‌اند. فیلد اول نشانی ایمیل یکی از دامنه‌های مجازی است و فیلد دوم مکان صندوق‌پستی مورد نظر است (نسبت به دایرکتوری مشخص شده در <emphasis>virtual_mailbox_base</emphasis>). اگر نام صندوق‌پستی با یک اسلش (<literal>/</literal>) تمام شود، ایمیل‌ها در قالب <emphasis>maildir</emphasis> ذخیره‌سازی می‌شوند؛ در غیر اینصورت از قالب سنتی <emphasis>mbox</emphasis> استفاده می‌گردد. قالب <emphasis>maildir</emphasis> از یک دایکتوری کامل برای ذخیره‌سازی یک صندوق‌پستی استفاده می‌کند، که هر پیام آن در یک فایل جداگانه قرار می‌گیرد. از طرف دیگر، در قالب <emphasis>mbox</emphasis> تمام صندوق‌پستی در یک فایل بزرگ ذخیره می‌شود و هر خطی که با <literal>From </literal> (به همراه یک فاصله) آغاز گردد، نشانگر ابتدای یک پیام است.

en: Restrictions for Receiving and Sending
fa-IR: محدودیت برای ارسال و دریافت

en: The growing number of unsolicited bulk emails (<emphasis>spam</emphasis>) requires being increasingly strict when deciding which emails a server should accept. This section presents some of the strategies included in Postfix.
fa-IR: تعداد رو به افزایش ایمیل‌های انبوه ناخواسته (<emphasis>spam</emphasis>) تصمیم‌گیری درباره اینکه سرور چه ایمیل‌هایی را دریافت کند، دشوار می‌سازد. این قسمت به بررسی برخی راهبردهای موجود در Postfix می‌پردازد.

en: <emphasis>CULTURE</emphasis> The spam problem
fa-IR: <emphasis>فرهنگ</emphasis> مشکل اسپم

en: <primary>spam</primary>
fa-IR: <primary>اسپم</primary>

en: All system administrators try to face this nuisance with spam filters, but of course spammers keep adjusting to try to work around these filters. Some even rent networks of machines compromised by a worm from various crime syndicates. Recent statistics estimate that up to 95% of all emails circulating on the Internet are spam!
fa-IR: تمام مدیرسیستم‌ها تلاش می‌کنند که با استفاده از فیلترهای اسپم با این مزاحمت مقابله کنند، اما اسپمرها نیز در این میان بیکار نمی‌شینند. برخی از آن‌ها برای کار خود حتی شبکه‌ای از رایانه‌ها را از اتحادیه‌های خلافکاری به اجاره می‌گیرند. محاسبات آماری اخیر نشان می‌دهد که بالغ بر ۹۵٪ از ترافیک ایمیل روی اینترنت مربوط به اسپم است!

en: IP-Based Access Restrictions
fa-IR: محدودیت‌های دسترسی مبتنی بر IP

en: The <literal>smtpd_client_restrictions</literal> directive controls which machines are allowed to communicate with the email server.
fa-IR: عبارت <literal>smtpd_client_restrictions</literal> کنترل می‌کند که چه رایانه‌هایی مجاز به برقراری ارتباط با سرور ایمیل هستند.

en: Restrictions Based on Client Address
fa-IR: محدودیت‌های مبتنی بر نشانی میزبان

en: <emphasis>TIP</emphasis> <emphasis>access</emphasis> tables
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> جدول‌های <emphasis>دسترسی</emphasis>

en: <emphasis>TIP</emphasis> White list and RBLs
fa-IR: <emphasis>نکته</emphasis> فهرست سفید و RBLها

en: Blacklists sometimes include a legitimate server that has been suffering an incident. In these situations, all emails coming from one of these servers would be rejected unless the server is listed in a whitelist defined by <filename>/etc/postfix/access_clientip</filename>.
fa-IR: فهرست‌های سیاه گاهی شامل سرورهای قانونی هستند که دچار حادثه شده‌اند. در این شرایط، تمام ایمیل‌های ارسالی از این سرورها رد می‌شوند مگر اینکه نام آن‌ها در یک فهرست سفید تعریف شده در <filename>/etc/postfix/access_clientip</filename> وجود داشته باشد.

en: Checking the Validity of the <literal>EHLO</literal> or <literal>HELO</literal> Commands
fa-IR: بررسی اعتبار دستورات <literal>EHLO</literal> یا <literal>HELO</literal>

en: Restrictions on the name announced in <literal>EHLO</literal>
fa-IR: محدودیت‌های نام اعلام شده در <literal>EHLO</literal>

en: The first <literal>permit_mynetworks</literal> directive allows all machines on the local network to introduce themselves freely. This is important, because some email programs do not respect this part of the SMTP protocol adequately enough, and they can introduce themselves with nonsensical names.
fa-IR: عبارت ابتدایی <literal>permit_mynetworks</literal> به تمام رایانه‌های شبکه محلی اجازه می‌دهد که خود را آزادانه معرفی کنند. این مهم است چرا که برخی برنامه‌های ایمیل برای این بخش از پروتکل SMTP به اندازه کافی احترام قائل نیستند و آن‌ها می‌توانند خود را با نام‌های مهمل معرفی کنند.

en: <primary>email</primary><secondary>filtering on the sender</secondary>
fa-IR: <primary>ایمیل</primary><secondary>فیلترینگ روی فرستنده</secondary>

en: Every message has a sender, announced by the <literal>MAIL FROM</literal> command of the SMTP protocol; again, this information can be validated in several different ways.
fa-IR: هر پیام شامل فرستنده است، که توسط دستور <literal>MAIL FROM</literal> از پروتکل SMTP اعلام می‌شود؛ مجدد، این اطلاعات می‌توانند به چندین روش ارزیابی گردند.

en: Sender checks
fa-IR: بررسی‌های فرستنده

en: The <filename>/etc/postfix/access_sender</filename> table maps some special treatment to some senders. This usually means listing some senders into a white list or a black list.
fa-IR: جدول <filename>/etc/postfix/access_sender</filename> با برخی فرستندگان به شیوه‌ای خاص برخورد می‌کند. این معمولا به معنی قراردادن برخی فرستندگان در فهرست سیاه و سفید است.

en: Finally, the <literal>reject_non_fqdn_sender</literal> rule rejects emails purporting to come from addresses without a fully-qualified domain name. In practice, this means rejecting emails coming from <literal>user@machine</literal>: the address must be announced as either <literal>user@machine.example.com</literal> or <literal>user@example.com</literal>.
fa-IR: در نهایت، قانون <literal>reject_non_fqdn_sender</literal> پیام‌هایی که از یک نشانی بدون نام دامنه تمام-عیار ارسال شوند را رد می‌کند. در عمل، یعنی پیام‌هایی که به صورت <literal>user@machine</literal> باشند: نشانی باید به صورت <literal>user@machine.example.com</literal> یا <literal>user@example.com</literal> اعلام گردد.

en: <primary>email</primary><secondary>filtering on the recipient</secondary>
fa-IR: <primary>ایمیل</primary><secondary>فیلترینگ روی گیرنده</secondary>

en: Each email has at least one recipient, announced with the <literal>RCPT TO</literal> command in the SMTP protocol. These addresses also warrant validation, even if that may be less relevant than the checks made on the sender address.
fa-IR: هر ایمیل حداقل یک گیرنده دارد، که توسط دستور <literal>RCPT TO</literal> از پروتکل SMTP معرفی می‌شود. این نشانی‌ها همچنین عملیات اعتبارسنجی را تضمین می‌کنند، حتی اگر از بررسی‌های انجام شده روی نشانی فرستنده مشخص نباشد.

en: Recipient checks
fa-IR: بررسی‌های گیرنده

en: <literal>reject_unauth_destination</literal> is the basic rule that requires outside messages to be addressed to us; messages sent to an address not served by this server are rejected. Without this rule, a server becomes an open relay that allows spammers to send unsolicited emails; this rule is therefore mandatory, and it will be best included near the beginning of the list, so that no other rules may authorize the message before its destination has been checked.
fa-IR: <literal>reject_unauth_destination</literal> قانون پایه‌ای است که پیام‌های خارجی را ملزم می‌سازد نشانی ما را داشته باشند؛ پیام‌هایی که به نشانی خارج از محدوده پوشش این سرور فرستاده شوند رد می‌شوند. بدون این قانون، یک سرور به سیستم بازی تبدیل می‌شود  که به اسپمرها اجازه می‌دهد پیام‌های ناخواسته خود را ارسال کنند؛ بنابراین این قانون الزامی است و بهتر است که در قسمت ابتدایی فهرست قرار گیرد، تا قبل از مشخص نشدن گیرنده یک پیام، هیچ قانون دیگری نتواند آن را بررسی کند.

en: The <literal>reject_unlisted_recipient</literal> rule rejects messages sent to non-existing local users, which makes sense. Finally, the <literal>reject_non_fqdn_recipient</literal> rule rejects non-fully-qualified addresses; this makes it impossible to send an email to <literal>jean</literal> or <literal>jean@machine</literal>, and requires using the full address instead, such as <literal>jean@machine.falcot.com</literal> or <literal>jean@falcot.com</literal>.
fa-IR: قانون <literal>reject_unlisted_recipient</literal> پیام‌های ارسالی به کاربران غیرواقعی را رد می‌کند، که با عقل جور در می‌آید. در نهایت، قانون <literal>reject_non_fqdn_recipient</literal> نشانی‌هایی که تمام-عیار نباشند را رد می‌کند؛ این قانون منجر می‌شود که پیام به <literal>jean</literal> یا <literal>jean@machine</literal> ارسال نشود و نیازمند نشانی کامل می‌باشد از جمله <literal>jean@machine.falcot.com</literal> یا <literal>jean@falcot.com</literal>.

en: Restrictions Associated with the <literal>DATA</literal> Command
fa-IR: محدودیت‌های مرتبط با دستور <literal>DATA</literal>

en: The <literal>DATA</literal> command of SMTP is emitted before the contents of the message. It doesn't provide any information per se, apart from announcing what comes next. It can still be subjected to checks.
fa-IR: دستور <literal>DATA</literal> از پروتکل SMTP قبل از محتوای پیام قرار می‌گیرد. با اینکه هیچ اطلاعات خاصی را فراهم نمی‌کند، بجز معرفی قسمت بعدی، می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد.

en: <literal>DATA</literal> checks
fa-IR: بررسی‌های <literal>DATA</literal>

en: The <literal>reject_unauth_pipelining</literal> directives causes the message to be rejected if the sending party sends a command before the reply to the previous command has been sent. This guards against a common optimization used by spammer robots, since they usually don't care a fig about replies and only focus on sending as many emails as possible in as short a time as possible.
fa-IR: عبارت <literal>reject_unauth_pipelining</literal> زمانی منجر به رد پیام می‌شود که فرستنده آن دستوری را قبل از پاسخ به دستور قبلی فرستاده باشد. این عملکرد در مقابل شیوه کار ربات‌های اسپمر قرار می‌گیرد، چرا که آن‌ها اغلب اهمیتی به پاسخ‌ها نمی‌دهند و تمرکز خود را روی ارسال بیشترین پیام در کمترین زمان معطوف می‌سازند.

en: Applying Restrictions
fa-IR: اعمال محدودیت‌ها

en: This means that even if the message is rejected due to an invalid <literal>EHLO</literal> command, Postfix knows the sender and the recipient when announcing the rejection. It can then log a more explicit message than it could if the transaction had been interrupted from the start. In addition, a number of SMTP clients do not expect failures on the early SMTP commands, and these clients will be less disturbed by this late rejection.
fa-IR: یعنی حتی اگر پیام مبتنی بر یک دستور نامعتبر ... رد شده باشد، Postfix از فرستنده و گیرنده پیام هنگام اعلام رد آن آگاه است. در این مرحله است که می‌تواند پیام مرتبط‌تری را در فایل‌های گزارش قرار دهد تا اینکه همان ابتدای کار این فرآیند متوقف می‌شد. علاوه بر این، تعدادی از برنامه‌های SMTP انتظار شکست عملیات در همان دستورات ابتدایی SMTP را ندارند و این برنامه‌ها کمتر با این عملیات رد دیرموقع، مختل می‌‌شوند.

en: A final advantage to this choice is that the rules can accumulate information during the various stages of the SMTP exchange; this allows defining more fine-grained permissions, such as rejecting a non-local connection if it announces itself with a local sender.
fa-IR: مزیت نهایی این انتخاب این است که قوانین می‌توانند طی مراحل مختلف تبادل SMTP اطلاعات زیادی کسب کنند؛ این باعث می‌شود مجوزهای بهتری را بتوان تعریف کرد، از جمله رد یک ارتباط غیر-محلی که خود را به عنوان یک فرستنده محلی معرفی کرده باشد.

en: Filtering Based on the Message Contents
fa-IR: فیلترکردن مبتنی بر محتوای پیام

en: <primary>email</primary><secondary>filtering on contents</secondary>
fa-IR: <primary>ایمیل</primary><secondary>فیلترکردن محتوا</secondary>

en: The validation and restriction system would not be complete without a way to apply checks to the message contents. Postfix differentiates the checks applying to the email headers from those applying to the email body.
fa-IR: سیستم ارزیابی و ایجاد محدودیت بدون ایجاد روشی برای بررسی متن پیام کامل نیست. Postfix بین بررسی‌های انجام گرفته روی سرآیند ایمیل و بدنه آن تفاوت قائل می‌شود.

en: Enabling content-based filters
fa-IR: فعال‌سازی فیلترهای محتوا-محور

en: Both files contain a list of regular expressions (commonly known as <emphasis>regexps</emphasis> or <emphasis>regexes</emphasis>) and associated actions to be triggered when the email headers (or body) match the expression.
fa-IR: هر دو فایل شامل فهرستی از عبارت‌های منظم (که به نام <emphasis>regexps</emphasis> یا <emphasis>regexes</emphasis> نیز شاخته می‌شوند) و اقدامات مربوط به هر کدام در صورت تطبیق سرآیند یا بدنه ایمیل با آن‌ها می‌باشند.

en: <emphasis>QUICK LOOK</emphasis> Regexp tables
fa-IR: <emphasis>نگاه سریع</emphasis> جدول‌های Regexp

en: Example <filename>/etc/postfix/header_checks</filename> file
fa-IR: نمونه فایل <filename>/etc/postfix/header_checks</filename>

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> Regular expression
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> عبارت منظم

en: The first one checks the header mentioning the email software; if <literal>GOTO Sarbacane</literal> (a bulk email software) is found, the message is rejected. The second expression controls the message subject; if it mentions a virus notification, we can decide not to reject the message but to discard it immediately instead.
fa-IR: اولی به بررسی سرآیند می‌پردازد که آیا شامل نرم‌افزار ایمیل هست یا خیر؛ اگر <literal>GOTO Sarbacane</literal> (یک نرم‌افزار ایمیل انبوه) پیدا شد، پیام رد می‌شود. عبارت دوم نیز به بررسی محتوای پیام می‌پردازد؛ اگر شامل یک اطلاعیه ویروس باشد، می‌توان تصمیم گرفت بجای رد ایمیل، آن را نادیده بگیریم.

en: Using these filters is a double-edged sword, because it is easy to make the rules too generic and to lose legitimate emails as a consequence. In these cases, not only the messages will be lost, but their senders will get unwanted (and annoying) error messages.
fa-IR: استفاده از این فیلترها مانند راه رفتن روی لبه تیغ است، چرا که در صورت عمومی در نظر گرفتن این قوانین ممکن است بسیاری از ایمیل‌های معتبر و قانونی را از دست بدهیم. در این موارد، نه تنها پیام‌ها از دست می‌روند، بلکه برای فرستندگان آنان نیز پیام‌های خطای آزاردهنده ارسال می‌گردد.

en: Setting Up <foreignphrase>greylisting</foreignphrase>
fa-IR: برپایی <foreignphrase>فهرست خاکستری</foreignphrase>

en: <primary>greylisting</primary>
fa-IR: <primary>فهرست خاکستری</primary>

en: Postfix doesn't provide greylisting natively, but there is a feature by which the decision to accept or reject a given message can be delegated to an external program. The <emphasis role="pkg">postgrey</emphasis> package contains just such a program, designed to interface with this access policy delegation service.
fa-IR: Postfix به خودی خود شامل فهرست خاکستری نیست، اما گزینه‌ای وجود دارد که تصمیم‌گیری برای پذیرش یا رد یک پیام را می‌توان به یک برنامه خارجی سپرد. بسته <emphasis role="pkg">postgrey</emphasis> شامل همین عملکرد است، که به منظور سیاست دسترسی به عنوان سرویس نماینده طراحی شده است.

en: Once <emphasis role="pkg">postgrey</emphasis> is installed, it runs as a daemon and listens on port 10023. Postfix can then be configured to use it, by adding the <literal>check_policy_service</literal> parameter as an extra restriction:
fa-IR: زمانی که <emphasis role="pkg">postgrey</emphasis> نصب شود، به عنوان یک فرآیند پس‌زمینه به درگاه ۱۰۰۲۳ گوش می‌کند. سپس می‌توان با تنظیم پارامتر <literal>check_policy_service</literal> در Postfix، آن را به این منظور پیکربندی کرد:

en: The main disadvantage of greylisting is that legitimate messages get delayed, which is not always acceptable. It also increases the burden on servers that send many legitimate emails.
fa-IR: اشکال اصلی فهرست خاکستری این است که پیام‌های قانونی با تاخیر مواجه می‌شوند، که برای همیشه قابل قبول نیست. همچنین بار سرورهایی که بسیاری ایمیل‌های قانونی را ارسال می‌کنند، افزایش می‌‌دهد.

en: <emphasis>IN PRACTICE</emphasis> Shortcomings of greylisting
fa-IR: <emphasis>در عمل</emphasis> نقطه ضعف فهرست خاکستری

en: Theoretically, greylisting should only delay the first mail from a given sender to a given recipient, and the typical delay is in the order of minutes. Reality, however, can differ slightly. Some large ISPs use clusters of SMTP servers, and when a message is initially rejected, the server that retries the transmission may not be the same as the initial one. When that happens, the second server gets a temporary error message due to greylisting too, and so on; it may take several hours until transmission is attempted by a server that has already been involved, since SMTP servers usually increase the delay between retries at each failure.
fa-IR: به لحاظ نظری، فهرست خاکستری تنها باید اولین پیام ارسالی از یک فرستنده به گیرنده را با تاخیر همراه سازد، که این تاخیر در حد چند دقیقه است. اما حقیقت چیزی دیگری است. برخی شرکت‌های بزرگ ارائه‌دهنده خدمات اینترنت، خوشه‌ای از سرورهای SMTP را استفاده می‌کنند و زمانی که یک پیام در ابتدا رد می‌شود، سروری که به این کد خطا پاسخ می‌دهد الزاما با سروری که پیام اولیه را فرستاده است، یکسان نیست. زمانی که این اتفاق می‌افتد، سرور دوم نیز این پیام خطای موقت را دریافت می‌کند و به همین ترتیب؛ ممکن است چندین ساعت طول بکشد تا همان سرور اولیه به مسیر تبادل پیام بازگردد، چرا که سرورهای SMTP با هر بار مواجه پیام خطا، زمان ارسال مجدد آن را افزایش می‌دهند.

en: As a consequence, the incoming IP address may vary in time even for a single sender. But it goes further: even the sender address can change. For instance, many mailing-list servers encode extra information in the sender address so as to be able to handle error messages (known as <emphasis>bounces</emphasis>). Each new message sent to a mailing-list may then need to go through greylisting, which means it has to be stored (temporarily) on the sender's server. For very large mailing-lists (with tens of thousands of subscribers), this can soon become a problem.
fa-IR: به عنوان یک پیامد، نشانی IP دریافتی حتی برای یک فرستنده نیز می‌تواند در طول زمان تغییر کند. اما مشکل دیگری نیز وجود دارد: حتی نشانی فرستنده نیز می‌تواند تغییر کند. برای نمونه، بسیاری سروهای میلینگ-لیست به منظور تعامل با پیام‌های خطا اقدام به رمزگذاری اطلاعات اضافی در قسمت نشانی فرستنده می‌کنند (که به عنوان <emphasis>bounces</emphasis> شناخته می‌شود). هر پیام جدید که به میلینگ-لیست ارسال می‌شود نیاز به عبور از فهرست خاکستری را دارد، که به معنی ذخیره‌سازی (موقت) آن در سرور فرستنده است. برای میلینگ‌-لیست‌های بسیار بزرگ (با ده‌ها هزار مشترک) این امر به زودی مشکل بزرگی می‌شود.

en: To mitigate these drawbacks, Postgrey manages a whitelist of such sites, and messages emanating from them are immediately accepted without going through greylisting. This list can easily be adapted to local needs, since it is stored in the <filename>/etc/postgrey/whitelist_clients</filename> file.
fa-IR: برای مقابله با این مشکلات، Postgrey فهرست سفیدی از چنین سایت‌هایی را مدیریت می‌کند و پیام‌هایی که از آن‌ها ارسال شود را بدون عبور از فهرست خاکستری مورد پذیرش قرار می‌دهد. این فهرست به سادگی می‌تواند برای نیازهای شبکه محلی سازگار شود، چرا که در فایل <filename>/etc/postgrey/whitelist_clients</filename> قرار گرفته است.

en: <emphasis>GOING FURTHER</emphasis> Selective greylisting with <emphasis role="pkg">milter-greylist</emphasis>
fa-IR: <emphasis>مطالعه بیشتر</emphasis> فهرست خاکستری انتخابی با استفاده از <emphasis role="pkg">milter-greylist</emphasis>

en: The drawbacks of greylisting can be mitigated by only using greylisting on the subset of clients that are already considered as probable sources of spam (because they are listed in a DNS blacklist). This is not possible with <emphasis role="pkg">postgrey</emphasis> but <emphasis role="pkg">milter-greylist</emphasis> can be used in such a way.
fa-IR: اشکالات موجود در فهرست خاکستری می‌تواند با اعمال آن‌ها بر مجموعه‌ای از رایانه‌ها که منبع احتمالی اسپم هستند، رفع گردد (چرا که آن‌ها در یک فهرست سیاه DNS قرار می‌گیرند). اینکار با استفاده از <emphasis role="pkg">postgrey</emphasis> ممکن نیست اما از <emphasis role="pkg">milter-greylist</emphasis> برای چنین مواقعی استفاده می‌گردد.

en: In that scenario, since DNS blacklists never triggers a definitive rejection, it becomes reasonable to use aggressive blacklists, including those listing all dynamic IP addresses from ISP clients (such as <literal>pbl.spamhaus.org</literal> or <literal>dul.dnsbl.sorbs.net</literal>).
fa-IR: در این سناریو، از آنجا که فهرست‌های سیاه DNS منجر به رد قعطی یک پیام نمی‌شود، استفاده از فهرست‌های سیاه تهاجمی منطقی به نظر می‌رسد، از جمله آن‌هایی که نشانی‌های IP پویا رایانه‌های ISP را شامل می‌شوند (از جمله <literal>pbl.spamhaus.org</literal> یا <literal>dul.dnsbl.sorbs.net</literal>).

en: Customizing Filters Based On the Recipient
fa-IR: سفارشی‌سازی فیلترها مبتنی بر گیرنده

en: <xref linkend="sect.restrictions-for-receiving-and-sending" /> and <xref linkend="sect.setting-up-greylisting" /> reviewed many of the possible restrictions. They all have their use in limiting the amount of received spam, but they also all have their drawbacks. It is therefore more and more common to customize the set of filters depending on the recipient. At Falcot Corp, greylisting is interesting for most users, but it hinders the work of some users who need low latency in their emails (such as the technical support service). Similarly, the commercial service sometimes has problems receiving emails from some Asian providers who may be listed in blacklists; this service asked for a non-filtered address so as to be able to correspond.
fa-IR: قسمت‌های <xref linkend="sect.restrictions-for-receiving-and-sending" /> و <xref linkend="sect.setting-up-greylisting" /> بسیاری محدودیت‌های ممکن را بررسی کرده‌اند. همگی آن‌ها کاربرد خود برای محدودکردن بخشی از اسپم‌ها را دارند اما شامل نواقصی نیز هستند. بنابراین بسیار متداول است که مجموعه فیلترهای بکار رفته روی گیرنده را سفارشی‌سازی کرد. در شرکت فالکوت، استفاده از فهرست خاکستری در کار اغلب کاربران مشکلی بوجود نمی‌آورد اما برخی نیز نیاز به تاخیر بسیار کمی در کار خود دارند (از جمله واحد پشتیبانی فنی). به همین شکل، واحد تجاری گاهی اوقات مشکلاتی با برخی مشتریان آسیایی دارد که در فهرست سیاه قرار گرفته‌اند؛ این واحد درخواست یک نشانی بدون فیلتر به منظور مکاتبه با آن‌ها را دارد.

en: Postfix provides such a customization of filters with a “restriction class” concept. The classes are declared in the <literal>smtpd_restriction_classes</literal> parameter, and defined the same way as <literal>smtpd_recipient_restrictions</literal>. The <literal>check_recipient_access</literal> directive then defines a table mapping a given recipient to the appropriate set of restrictions.
fa-IR: Postfix با استفاده از مفهوم “کلاس محدودیت” امکان سفارشی‌سازی فیلترها را فراهم می‌کند. کلاس‌ها در پارامتر <literal>smtpd_restriction_classes</literal> قرار گرفته و به شیوه مشابه <literal>smtpd_recipient_restrictions</literal> تعریف شده‌اند. عبارت <literal>check_recipient_access</literal> نگاشتی بین یک گیرنده و مجموعه‌ای از محدودیت‌های آن برقرار می‌کند.

en: Defining restriction classes in <filename>main.cf</filename>
fa-IR: تعریف کلاس‌های محدودیت در <filename>main.cf</filename>

en: The <filename>/etc/postfix/recipient_access</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/postfix/recipient_access</filename>

en: <primary>antivirus</primary>
fa-IR: <primary>آنتی‌ویروس</primary>

en: The task of interfacing between antivirus and the email server goes to <command>clamav-milter</command>. A <emphasis>milter</emphasis> (short for <emphasis>mail filter</emphasis>) is a filtering program specially designed to interface with email servers. A milter uses a standard application programming interface (API) that provides much better performance than filters external to the email servers. Milters were initially introduced by <emphasis>Sendmail</emphasis>, but <emphasis>Postfix</emphasis> soon followed suit.
fa-IR: وظیفه برقراری ارتباط بین آنتی‌ویروس و سرور ایمیل بر عهده <command>clamav-milter</command> است. یک <emphasis>milter</emphasis> (که مخفف <emphasis>mail filter</emphasis> است) یک برنامه فیلترکردن بخصوص است که برای تعامل با سرورهای ایمیل طراحی شده است. یک milter از یک رابط استاندارد برنامه‌نویسی یا API استفاده می‌کند که عملکرد بهتری در مقایسه با فیلترهای خارجی برای سرورهای ایمیل فراهم می‌کند. milterها در ابتدا توسط <emphasis>Sendmail</emphasis> معرفی شدند اما <emphasis>Postfix</emphasis> به زودی از آن‌ها پشتیبانی کرد.

en: <emphasis>QUICK LOOK</emphasis> A milter for Spamassassin
fa-IR: <emphasis>نگاه سریع</emphasis> فیلتر ایمیل برای Spamassassin

en: The <emphasis role="pkg">spamass-milter</emphasis> package provides a milter based on <emphasis>SpamAssassin</emphasis>, the famous unsolicited email detector. It can be used to flag messages as probable spams (by adding an extra header) and/or to reject the messages altogether if their “spamminess” score goes beyond a given threshold.
fa-IR: بسته <emphasis role="pkg">spamass-milter</emphasis> فیلتر ایمیلی مبتنی بر <emphasis>SpamAssassin</emphasis> فراهم می‌کند، برنامه معروف شناسایی ایمیل ناخواسته. می‌تواند برای پرچم‌گذاری پیام‌ها به عنوان اسپم احتمالی استفاده شود (با افزودن یک سرآیند اضافی) و/یا رد پیام‌هایی که امتیاز “spamminess” آن‌ها بیش از محدوده استاندارد باشد.

en: Once the <emphasis role="pkg">clamav-milter</emphasis> package is installed, the milter should be reconfigured to run on a TCP port rather than on the default named socket. This can be achieved with <command>dpkg-reconfigure clamav-milter</command>. When prompted for the “Communication interface with Sendmail”, answer “<literal>inet:10002@127.0.0.1</literal>”.
fa-IR: زمانی که بسته <emphasis role="pkg">clamav-milter</emphasis> نصب شود، فیلتر ایمیل باید به گونه‌ای پیکربندی شود که روی یک درگاه TCP جدا از مقدار پیشفرض سوکت نامگذاری شده قرار بگیرد. اینکار با استفاده از <command>dpkg-reconfigure clamav-milter</command> صورت می‌گیرد. زمانی که پرسش “Communication interface with Sendmail” مطرح می‌شود، “<literal>inet:10002@127.0.0.1</literal>” را پاسخ دهید.

en: <emphasis>NOTE</emphasis> Real TCP port vs named socket
fa-IR: <emphasis>یادداشت</emphasis> درگاه واقعی TCP در مقایسه با سوکت نامگذاری شده

en: The reason why we use a real TCP port rather than the named socket is that the postfix daemons often run chrooted and do not have access to the directory hosting the named socket. You could also decide to keep using a named socket and pick a location within the chroot (<filename>/var/spool/postfix/</filename>).
fa-IR: دلیلی که از درگاه واقعی TCP بجای سوکت نامگذاری شده استفاده می‌کنیم این است که فرآیندهای پس‌زمینه postfix اغلب به صورت chroot شده اجرا می‌گردند که در این حالت به دایرکتوری قرار گرفته در سوکت نامگذاری شده دسترسی ندارند. همچنین می‌توانید تصمیم بگیرید که هنگام استفاده از سوکت نامگذاری شده از یک محل درون chroot (<filename>/var/spool/postfix/</filename>) استفاده کنید.

en: The standard ClamAV configuration fits most situations, but some important parameters can still be customized with <command>dpkg-reconfigure clamav-base</command>.
fa-IR: پیکربندی استاندارد ClamAV برای اکثر موقعیت‌های مناسب است، اما برخی پارامترهای مهم هنوز می‌توانند با استفاده از دستور <command>dpkg-reconfigure clamav-base</command> سفارشی گردند.

en: The last step involves telling Postfix to use the recently-configured filter. This is a simple matter of adding the following directive to <filename>/etc/postfix/main.cf</filename>:
fa-IR: گام آخر اطلاع‌رسانی به Postfix درباره فیلتر تازه-پیکربندی شده است که به سادگی افزودن عبارت زیر به <filename>/etc/postfix/main.cf</filename> است:

en: <emphasis>IN PRACTICE</emphasis> Testing the antivirus
fa-IR: <emphasis>در عمل</emphasis> آزمایش آنتی‌ویروس

en: This file is not a true virus, but a test file that all antivirus software on the market diagnose as a virus to allow checking installations.
fa-IR: این فایل یک ویروس واقعی نیست، بلکه به عنوان فایل آزمایشی توسط تمام آنتی‌ویروس‌های موجود در بازار به منظور آزمایش عملکرد صحیح برنامه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

en: All messages handled by Postfix now go through the antivirus filter.
fa-IR: اکنون تمام پیام‌های ارسالی به Postfix از طریق فیلتر آنتی‌ویروس عبور داده می‌شوند.

en: Authenticated SMTP
fa-IR: SMTP احرازهویت شده

en: Being able to send emails requires an SMTP server to be reachable; it also requires said SMTP server to send emails through it. For roaming users, this may need regularly changing the configuration of the SMTP client, since Falcot's SMTP server rejects messages coming from IP addresses apparently not belonging to the company. Two solutions exist: either the roaming user installs an SMTP server on their computer, or they still use the company server with some means of authenticating as an employee. The former solution is not recommended since the computer won't be permanently connected, and it won't be able to retry sending messages in case of problems; we will focus on the latter solution.
fa-IR: به منظور امکان ارسال ایمیل ابتدا باید به سرور SMTP دسترسی داشت؛ همچنین نیازمند سرور SMTP گفته شده به منظور ارسال ایمیل از درون خود است. برای کاربران رومینگ، اینکار نیازمند تغییر مداوم پیکربندی برنامه SMTP است چرا که سرور SMTP فالکوت پیام‌هایی را که نشانی‌های IP خارج از شرکت را داشته باشند رد می‌کند. دو راه حل موجود است: یا کاربر رومینگ سرور SMTP را روی رایانه خود نصب کند یا کماکان به شیوه‌ای از سرور شرکت استفاده کنند که به عنوان یک کارمند احرازهویت شوند. راه اول توصیه نمی‌شود چرا که رایانه ممکن است همیشه متصل نباشد و در صورت بروز مشکل امکان ارسال مجدد پیام وجود نخواهد داشت؛ ما روی راه حل دوم تمرکز می‌کنیم.

en: SMTP authentication in Postfix relies on SASL (<emphasis>Simple Authentication and Security Layer</emphasis>). It requires installing the <emphasis role="pkg">libsasl2-modules</emphasis> and <emphasis role="pkg">sasl2-bin</emphasis> packages, then registering a password in the SASL database for each user that needs authenticating on the SMTP server. This is done with the <command>saslpasswd2</command> command, which takes several parameters. The <literal>-u</literal> option defines the authentication domain, which must match the <literal>smtpd_sasl_local_domain</literal> parameter in the Postfix configuration. The <literal>-c</literal> option allows creating a user, and <literal>-f</literal> allows specifying the file to use if the SASL database needs to be stored at a different location than the default (<filename>/etc/sasldb2</filename>).
fa-IR: احرازهویت SMTP در Postfix نیازمند SASL یا <emphasis>Simple Authentication and Security Layer</emphasis> است. اینکار نیازمند نصب بسته‌های <emphasis role="pkg">libsasl2-modules</emphasis> و <emphasis role="pkg">sasl2-bin</emphasis>، سپس ثبت گذرواژه در پایگاه‌داده SASL برای هر کاربری که نیازمند احرازهویت با استفاده از سرور SMTP است. اینکار با استفاده از دستور <command>saslpasswd2</command> انجام می‌شود که چندین پارامتر را دریافت می‌کند. گزینه <literal>-u</literal> دامنه احرازهویت را تعریف می‌کند که باید با پارامتر <literal>smtpd_sasl_local_domain</literal> در پیکربندی Postfix یکسان باشد. گزینه <literal>-c</literal> اجازه تعریف یک کاربر جدید و <literal>-f</literal> اجازه تعریف فایل پیکربندی آن را می‌دهد در صورتی که نیاز باشد پایگاه‌داده SASL در مسیر دیگری بجز <filename>/etc/sasldb2</filename> قرار بگیرد.

en: Note that the SASL database was created in Postfix's directory. In order to ensure consistency, we also turn <filename>/etc/sasldb2</filename> into a symbolic link pointing at the database used by Postfix, with the <command>ln -sf /var/spool/postfix/etc/sasldb2 /etc/sasldb2</command> command.
fa-IR: نکته اینکه پایگاه‌داده SASL در دایرکتوی Postfix ایجاده شده است. به منظور حصوص اطمینان از یکپارچگی، فایل <filename>/etc/sasldb2</filename> را با دستور <command>ln -sf /var/spool/postfix/etc/sasldb2 /etc/sasldb2</command> به یک پیوند نمادین پایگاه‌داده مورد استفاده Postfix تبدیل کرده‌ایم.

en: Now we need to configure Postfix to use SASL. First the <literal>postfix</literal> user needs to be added to the <literal>sasl</literal> group, so that it can access the SASL account database. A few new parameters are also needed to enable SASL, and the <literal>smtpd_recipient_restrictions</literal> parameter needs to be configured to allow SASL-authenticated clients to send emails freely.
fa-IR: اکنون نیازمند پیکربندی Postfix برای استفاده از SALS هستیم. ابتدا کاربر <literal>postfix</literal> باید به گروه <literal>sasl</literal> اضافه گردد تا بتواند به پایگاه‌داده SASL دسترسی داشته باشد. برای فعال‌سازی SASL به چندین پارامتر دیگر نیاز است و پارامتر <literal>smtpd_recipient_restrictions</literal> نیز به منظور اجازه به برنامه‌های احرازهویت شده با SASL برای ارسال ایمیل، مورد نیاز است.

en: Enabling SASL in <filename>/etc/postfix/main.cf</filename>
fa-IR: فعال‌سازی SASL در <filename>/etc/postfix/main.cf</filename>

en: <emphasis>EXTRA</emphasis> Authenticated SMTP client
fa-IR: <emphasis>اضافی</emphasis> برنامه SMTP احرازهویت شده

en: Most email clients are able to authenticate to an SMTP server before sending outgoing messages, and using that feature is a simple matter of configuring the appropriate parameters. If the client in use does not provide that feature, the workaround is to use a local Postfix server and configure it to relay email via the remote SMTP server. In this case, the local Postfix itself will be the client that authenticates with SASL. Here are the required parameters:
fa-IR: اکثر برنامه‌های ایمیل قبل از ارسال پیام‌های خارجی، قادر به احزارهویت توسط سرور SMTP هستند که استفاده از این ویژگی به سادگی پیکربندی چند پارامتر متناسب با آن است. اگر برنامه مورد نظر چنین قابلیتی نداشته باشد، راهکار پیشنهادی استفاده از یک سرور Postfix محلی به منظور ارسال مجدد ایمیل از طریق سرور SMTP راه‌دور است. در این مورد، خود Postfix محلی برنامه‌ای است که با SASL احرازهویت می‌شود. پارامترهای مورد نیاز عبارتند از:

en: The <filename>/etc/postfix/sasl_passwd</filename> file needs to contain the username and password to use for authenticating on the <literal>mail.falcot.com</literal> server. Here is an example:
fa-IR: فایل <filename>/etc/postfix/sasl_passwd</filename> باید شامل نام کاربری و گذرواژه مورد نیاز برای احرازهویت در سرور <literal>mail.falcot.com</literal> است. برای نمونه:

en: As for all Postfix maps, this file must be turned into <filename>/etc/postfix/sasl_passwd.db</filename> with the <command>postmap</command> command.
fa-IR: مانند تمام نگاشت‌های Postfix، نیاز است که این فایل توسط دستور <command>postmap</command> به <filename>/etc/postfix/sasl_passwd.db</filename> تبدیل شود.

en: Web Server (HTTP)
fa-IR: سرور وب (HTTP)

en: <primary>server</primary><secondary>web</secondary>
fa-IR: <primary>سرور</primary><secondary>وب</secondary>

en: <primary>server</primary><secondary>HTTP</secondary>
fa-IR: <primary>سرور</primary><secondary>HTTP</secondary>

en: <emphasis>ALTERNATIVE</emphasis> Other web servers
fa-IR: <emphasis>جایگزین</emphasis> سایر سرورهای وب

en: Installing Apache
fa-IR: نصب آپاچی

en: The MPM in use affects significantly the way Apache will handle concurrent requests. With the <emphasis>worker</emphasis> MPM, it uses <emphasis>threads</emphasis> (lightweight processes), whereas with the <emphasis>prefork</emphasis> MPM it uses a pool of processes created in advance. With the <emphasis>event</emphasis> MPM it also uses threads, but the inactive connections (notably those kept open by the HTTP <emphasis>keep-alive</emphasis> feature) are handed back to a dedicated management thread.
fa-IR: استفاده از MPM تاثیر بسزایی در عملکرد آپاچی برای مدیریت درخواست‌های هم‌زمان دارد. با افزونه‌های چند-پردازشی <emphasis>worker</emphasis> از <emphasis>threads</emphasis> (فرآیندهای سبک) و افزونه‌های چند-پردازشی <emphasis>prefork</emphasis> از مجموعه فرآیندهای گردآوری شده از قبل استفاده می‌کند. با افزونه‌های چند-پردازشی <emphasis>event</emphasis> همچنین از threads استفاده می‌کند، اما ارتباطات غیرفعال (آن‌هایی که توسط ویژگی <emphasis>keep-alive</emphasis> در HTTP باز نگه داشته شده‌اند) به یک thread مدیریتی انحصاری بازگردانده می‌شوند.

en: <emphasis>SECURITY</emphasis> Execution under the <literal>www-data</literal> user
fa-IR: <emphasis>امنیت</emphasis> اجرا به عنوان کاربر <literal>www-data</literal>

en: Another possibility is to use a dedicated MPM, such as the one provided by <emphasis role="pkg">libapache2-mpm-itk</emphasis>. This particular one has a slightly different behavior: it allows “isolating” virtual hosts (actually, sets of pages) so that they each run as a different user. A vulnerability in one website therefore cannot compromise files belonging to the owner of another website.
fa-IR: حالت دیگر استفاده از یک افزونه چند-پردازشی اختصاصی است که توسط <emphasis role="pkg">libapache2-mpm-itk</emphasis> فراهم می‌شود. این افزونه بخصوص عملکرد متفاوتی دارد: امکان “ایزوله‌کردن” گروه‌های مجازی (در حقیقت مجموعه‌ای از صفحات) را می‌دهد به گونه‌ای که هر کدام به عنوان کاربر جداگانه‌ای اجرا شوند. یک آسیب‌پذیری در یک وبسایت منجر نمی‌شود که فایل‌های مرتبط با وبسایت دیگر به خطر بیفتد.

en: <emphasis>QUICK LOOK</emphasis> List of modules
fa-IR: <emphasis>نگاه سریع</emphasis> فهرستی از افزونه‌ها

en: Apache is a modular server, and many features are implemented by external modules that the main program loads during its initialization. The default configuration only enables the most common modules, but enabling new modules is a simple matter of running <command>a2enmod <replaceable>module</replaceable></command>; to disable a module, the command is <command>a2dismod <replaceable>module</replaceable></command>. These programs actually only create (or delete) symbolic links in <filename>/etc/apache2/mods-enabled/</filename>, pointing at the actual files (stored in <filename>/etc/apache2/mods-available/</filename>).
fa-IR: آپاچی یک سرور ماژولار است و بسیاری ویژگی‌های آن با استفاده از افزونه‌های خارجی که برنامه اصلی هنگام فرآیند راه‌اندازی اولیه فراخوانی می‌کند، پیاده‌سازی شده است. پیکربندی پیشفرض تنها متداول‌ترین افزونه‌ها را فعال می‌سازد، اما فعال‌سازی یک افزونه جدید به سادگی اجرای دستور <command>a2enmod <replaceable>module</replaceable></command> است؛ برای غیرفعال‌سازی یک افزونه، دستور <command>a2dismod <replaceable>module</replaceable></command> استفاده می‌شود. این برنامه‌ها در حقیقت اقدام به ایجاد (یا حذف) پیوندهای نمادین از <filename>/etc/apache2/mods-enabled/</filename> به فایل‌های واقعی موجود در <filename>/etc/apache2/mods-available/</filename> می‌کنند.

en: With its default configuration, the web server listens on port 80 (as configured in <filename>/etc/apache2/ports.conf</filename>), and serves pages from the <filename>/var/www/html/</filename> directory (as configured in <filename>/etc/apache2/sites-enabled/000-default.conf</filename>).
fa-IR: با پیکربندی پیشفرض خود، سرور وب به درگاه ۸۰ گوش داده (پیکربندی شده در <filename>/etc/apache2/ports.conf</filename>) و صفحات موجود در دایرکتوری <filename>/var/www/html/</filename> را فراهم می‌کند (پیکربندی شده در <filename>/etc/apache2/sites-enabled/000-default.conf</filename>).

en: Configuring Virtual Hosts
fa-IR: پیکربندی گروه‌های مجازی

en: A virtual host is an extra identity for the web server.
fa-IR: یک گروه مجازی مانند یک شناسه جدید برای سرور وب است.

en: <primary>virtual host</primary>
fa-IR: <primary>گروه مجازی</primary>

en: Apache considers two different kinds of virtual hosts: those that are based on the IP address (or the port), and those that rely on the domain name of the web server. The first method requires allocating a different IP address (or port) for each site, whereas the second one can work on a single IP address (and port), and the sites are differentiated by the hostname sent by the HTTP client (which only works in version 1.1 of the HTTP protocol — fortunately that version is old enough that all clients use it already).
fa-IR: آپاچی دو نوع متفاوت از گروه مجازی را در نظر می‌گیرد: آن‌هایی که مبتنی بر نشانی IP (یا درگاه) و آن‌هایی که مبتنی بر نام دامنه سرور وب هستند. روش اول نیازمند اختصاص یک نشانی IP (یا درگاه) به هر سایت است در صورتی که روش دوم می‌تواند با یک نشانی IP (یا درگاه) کار کند و سایت‌ها با توجه به نام میزبان که توسط برنامه HTTP ارسال می‌شود، تشخیص داده می‌شوند (که تنها در نسخه ۱.۱ از پروتکل HTTP کار می‌کند - خوشبختانه این نسخه به قدری قدیمی است که تقریبا تمام برنامه‌ها از آن استفاده می‌کنند).

en: The (increasing) scarcity of IPv4 addresses usually favors the second method; however, it is made more complex if the virtual hosts need to provide HTTPS too, since the SSL protocol hasn't always provided for name-based virtual hosting; the SNI extension (<emphasis>Server Name Indication</emphasis>) that allows such a combination is not handled by all browsers. When several HTTPS sites need to run on the same server, they will usually be differentiated either by running on a different port or on a different IP address (IPv6 can help there).
fa-IR: کمبود (رو به افزایش) نشانی‌های IPv4 معمولا منجر به استفاده از شیوه دوم می‌گردد؛ اگرچه، در صورت استفاده گروه‌های مجازی از HTTP، این فرآیند دشوارتر نیز می‌گردد، چرا که پروتکل SSL تا اکنون پشتیبانی از گروه مجازی نام-محور را فراهم نکرده است؛ افزونه <emphasis>Server Name Indication</emphasis> یا SNI که امکان چنین ترکیبی را می‌دهد توسط تمام مرورگرها پشتیبانی نمی‌شود. زمانی که نیاز به اجرای چندین سایت HTTPS روی یک سرور باشد، آن‌ها معمولا با اجرا روی یک درگاه جداگانه یا یک نشانی IP جداگانه (که IPv6 می‌تواند کمک کند) تشخیص داده می‌شوند.

en: The default configuration for Apache 2 enables name-based virtual hosts. In addition, a default virtual host is defined in the <literal>/etc/apache2/sites-enabled/000-default.conf</literal> file; this virtual host will be used if no host matching the request sent by the client is found.
fa-IR: پیکربندی پیشفرض آپاچی ۲ منجر به فعال‌سازی گروه‌های مجازی نام-محور می‌گردد. به علاوه، یک گروه مجازی پیشفرض در فایل <literal>/etc/apache2/sites-enabled/000-default.conf</literal> قرار دارد: از این گروه مجازی در صورتی که هیچ گروه دیگری متناسب با درخواست پیدا نشود استفاده می‌گردد.

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> First virtual host
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> اولین گروه مجازی

en: Requests concerning unknown virtual hosts will always be served by the first defined virtual host, which is why we defined <literal>www.falcot.com</literal> first here.
fa-IR: درخواست‌هایی که به گروه‌های مجازی ناشناخته می‌شود همیشه توسط اولین گروه مجازی تعریف شده مدیریت می‌گردند، به همین دلیل است که ابتدا گروه مجازی <literal>www.falcot.com</literal> را تعریف کردیم.

en: <emphasis>QUICK LOOK</emphasis> Apache supports SNI
fa-IR: <emphasis>نگاه سریع</emphasis> آپاچی از SNI پشتبانی می‌کند

en: The Apache server supports an SSL protocol extension called <emphasis>Server Name Indication</emphasis> (SNI). This extension allows the browser to send the hostname of the web server during the establishment of the SSL connection, much earlier than the HTTP request itself, which was previously used to identify the requested virtual host among those hosted on the same server (with the same IP address and port). This allows Apache to select the most appropriate SSL certificate for the transaction to proceed.
fa-IR: سرور آپاچی از یک افزونه پروتکل SSL بنام <emphasis>Server Name Indication</emphasis> یا SNI پشتیبانی می‌کند. این افزونه به مرورگر اجازه می‌دهد هنگام برقراری ارتباط SSL نام میزبان سرور وب را ارسال کند، درست قبل از خود درخواست HTTP، که سابق بر این برای تشخیص گروه مجازی درخواستی از میان میزبان‌های موجود در همان سرور استفاده می‌شد (با نشانی IP و درگاه یکسان). اینکار به آپاچی اجازه می‌دهد تا مناسب‌ترین گواهینامه SSL را برای تراکنش پیش روی خود انتخاب کند.

en: Before SNI, Apache would always use the certificate defined in the default virtual host. Clients trying to access another virtual host would then display warnings, since the certificate they received didn't match the website they were trying to access. Fortunately, most browsers now work with SNI; this includes Microsoft Internet Explorer starting with version 7.0 (starting on Vista), Mozilla Firefox starting with version 2.0, Apple Safari since version 3.2.1, and all versions of Google Chrome.
fa-IR: قبل از SNI، آپاچی از گواهینامه تعریف شده در گروه مجازی پیشفرض استفاده می‌کرد. برنامه‌هایی که قصد دسترسی به گروه مجازی دیگری را داشتند، با اخطار رو به رو می‌شدند چرا که گواهینامه‌های دریافتی آنان با وبسایتی که قصد دسترسی آن را داشتند تطابق نداشت. خوشبختانه، اکنون اکثر مرورگرها با SNI کار می‌کنند؛ از جمله مایکروسافت اینترنت اکسپلورر از نسخه ۷.۰ (شروع در ویستا)، موزیلا فایرفاکس از نسخه ۲.۰، اپل سافاری از نسخه ۳.۲.۱ و تمام نسخه‌های گوگل کروم.

en: The Apache package provided in Debian is built with support for SNI; no particular configuration is therefore needed.
fa-IR: بسته آپاچی که در دبیان قرار دارد همراه با پشتیبانی SNI ساخته شده است؛ بنابراین پیکربندی خاصی مورد نیاز نیست.

en: Each extra virtual host is then described by a file stored in <filename>/etc/apache2/sites-available/</filename>. Setting up a website for the <literal>falcot.org</literal> domain is therefore a simple matter of creating the following file, then enabling the virtual host with <command>a2ensite www.falcot.org</command>.
fa-IR: هر گروه مجازی اضافی درون فایل جداگانه‌ای در مسیر <filename>/etc/apache2/sites-available/</filename> قرار می‌گیرد. برپایی یک وبسایت برای دامنه <literal>falcot.org</literal> به سادگی ایجاد فایل پیکربندی آن و فعال‌سازی گروه مجازی با استفاده از <command>a2ensite www.falcot.org</command> است.

en: The <filename>/etc/apache2/sites-available/www.falcot.org.conf</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/apache2/sites-available/www.falcot.org.conf</filename>

en: The Apache server, as configured so far, uses the same log files for all virtual hosts (although this could be changed by adding <literal>CustomLog</literal> directives in the definitions of the virtual hosts). It therefore makes good sense to customize the format of this log file to have it include the name of the virtual host. This can be done by creating a <filename>/etc/apache2/conf-available/customlog.conf</filename> file that defines a new format for all log files (with the <literal>LogFormat</literal> directive) and by enabling it with <command>a2enconf customlog</command>. The <literal>CustomLog</literal> line must also be removed (or commented out) from the <filename>/etc/apache2/sites-available/000-default.conf</filename> file.
fa-IR: سرور آپاچی که تاکنون پیکربندی شده است، از فایل‌های گزارش یکسانی برای تمام گروه‌های مجازی استفاده می‌کند (اگرچه این عمل می‌تواند با افزودن عبارت <literal>CustomLog</literal> در تعریف هر گروه مجازی تغییر کند). پس منطقی به نظر می‌رسد به منظور درج نام گروه مجازی در گزارش‌ها، اقدام به سفارشی‌سازی قالب آن کرد. اینکار با استفاده از ایجاد یک فایل <filename>/etc/apache2/conf-available/customlog.conf</filename> انجام می‌شود که قالب جدیدی برای تمام فایل‌های گزارش تعریف می‌کند (با عبارت <literal>LogFormat</literal>) و فعال‌سازی آن با استفاده از <command>a2enconf customlog</command> خط <literal>CustomLog</literal> باید از فایل <filename>/etc/apache2/sites-available/000-default.conf</filename> حذف (یا مخفی) شود.

en: Common Directives
fa-IR: عبارت‌های متداول

en: This section briefly reviews some of the commonly-used Apache configuration directives.
fa-IR: این قسمت به بررسی برخی از متداول‌ترین عبارت‌های پیکربندی در آپاچی می‌پردازد.

en: <primary>directives, Apache</primary>
fa-IR: <primary>عبارت‌ها، آپاچی</primary>

en: The main configuration file usually includes several <literal>Directory</literal> blocks; they allow specifying different behaviors for the server depending on the location of the file being served. Such a block commonly includes <literal>Options</literal> and <literal>AllowOverride</literal> directives.
fa-IR: فایل پیکربندی اصلی معمولا شامل چندین بلاک <literal>Directory</literal> است؛ آن‌ها اجازه تعریف عملکردهای متفاوت برای سرور نسبت به محل قرارگیری فایل‌های ارائه شده را می‌دهند. چنین بلاکی معمولا شامل عبارت‌های <literal>Options</literal> و <literal>AllowOverride</literal> است.

en: Directory block
fa-IR: بلاک Directory

en: The <literal>DirectoryIndex</literal> directive contains a list of files to try when the client request matches a directory. The first existing file in the list is used and sent as a response.
fa-IR: عبارت <literal>DirectoryIndex</literal> شامل فهرستی از فایل‌ها است که هنگام درخواست برنامه به سرور بررسی می‌شوند. اولین فایل موجود در فهرست استفاده شده و به عنوان پاسخ فرستاده می‌شود.

en: The <literal>Options</literal> directive is followed by a list of options to enable. The <literal>None</literal> value disables all options; correspondingly, <literal>All</literal> enables them all except <literal>MultiViews</literal>. Available options include:
fa-IR: عبارت <literal>Options</literal> به همراه فهرستی از گزینه‌های قابل فعال‌سازی می‌آید. مقدار <literal>None</literal> تمام گزینه‌ها را غیرفعال می‌کند؛ به همین شکل <literal>All</literal> همه را فعال‌سازی می‌کند بجز <literal>MultiViews</literal>. گزینه‌های موجود عبارتند از:

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> <filename>.htaccess</filename> file
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> فایل <filename>.htaccess</filename>

en: The <filename>.htaccess</filename> file contains Apache configuration directives enforced each time a request concerns an element of the directory where it is stored. The scope of these directives also recurses to all the subdirectories within.
fa-IR: فایل <filename>.htaccess</filename> شامل عبارت‌های پیکربندی آپاچی است که با هر مرتبه درخواست از یک دایرکتوری که در آن ذخیره شده است، فراخوانی می‌گردد. حوزه این عبارت‌ها به دایرکتوری‌های فرزند آن نیز ادامه می‌یابد.

en: Most of the directives that can occur in a <literal>Directory</literal> block are also legal in a <filename>.htaccess</filename> file.
fa-IR: اکثر عبارت‌هایی که می‌توانند درون یک بلاک <literal>Directory</literal> قرار گیرند در یک فایل <filename>.htaccess</filename> نیز مجاز هستند.

en: The <literal>AllowOverride</literal> directive lists all the options that can be enabled or disabled by way of a <filename>.htaccess</filename> file. A common use of this option is to restrict <literal>ExecCGI</literal>, so that the administrator chooses which users are allowed to run programs under the web server's identity (the <literal>www-data</literal> user).
fa-IR: عبارت <literal>AllowOverride</literal> تمام گزینه‌هایی که می‌توانند توسط فایل <filename>.htaccess</filename> فعال یا غیرفعال شوند را فهرست می‌کند. یک کاربرد متداول این عبارت محدودکردن دسترسی به <literal>ExecCGI</literal> است، به طوری که مدیرسیستم تصمیم می‌گیرد کدام کاربران مجاز به اجرای برنامه با هویت سرور وب هستند (کاربر <literal>www-data</literal>).

en: Requiring Authentication
fa-IR: الزامی ساختن احرازهویت

en: <primary>web authentication</primary>
fa-IR: <primary>احرازهویت وب</primary>

en: <filename>.htaccess</filename> file requiring authentication
fa-IR: فایل <filename>.htaccess</filename> که احرازهویت را لازم می‌داند

en: <emphasis>SECURITY</emphasis> No security
fa-IR: <emphasis>امنیت</emphasis> بدون امنیت

en: The authentication system used in the above example (<literal>Basic</literal>) has minimal security as the password is sent in clear text (it is only encoded as <emphasis>base64</emphasis>, which is a simple encoding rather than an encryption method). It should also be noted that the documents “protected” by this mechanism also go over the network in the clear. If security is important, the whole HTTP connection should be encrypted with SSL.
fa-IR: سیستم احرازهویت استفاده شده در نمونه بالا (<literal>Basic</literal>) دارای حداقل امنیت لازم است چرا که گذرواژه بدون رمزنگاری ارسال می‌شود (تنها با استفاده از کدگذاری <emphasis>base64</emphasis> ارسال می‌شود و نه یک شیوه معمول رمزنگاری). شایان ذکر است که اسناد “محافظت‌شده” با این مکانیزم، درون شبکه بدون رمزنگاری ارسال می‌شوند. اگر امنیت مد نظر باشد، تمام ارتباط HTTP باید توسط SSL رمزنگاری گردد.

en: Restricting Access
fa-IR: محدود کردن دسترسی

en: <primary>web access restriction</primary>
fa-IR: <primary>محدود کردن دسترسی وب</primary>

en: It can be used to restrict access based on many criteria; we will stop at describing access restriction based on the IP address of the client, but it can be made much more powerful than that, especially when several <literal>Require</literal> directives are combined within a <literal>RequireAll</literal> block.
fa-IR: می‌تواند به منظور محدود کردن دسترسی با شرایط گوناگون بکار رود؛ ما تنها به بررسی محدودیت برای نشانی IP برنامه درخواست کننده می‌پردازیم، اما می‌تواند کارهای قدرتمندتری نسبت به آن را انجام دهد، بخصوص زمانی که چندین عبارت <literal>Require</literal> درون یک بلاک <literal>RequireAll</literal> قرار می‌گیرند.

en: Only allow from the local network
fa-IR: فقط به شبکه محلی اجازه دسترسی بده

en: <emphasis>ALTERNATIVE</emphasis> Old syntax
fa-IR: <emphasis>جایگزین</emphasis> شیوه نگارش قدیمی

en: The <literal>Allow from</literal> and <literal>Deny from</literal> directives control access restrictions for a directory (and its subdirectories, recursively).
fa-IR: عبارت‌های <literal>Allow from</literal> و <literal>Deny from</literal> محدودیت‌های دسترسی به یک دایرکتوری را کنترل می‌کنند (و دایرکتوری‌های فرزند آن به صورت بازگشتی).

en: The <literal>Order</literal> directive tells the server of the order in which the <literal>Allow from</literal> and <literal>Deny from</literal> directives are applied; the last one that matches takes precedence. In concrete terms, <literal>Order deny,allow</literal> allows access if no <literal>Deny from</literal> applies, or if an <literal>Allow from</literal> directive does. Conversely, <literal>Order allow,deny</literal> rejects access if no <literal>Allow from</literal> directive matches (or if a <literal>Deny from</literal> directive applies).
fa-IR: عبارت <literal>Order</literal> به سرور می‌گوید به چه ترتیب عبارت‌های <literal>Allow from</literal> و <literal>Deny from</literal> را اعمال کند؛ آخرین عبارتی که منطبق باشد، انتخاب می‌شود. به عبارتی، <literal>Order deny,allow</literal> تنها در صورتی اجازه دسترسی می‌دهد که هیچ عبارت <literal>Deny from</literal> موجود نباشد یا یک عبارت <literal>Allow from</literal> موجود باشد. برعکس آن، <literal>Order allow,deny</literal> تنها در صورتی دسترسی را محدود می‌کند که هیچ عبارت <literal>Allow from</literal> موجود نباشد یا یک عبارت <literal>Deny from</literal> موجود باشد.

en: The <literal>Allow from</literal> and <literal>Deny from</literal> directives can be followed by an IP address, a network (such as <literal>192.168.0.0/255.255.255.0</literal>, <literal>192.168.0.0/24</literal> or even <literal>192.168.0</literal>), a hostname or a domain name, or the <literal>all</literal> keyword, designating everyone.
fa-IR: عبارت‌های <literal>Allow from</literal> و <literal>Deny from</literal> می‌توانند همراه با یک نشانی IP، یک شبکه (از جمله <literal>192.168.0.0/255.255.255.0</literal>، <literal>192.168.0.0/24</literal> یا حتی <literal>192.168.0</literal>)، یک نام میزبان یا دامنه یا کلیدواژه <literal>all</literal> که نشانگر همه است، قرار گیرند.

en: For instance, to reject connections by default but allow them from the local network, you could use this:
fa-IR: برای نمونه، به منظور محدود کردن ارتباطات تنها به شبکه محلی می‌توان از عبارت‌های زیر استفاده کرد:

en: Log Analyzers
fa-IR: تحلیلگرهای گزارش

en: A log analyzer is frequently installed on a web server; since the former provides the administrators with a precise idea of the usage patterns of the latter.
fa-IR: یک تحلیلگر گزارش معمولا در یک سرور وب نصب می‌شود؛ چرا که با اینکار الگوهای مصرف منابع در سرور در اختیار مدیرسیستم‌ها قرار می‌گیرد.

en: The Falcot Corp administrators selected <emphasis>AWStats</emphasis> (<emphasis>Advanced Web Statistics</emphasis>) to analyze their Apache log files.
fa-IR: مدیرسیستم‌های شرکت فالکوت <emphasis>AWStats</emphasis> یا <emphasis>Advanced Web Statistics</emphasis> را برای تحلیل فایل‌های گزارش آپاچی انتخاب کرده‌اند.

en: <primary>web logs analyzer</primary>
fa-IR: <primary>تحلیلگر گزارش‌های وب</primary>

en: The first configuration step is the customization of the <filename>/etc/awstats/awstats.conf</filename> file. The Falcot administrators keep it unchanged apart from the following parameters:
fa-IR: اولین گام پیکربندی، سفارشی‌کردن فایل <filename>/etc/awstats/awstats.conf</filename> است. مدیرسیستم‌های فالکوت بجز پارامترهای زیر، تغییری در آن ایجاد نکرده‌اند:

en: All these parameters are documented by comments in the template file. In particular, the <varname>LogFile</varname> and <varname>LogFormat</varname> parameters describe the location and format of the log file and the information it contains; <varname>SiteDomain</varname> and <varname>HostAliases</varname> list the various names under which the main web site is known.
fa-IR: تمام این پارامترها توسط توضیحات موجود در فایل اولیه مستندسازی شده‌اند. به طور خاص، پارامترهای <varname>LogFile</varname> و <varname>LogFormat</varname> مکان و قالب فایل گزارش و اطلاعات موجود در آن را مشخص می‌کنند؛ <varname>SiteDomain</varname> و <varname>HostAliases</varname> فهرستی از تمام نام‌های شناخته شده که وبسایت با آن‌ها کار می‌کند را فهرست می‌کنند.

en: For high traffic sites, <varname>DNSLookup</varname> should usually not be set to <literal>1</literal>; for smaller sites, such as the Falcot one described above, this setting allows getting more readable reports that include full machine names instead of raw IP addresses.
fa-IR: برای سایت‌های پرترافیک، <varname>DNSLookup</varname> معمولا نباید به <literal>1</literal> تنظیم شود؛ برای سایت‌های کوچکتر، از جمله فالکوت که در بالا مطرح شد، این تنظیم امکان گزارش‌های خواناتری را فراهم می‌کند که شامل نام کامل رایانه بجای نشانی IP آن است.

en: <emphasis>SECURITY</emphasis> Access to statistics
fa-IR: <emphasis>امنیت</emphasis> دسترسی به آمار

en: AWStats makes its statistics available on the website with no restrictions by default, but restrictions can be set up so that only a few (probably internal) IP addresses can access them; the list of allowed IP addresses needs to be defined in the <varname>AllowAccessFromWebToFollowingIPAddresses</varname> parameter
fa-IR: AWStats به صورت پیشفرض آمار خود را بدون هیچ محدودیتی در وبسایت قرار می‌دهد، اما امکان محدود کردن آن وجود دارد به طوری که تنها تعدادی نشانی‌های IP (شاید محلی) بتوانند به آن دسترسی داشته باشند؛ فهرست نشانی‌های IP مجاز می‌توانند درون پارامتر <varname>AllowAccessFromWebToFollowingIPAddresses</varname> قرار بگیرند.

en: AWStats will also be enabled for other virtual hosts; each virtual host needs its own configuration file, such as <filename>/etc/awstats/awstats.www.falcot.org.conf</filename>.
fa-IR: AWStats همچنین برای سایر گروه‌های مجازی نیر فعال می‌شود؛ هر گروه مجازی به فایل پیکربندی خود نیاز دارد، از جمله <filename>/etc/awstats/awstats.www.falcot.org.conf</filename>.

en: AWStats configuration file for a virtual host
fa-IR: فایل پیکربندی AWStats برای یک گروه مجازی

en: After a few minutes (and once the script has been run a few times), the results are available online: <ulink type="block" url="http://www.falcot.com/cgi-bin/awstats.pl" /><ulink type="block" url="http://www.falcot.org/cgi-bin/awstats.pl" />
fa-IR: پس از چند دقیقه (و زمانی که اسکریپت چندین بار اجرا شود)، نتایج به صورت آنلاین قابل مشاهده هستند: <ulink type="block" url="http://www.falcot.com/cgi-bin/awstats.pl" /><ulink type="block" url="http://www.falcot.org/cgi-bin/awstats.pl" />

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> Log file rotation
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> چرخش فایل گزارش

en: FTP File Server
fa-IR: سرور فایل FTP

en: <primary>server</primary><secondary>file</secondary>
fa-IR: <primary>سرور</primary><secondary>فایل</secondary>

en: FTP (<emphasis>File Transfer Protocol</emphasis>) is one of the first protocols of the Internet (RFC 959 was issued in 1985!). It was used to distribute files before the Web was even born (the HTTP protocol was created in 1990, and formally defined in its 1.0 version by RFC 1945, issued in 1996).
fa-IR: FTP یا <emphasis>File Transfer Protocol</emphasis> یکی از اولین پروتکل‌های اینترنت است (RFC 959 که در سال ۱۹۸۵ ایجاد شد!). قبل از پیدایش وب، از آن به منظور توزیع فایل در شبکه استفاده می‌شد (پروتکل HTTP در سال ۱۹۹۰ و نسخه ۱.۰ آن به عنوان RFC 1945 در سال ۱۹۹۶ ایجاد شد).

en: Other FTP servers are mainly used to distribute files for public downloading; Debian packages are a good example. The contents of these servers is fetched from other, geographically remote, servers; it is then made available to less distant users. This means that client authentication is not required; as a consequence, this operating mode is known as “anonymous FTP”. To be perfectly correct, the clients do authenticate with the <literal>anonymous</literal> username; the password is often, by convention, the user's email address, but the server ignores it.
fa-IR: سایر سرورهای FTP به منظور توزیع فایل‌ها برای دانلود عمومی آن‌ها بکار می‌روند؛ بسته‌های دبیان نمونه خوبی هستند. محتوای این سرورها از سایر سرورهای راه‌دور جغرافیایی بدست می‌آید؛ تا در اختیار کاربران نزدیک به آن سرور قرار بگیرند. یعنی نیازی به احرازهویت کاربر نیست؛ به همین دلیل به این حالت عملیات ... گفته می‌شود. به عبارت صحیح‌تر، برنامه‌ها با استفاده از نام کاربری <literal>anonymous</literal> احرازهویت می‌شوند؛ گذرواژه به صورت پیشفرض معمولا نشانی ایمیل است، که سرور آن را نادیده می‌گیرد.

en: Installing the package creates an <literal>ftp</literal> system user. This account is always used for anonymous FTP connections, and its home directory (<filename>/srv/ftp/</filename>) is the root of the tree made available to users connecting to this service. The default configuration (in <filename>/etc/vsftpd.conf</filename>) requires some changes to cater to the simple need of making big files available for public downloads: anonymous access needs to be enabled (<literal>anonymous_enable=YES</literal>) and read-only access of local users needs to be disabled (<literal>local_enable=NO</literal>). The latter is particularly important since the FTP protocol doesn't use any form of encryption and the user password could be intercepted over the wire.
fa-IR: نصب این بسته یک کاربر سیستمی <literal>ftp</literal> ایجاد می‌کند. از این حساب کاربری همیشه برای ارتباطات FTP ناشناس استفاده می‌گردد که دایرکتوری خانه آن (<filename>/srv/ftp/</filename>) محل قرارگیری تمام فایل‌های عمومی برای سایر کاربران این سرویس است. پیکربندی پیشفرض آن در <filename>/etc/vsftpd.conf</filename> نیازمند برخی تغییرات است تا امکان دانلود فایل‌های عمومی بزرگ برای کاربران فراهم شود: دسترسی ناشناس باید فعال (<literal>anonymous_enable=YES</literal>) و دسترسی فقط-خواندنی کاربران محلی (<literal>local_enable=NO</literal>) باید غیرفعال شود. دومی از اهمیت خاصی برخوردار است، چرا که پروتکل FTP از هیچ شیوه رمزنگاری استفاده نمی‌کند و گذرواژه کاربر می‌تواند در طی مسیر شنود شود.

en: NFS File Server
fa-IR: سرور فایل NFS

en: <primary>filesystem</primary><secondary>network</secondary>
fa-IR: <primary>فایل‌سیستم</primary><secondary>شبکه</secondary>

en: <primary>file</primary><secondary>server</secondary>
fa-IR: <primary>فایل</primary><secondary>سرور</secondary>

en: NFS is a very useful tool but, historically, it has suffered from many limitations, most of which have been addressed with version 4 of the protocol. The downside is that the latest version of NFS is harder to configure when you want to make use of basic security features such as authentication and encryption since it relies on Kerberos for those parts. And without those, the NFS protocol must be restricted to a trusted local network since data goes over the network unencrypted (a <emphasis>sniffer</emphasis> can intercept it) and access rights are granted based on the client's IP address (which can be spoofed).
fa-IR: NFS ابزار بسیار مفیدی است، اما در گذر زمان از محدودیت‌های بسیاری رنج می‌برد، که اکثر آن‌ها با نسخه ۴ پروتکل برطرف شده‌اند. نقطه ضعف آن در پیکربندی آخرین نسخه است چرا که برای استفاده از ویژگی‌های پایه در امنیت مانند احرازهویت و رمزنگاری باید از ابزار Kerberos به این منظور استفاده شود و بدون استفاده از آن‌ها نباید این پروتکل را خارج از شبکه محلی استفاده کرد چرا که داده به صورت رمزنگاری نشده منتقل می‌شود (یک <emphasis>sniffer</emphasis> می‌تواند داده را رهگیری کند) و دسترسی‌ها نیز مبتنی بر نشانی IP درخواست‌کننده صادر می‌شود (که می‌توانند مورد سوءاستفاده قرار بگیرند).

en: <emphasis>DOCUMENTATION</emphasis> NFS HOWTO
fa-IR: <emphasis>مستندات</emphasis> راهنمای استفاده NFS

en: Securing NFS
fa-IR: ایمن‌سازی NFS

en: <primary>NFS</primary><secondary>security</secondary>
fa-IR: <primary>NFS</primary><secondary>امنیت</secondary>

en: If you don't use the Kerberos-based security features, it is vital to ensure that only the machines allowed to use NFS can connect to the various required RPC servers, because the basic protocol trusts the data received from the network. The firewall must also block <emphasis>IP spoofing</emphasis> so as to prevent an outside machine from acting as an inside one, and access to the appropriate ports must be restricted to the machines meant to access the NFS shares.
fa-IR: اگر از ویژگی‌های امنیتی مبتنی بر Kerberos استفاده نمی‌کنید، این نکته حیاتی است که تنها رایانه‌هایی که اجازه استفاده از NFS را دارند بتوانند به سرورهای درخواست RPC متصل شوند، چرا که پروتکل اولیه به داده دریافتی از شبکه اعتماد می‌کند. فایروال نیز باید <emphasis>IP spoofing</emphasis> را مسدود سازد تا رایانه‌ای خارج از شبکه نتواند خود را بجای یکی از اعضای شبکه معرفی کند، همچنین دسترسی به برخی درگاه‌ها نیز باید فقط به رایانه‌های قابل دسترس در NFS محدود شود.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> RPC
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> RPC

en: RPC (<emphasis>Remote Procedure Call</emphasis>) is a Unix standard for remote services. NFS is one such service.
fa-IR: RPC یا <emphasis>Remote Procedure Call</emphasis> یک استاندارد یونیکس برای سرویس‌های راه‌دور است. NFS یکی از این سرویس‌ها است.

en: RPC services register to a directory known as the <emphasis>portmapper</emphasis>. A client wishing to perform an NFS query first addresses the <emphasis>portmapper</emphasis> (on port 111, either TCP or UDP), and asks for the NFS server; the reply usually mentions port 2049 (the default for NFS). Not all RPC services necessarily use a fixed port.
fa-IR: سرویس‌های RPC به یک دایرکتوری بنام <emphasis>portmapper</emphasis> متصل می‌شوند. برنامه‌ای که قصد پرس و جوی NFS را دارد ابتدا با <emphasis>portmapper</emphasis> تماس می‌گیرد (درگاه ۱۱۱ خواه TCP یا UDP) و به دنبال سرور NFS می‌گردد؛ پاسخ معمولا شامل درگاه ۲۰۴۹ (پیشفرض برای NFS) است. همه سرویس‌های RPC الزاما از یک درگاه ثابت استفاده نمی‌کنند.

en: Older versions of the protocol required other RPC services which used dynamically assigned ports. Fortunately, with NFS version 4, only port 2049 (for NFS) and 111 (for the portmapper) are needed and they are thus easy to firewall.
fa-IR: نسخه‌های قدیمی‌تر پروتکل به سرویس‌های دیگری از RPC نیاز دارند که از درگاه‌های انتساب پویا استفاده می‌کنند. خوشبختانه، با نسخه ۴ از NFS، تنها درگاه‌های ۲۰۴۹ (برای NFS) و ۱۱۱ (برای portmapper) مورد نیاز هستند که به سادگی توسط فایروال کنترل می‌شوند.

en: NFS Server
fa-IR: سرور NFS

en: The NFS server is part of the Linux kernel; in kernels provided by Debian it is built as a kernel module. If the NFS server is to be run automatically on boot, the <emphasis role="pkg">nfs-kernel-server</emphasis> package should be installed; it contains the relevant start-up scripts.
fa-IR: سرور NFS بخشی از کرنل لینوکس است؛ در کرنل‌های فراهم شده توسط دبیان به صورت یک افزونه کرنل درآمده است. اگر سرور NFS در زمان راه‌اندازی به صورت خودکار باید اجرا گردد، بسته <emphasis role="pkg">nfs-kernel-server</emphasis> باید نصب گردد؛ این بسته شامل اسکریپت‌های راه‌اندازی اولیه است.

en: Note that with NFSv4, all exported directories must be part of a single hierarchy and that the root directory of that hierarchy must be exported and identified with the option <literal>fsid=0</literal> or <literal>fsid=root</literal>.
fa-IR: نکته اینکه در NFSv4، تمام دایرکتوری‌های صادر شده باید بخشی از یک ساختار سلسله‌مراتبی باشند که ریشه آن باید توسط گزینه‌های <literal>fsid=0</literal> و <literal>fsid=root</literal> صادر و شناسایی شده باشد.

en: Each machine can be identified either by its DNS name or its IP address. Whole sets of machines can also be specified using either a syntax such as <literal>*.falcot.com</literal> or an IP address range such as <literal>192.168.0.0/255.255.255.0</literal> or <literal>192.168.0.0/24</literal>.
fa-IR: هر رایانه می‌تواند با استفاده از نام DNS یا نشانی IP شناسایی شود. مجموعه‌ای از رایانه‌ها نیز می‌توانند یا با شیوه نگارش <literal>*.falcot.com</literal> یا با محدوده نشانی IP به صورت <literal>192.168.0.0/255.255.255.0</literal> یا <literal>192.168.0.0/24</literal> شناسایی شوند.

en: Directories are made available as read-only by default (or with the <literal>ro</literal> option). The <literal>rw</literal> option allows read-write access. NFS clients typically connect from a port restricted to root (in other words, below 1024); this restriction can be lifted by the <literal>insecure</literal> option (the <literal>secure</literal> option is implicit, but it can be made explicit if needed for clarity).
fa-IR: دایرکتوری‌های به صورت فقط-خواندنی در حالت پیشفرض قرار می‌گیرند (یا با گزینه <literal>ro</literal>). گزینه <literal>rw</literal> اجازه دسترسی خواندنی-نوشتنی را می‌دهد. برنامه‌های NFS معمولا از درگاه مختص به root استفاده می‌کنند (به عبارت دیگر، زیر ۱۰۲۴)؛ این محدودیت با استفاده از گزینه <literal>insecure</literal> می‌تواند برداشته شود (گزینه <literal>secure</literal> به صورت ضمنی درج می‌شود اما برای خوانایی بیشتر می‌تواند استفاده شود).

en: <primary>NFS</primary><secondary>options</secondary>
fa-IR: <primary>NFS</primary><secondary>گزینه‌ها</secondary>

en: By default, the server only answers an NFS query when the current disk operation is complete (<literal>sync</literal> option); this can be disabled with the <literal>async</literal> option. Asynchronous writes increase performance a bit, but they decrease reliability since there is a data loss risk in case of the server crashing between the acknowledgment of the write and the actual write on disk. Since the default value changed recently (as compared to the historical value of NFS), an explicit setting is recommended.
fa-IR: به صورت پیشفرض، سرور تنها زمانی به پرس و جوی NFS پاسخ می‌دهد که عملیات فعلی دیسک تمام شده باشد (گزینه <literal>sync</literal>)؛ این کار می‌تواند با استفاده از گزینه <literal>async</literal> غیرفعال گردد. نوشتن‌های غیر-همزمان می‌تواند اندکی عملکرد کلی را بهبود ببخشد، اما قابلیت اعتماد را نیز کاهش می‌دهند چرا که خطر از دست دادن داده زمانی که سرور بین فعالیت‌های تایید نوشتن روی دیسک و انجام واقعی آن متوقف شود، وجود دارد. از زمانی که مقدار پیشفرض آن اخیرا تغییر کرده است (در مقایسه با مقداری قدیمی آن در NFS) تنظیم صریح آن توصیه می‌شود.

en: With NFSv4, you can add a <literal>sec</literal> option to indicate the security level that you want: <literal>sec=sys</literal> is the default with no special security features, <literal>sec=krb5</literal> enables authentication only, <literal>sec=krb5i</literal> adds integrity protection, and <literal>sec=krb5p</literal> is the most complete level which includes privacy protection (with data encryption). For this to work you need a working Kerberos setup (that service is not covered by this book).
fa-IR: در NFSv4، شما می‌تواند با استفاده از گزینه <literal>sec</literal> سطح امنیتی مورد نظر خود را مشخص کنید: <literal>sec=sys</literal> گزینه پیشفرض است که ویژگی خاصی را شامل نمی‌شود، <literal>sec=krb5</literal> تنها احرازهویت را فعال می‌کند، <literal>sec=krb5i</literal> محافظت از جامعیت داده را می‌افزاید و <literal>sec=krb5p</literal> کامل‌ترین سطح امنیتی است که شامل محافظت از حریم شخصی می‌باشد (همراه با رمزنگاری). برای این منظور نیاز به یک راه‌اندازی آماده از Kerberos دارد (این سرویس در این کتاب پوشش داده نمی‌شود).

en: Other options are available; they are documented in the <citerefentry><refentrytitle>exports</refentrytitle> <manvolnum>5</manvolnum></citerefentry> manual page.
fa-IR: گزینه‌های دیگری نیز وجود دارند؛ آن‌ها در صفحه راهنمای <citerefentry><refentrytitle>exports</refentrytitle> <manvolnum>5</manvolnum></citerefentry> مستندسازی شده‌اند.

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> First installation
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> اولین نصب

en: NFS Client
fa-IR: برنامه NFS

en: <primary>client</primary><secondary>NFS</secondary>
fa-IR: <primary>برنامه</primary><secondary>NFS</secondary>

en: <primary>NFS</primary><secondary>client</secondary>
fa-IR: <primary>NFS</primary><secondary>برنامه</secondary>

en: Manually mounting with the <command>mount</command> command
fa-IR: اتصال دستی با استفاده از دستور <command>mount</command>

en: NFS entry in the <filename>/etc/fstab</filename> file
fa-IR: اتصال خودکار با درج در فایل <filename>/etc/fstab</filename>

en: The <citerefentry><refentrytitle>nfs</refentrytitle> <manvolnum>5</manvolnum></citerefentry> manual page describes all the options in some detail.
fa-IR: صفحه راهنمای <citerefentry><refentrytitle>nfs</refentrytitle> <manvolnum>5</manvolnum></citerefentry> به توضیح تمام گزینه‌های بکار رفته در آن می‌پردازد.

en: Setting Up Windows Shares with Samba
fa-IR: راه‌اندازی اشتراک‌های ویندوز با Samba

en: <primary>Windows share</primary>
fa-IR: <primary>اشتراک ویندوز</primary>

en: Samba is a suite of tools handling the SMB protocol (also known as “CIFS”) on Linux. This protocol is used by Windows for network shares and shared printers.
fa-IR: سامبا مجموعه ابزاری است که پروتکل SMB را (که بنام “CIFS” نیز شناخته می‌شود) در لینوکس مدیریت می‌کند. این پروتکل توسط ویندوز برای اشتراک‌های شبکه و چاپگرهای اشتراکی استفاده می‌شود.

en: Samba Server
fa-IR: سرور سامبا

en: The <emphasis role="pkg">samba</emphasis> package contains the main two servers of Samba 4, <command>smbd</command> and <command>nmbd</command>.
fa-IR: بسته <emphasis role="pkg">samba</emphasis> شامل دو سرور اصلی از نسخه ۴ سامبا است، <command>smbd</command> و <command>nmbd</command>.

en: <emphasis>DOCUMENTATION</emphasis> Going further
fa-IR: <emphasis>مستندات</emphasis> مطالعه بیشتر

en: <primary>domain controller</primary>
fa-IR: <primary>کنترل‌کننده دامنه</primary>

en: <primary>Windows domain</primary>
fa-IR: <primary>دامنه ویندوز</primary>

en: <emphasis>TOOL</emphasis> Authenticating with a Windows Server
fa-IR: <emphasis>ابزار</emphasis> احرازهویت با یک سرور ویندوز

en: Winbind gives system administrators the option of using a Windows server as an authentication server. Winbind also integrates cleanly with PAM and NSS. This allows setting up Linux machines where all users of a Windows domain automatically get an account.
fa-IR: مدیرسیستم‌ها با استفاده از Winbind می‌توانند از یک سرور ویندوز به عنوان احرازهویت استفاده کنند. این ابزار به خوبی با PAM و NSS یکپارچه می‌شود. اینکار امکان راه‌اندازی رایانه‌های لینوکس که حساب‌ کاربری آن‌ها به صورت خودکار از دامنه ویندوز می‌آید را ممکن می‌سازد.

en: Configuring with <command>debconf</command>
fa-IR: پیکربندی با <command>debconf</command>

en: Configuring Manually
fa-IR: پیکربندی دستی

en: Changes to <filename>smb.conf</filename>
fa-IR: تغییرات در <filename>smb.conf</filename>

en: The requirements at Falcot require other options to be modified in the <filename>/etc/samba/smb.conf</filename> configuration file. The following excerpts summarize the changes that were effected in the <literal>[global]</literal> section.
fa-IR: نیازمندی‌های فالکوت مستلزم تغییر در فایل پیکربندی <filename>/etc/samba/smb.conf</filename> است. گزیده زیر خلاصه‌ای از تغییرات اعمال شده در قسمت <literal>[global]</literal> را شامل می‌شود.

en: This is the default value for this parameter; however, since it is central to the Samba configuration, filling it explicitly is recommended. Each user must authenticate before accessing any share.
fa-IR: این مقدار پیشفرض برای پارامتر است؛ با این حال، از آنجا که در مرکز پیکربندی سامبا قرار دارد، درج آن به صورت صریح توصیه می‌شود. هر کاربر قبل از دسترسی به اشتراک ابتدا باید احرازهویت شود.

en: Adding Users
fa-IR: افزودن کاربران

en: Each Samba user needs an account on the server; the Unix accounts must be created first, then the user needs to be registered in Samba's database. The Unix step is done quite normally (using <command>adduser</command> for instance).
fa-IR: هر کاربر سامبا به یک حساب کاربری در سرور نیاز دارد؛ به منظور ثبت کاربران در پایگاه‌داده سامبا، ابتدا باید این حساب‌های کاربری یونیکس تولید شوند. اینکار به صورت نرمال توسط دستور <command>adduser</command> انجام می‌شود.

en: Adding an existing user to the Samba database is a matter of running the <command>smbpasswd -a <replaceable>user</replaceable></command> command; this command asks for the password interactively.
fa-IR: افزودن یک کاربر موجود به پایگاه‌داده سامبا به سادگی اجرای دستور <command>smbpasswd -a <replaceable>user</replaceable></command> است؛ این دستور گذرواژه را به صورت تعاملی هنگام اجرای خود می‌پرسد.

en: A user can be deleted with the <command>smbpasswd -x <replaceable>user</replaceable></command> command. A Samba account can also be temporarily disabled (with <command>smbpasswd -d <replaceable>user</replaceable></command>) and re-enabled later (with <command>smbpasswd -e <replaceable>user</replaceable></command>).
fa-IR: یک کاربر می‌تواند با استفاده از دستور <command>smbpasswd -x <replaceable>user</replaceable></command> حذف گردد. همچنین حساب کاربری سامبا به صورت موقت می‌تواند با دستور <command>smbpasswd -d <replaceable>user</replaceable></command> غیرفعال یا با دستور <command>smbpasswd -e <replaceable>user</replaceable></command> فعال‌سازی مجدد گردد.

en: Samba Client
fa-IR: برنامه سامبا

en: The client features in Samba allow a Linux machine to access Windows shares and shared printers. The required programs are available in the <emphasis role="pkg">cifs-utils</emphasis> and <emphasis role="pkg">smbclient</emphasis> packages.
fa-IR: ویژگی‌های این برنامه در سامبا به رایانه‌های لینوکس اجازه می‌دهد که از اشتراک‌های فایل و چاپگر در ویندوز استفاده کنند. برنامه‌های مورد آن در بسته‌های <emphasis role="pkg">cifs-utils</emphasis> و <emphasis role="pkg">smbclient</emphasis> قرار دارند.

en: The <command>smbclient</command> Program
fa-IR: برنامه <command>smbclient</command>

en: The <command>smbclient</command> program queries SMB servers. It accepts a <literal>-U <replaceable>user</replaceable></literal> option, for connecting to the server under a specific identity. <command>smbclient //<replaceable>server</replaceable>/<replaceable>share</replaceable></command> accesses the share in an interactive way similar to the command-line FTP client. <command>smbclient -L <replaceable>server</replaceable></command> lists all available (and visible) shares on a server.
fa-IR: برنامه <command>smbclient</command> از سرورهای SMB پرس و جو می‌کند. یک گزینه <literal>-U <replaceable>user</replaceable></literal> را به منظور اتصال به سرور با یک شناسه خاص می‌پذیرد. <command>smbclient //<replaceable>server</replaceable>/<replaceable>share</replaceable></command> به شیوه‌ای تعاملی و مشابه با FTP در خط فرمان به فضای اشتراکی یک سرور دسترسی می‌یابد. <command>smbclient -L <replaceable>server</replaceable></command> تمام اشتراک‌های موجود (و قابل مشاهده) در یک سرور را فهرست می‌کند.

en: Mounting Windows Shares
fa-IR: اتصال اشتراک‌های ویندوز

en: The <command>mount</command> command allows mounting a Windows share into the Linux filesystem hierarchy (with the help of <command>mount.cifs</command> provided by <emphasis role="pkg">cifs-utils</emphasis>).
fa-IR: دستور <command>mount</command> اجازه اتصال اشتراک‌های ویندوز به ساختار فایل‌سیستم لینوکس را می‌دهد (با کمک <command>mount.cifs</command> که توسط <emphasis role="pkg">cifs-utils</emphasis> فراهم شده است).

en: Mounting a Windows share
fa-IR: اتصال یک اشتراک ویندوز

en: The <filename>/etc/smb-credentials</filename> file (which must not be readable by users) has the following format:
fa-IR: فایل <filename>/etc/smb-credentials</filename> (که نباید توسط کاربران خواندنی باشد) شامل قالب زیر است:

en: Other options can be specified on the command-line; their full list is available in the <citerefentry><refentrytitle>mount.cifs</refentrytitle> <manvolnum>1</manvolnum></citerefentry> manual page. Two options in particular can be interesting: <literal>uid</literal> and <literal>gid</literal> allow forcing the owner and group of files available on the mount, so as not to restrict access to root.
fa-IR: سایر گزینه‌ها نیز در خط-فرمان می‌توانند قرار گیرند؛ فهرست کامل آن‌ها در صفحه راهنمای <citerefentry><refentrytitle>mount.cifs</refentrytitle> <manvolnum>1</manvolnum></citerefentry> قرار دارد. دو گزینه از اهمیت خاصی برخوردار هستند: <literal>uid</literal> و <literal>gid</literal> که اجازه استفاده فایل‌های کاربر و گروه مشخص شده در نقطه اتصال را می‌دهند، به این منظور که تمام دسترسی‌ها در اختیار root نباشد.

en: A mount of a Windows share can also be configured in <filename>/etc/fstab</filename>:
fa-IR: اتصال یک اشتراک ویندوز می‌توانند در <filename>/etc/fstab</filename> به صورت زیر پیکربندی شود:

en: Printing on a Shared Printer
fa-IR: چاپ با استفاده از چاپگر اشتراکی

en: CUPS is an elegant solution for printing from a Linux workstation to a printer shared by a Windows machine. When the <emphasis role="pkg">smbclient</emphasis> is installed, CUPS allows installing Windows shared printers automatically.
fa-IR: CUPS یک راهکار زیبا برای عملیات چاپ از لینوکس با استفاده از چاپگر موجود در ویندوز است. زمانی که <emphasis role="pkg">smbclient</emphasis> نصب شود، CUPS اجازه نصب چاپگرهای اشتراکی ویندوز را به صورت خودکار فراهم می‌کند.

en: <primary>printing</primary><secondary>network</secondary>
fa-IR: <primary>چاپ</primary><secondary>شبکه</secondary>

en: Here are the required steps:
fa-IR: گام‌های مورد نیاز عبارتند از:

en: Enter the CUPS configuration interface: <literal>http://localhost:631/admin</literal>
fa-IR: رابط پیکربندی CUPS را وارد کنید: <literal>http://localhost:631/admin</literal>

en: Click on “Add Printer”.
fa-IR: روی “Add Printer” کلیک کنید.

en: Choose the printer device, pick “Windows Printer via SAMBA”.
fa-IR: دستگاه چاپگر را انتخاب کنید، برای نمونه: “Windows Printer via SAMBA”.

en: Enter the connection URI for the network printer. It should look like the following:
fa-IR: نشانی ارتباطی برای چاپگر شبکه را وارد کنید. باید مشابه زیر باشد:

en: Enter the name that will uniquely identify this printer. Then enter the description and location of the printer. Those are the strings that will be shown to end users to help them identify the printers.
fa-IR: نامی که به صورت اختصاصی چاپگر را مشخص می‌کند، وارد کنید. سپس توضیحات و مکان چاپگر را وارد کنید. این‌ها رشته‌هایی هستند که برای کمک به کاربران نهایی در استفاده از چاپگر نمایش داده می‌شوند.

en: Indicate the manufacturer/model of the printer, or directly provide a working printer description file (PPD).
fa-IR: تولیدکننده و مدل چاپگر، یا به صورت مستقیم یک فایل توضحیات چاپگر یا PPD را مشخص کنید.

en: Voilà, the printer is operational!
fa-IR: بسیار عالی، چاپگر آماده استفاده است!

en: HTTP/FTP Proxy
fa-IR: پروکسی HTTP/FTP

en: An HTTP/FTP proxy acts as an intermediary for HTTP and/or FTP connections. Its role is twofold:
fa-IR: یک پروکسی HTTP/FTP به عنوان یک ارتباط میانی برای HTTP و/یا FTP عمل می‌کند که کاربردی دوگانه دارد:

en: Caching: recently downloaded documents are copied locally, which avoids multiple downloads.
fa-IR: نهان‌سازی: اسناد تازه دانلود شده به صورت محلی ذخیره می‌شوند، که از دانلودهای بعدی جلوگیری می‌کند.

en: Filtering server: if use of the proxy is mandated (and outgoing connections are blocked unless they go through the proxy), then the proxy can determine whether or not the request is to be granted.
fa-IR: سرور فیلترینگ: اگر استفاده از پروکسی الزامی باشد (و اتصالات خروجی فقط از درگاه پروکسی بتوانند عبور کنند)، سپس پروکسی می‌تواند تشخیص دهد آیا یک درخواست مورد پذیریش واقع شود یا خیر.

en: <primary>HTTP/FTP proxy</primary>
fa-IR: <primary>پروکسی HTTP/FTP</primary>

en: <primary>proxy cache</primary>
fa-IR: <primary>حافظه پروکسی</primary>

en: Falcot Corp selected Squid as their proxy server.
fa-IR: شرکت فالکوت، Squid را به عنوان سرور پروکسی انتخاب کرده است.

en: Installing
fa-IR: نصب

en: Prior to installing, care should be taken to check that the system can identify its own complete name: the <command>hostname -f</command> must return a fully-qualified name (including a domain). If it does not, then the <filename>/etc/hosts</filename> file should be edited to contain the full name of the system (for instance, <literal>arrakis.falcot.com</literal>). The official computer name should be validated with the network administrator in order to avoid potential name conflicts.
fa-IR: پیش از نصب، از اینکه سیستم بتواند نام کامل خود را تشخیص دهد باید اطمینان حاصل کرد: <command>hostname -f</command> باید یک نام تمام-عیار (به همراه دامنه) را برگرداند. اگر اینکار را نکند، پس فایل <filename>/etc/hosts</filename> به منظور درج نام کامل سیستم (برای نمونه، <literal>arrakis.falcot.com</literal>) باید ویرایش گردد. نام رسمی رایانه باید توسط مدیر شبکه به منظور عدم تداخل با سایر نام‌ها مورد تایید قرار گیرد.

en: Configuring a Cache
fa-IR: پیکربندی یک حافظه نهان

en: Configuring a Filter
fa-IR: پیکربندی یک فیلتر

en: The working database must be regenerated with <command>update-squidguard</command> after each change of the <command>squidGuard</command> configuration file (or one of the lists of domains or URLs it mentions). The configuration file syntax is documented on the following website: <ulink type="block" url="http://www.squidguard.org/Doc/configure.html" />
fa-IR: پس از هر تغییر در فایل پیکربندی <command>update-squidguard</command> (یا هر یک از فهرست‌های دامنه یا نشانی‌های آن)، پایگاه‌داده فعلی باید با استفاده از <command>squidGuard</command> بروزرسانی شود. شیوه نگارش فایل پیکربندی در وبسایت رو‌به‌رو آمده است: <ulink type="block" url="http://www.squidguard.org/Doc/configure.html" />

en: LDAP Directory
fa-IR: دایرکتوی LDAP

en: <primary>directory, LDAP</primary>
fa-IR: <primary>دایرکتوری، LDAP</primary>

en: OpenLDAP is an implementation of the LDAP protocol; in other words, it is a special-purpose database designed for storing directories. In the most common use case, using an LDAP server allows centralizing management of user accounts and the related permissions. Moreover, an LDAP database is easily replicated, which allows setting up multiple synchronized LDAP servers. When the network and the user base grows quickly, the load can then be balanced across several servers.
fa-IR: OpenLDAP یکی از پیاده‌سازی‌های پروتکل LDAP است؛ به عبارت دیگر، یک پایگاه‌داده به خصوص برای ذخیره‌سازی دایرکتوری‌ها. در متداول‌ترین کاربرد آن، استفاده از یک سرور LDAP اجازه متمرکزسازی مدیریت حساب‌های کاربری و مجوزهای مربوط به آن‌ها را می‌دهد. علاوه بر این، یک پایگاه‌داده LDAP به سادگی قابل تکثیر است، که امکان برپایی چندین سرور LDAP به صورت متقارن را فراهم می‌آورد. زمانی که شبکه و کاربران آن به سرعت رشد می‌کنند، عملکرد می‌تواند بین چندین سرور مختلف تقسیم شود.

en: LDAP data is structured and hierarchical. The structure is defined by “schemas” which describe the kind of objects that the database can store, with a list of all their possible attributes. The syntax used to refer to a particular object in the database is based on this structure, which explains its complexity.
fa-IR: داده LDAP ساخت‌یافته و سلسله‌مراتبی است. ساختار آن با توجه به “schema” تعریف می‌شود که انواع گوناگون اشیا قابل ذخیره‌سازی توسط پایگاه‌داده را مشخص می‌کند، به همراه فهرستی از تمام ویژگی‌های آن‌ها. شیوه نگارش یک شی خاص در این پایگاه‌داده مبتنی بر ساختار آن است، که همین امر باعث پیچیدگی آن می‌شود.

en: The <emphasis role="pkg">slapd</emphasis> package contains the OpenLDAP server. The <emphasis role="pkg">ldap-utils</emphasis> package includes command-line tools for interacting with LDAP servers.
fa-IR: بسته <emphasis role="pkg">slapd</emphasis> شامل سرور OpenLDAP است. بسته <emphasis role="pkg">ldap-utils</emphasis> نیز ابزار خط-فرمان مورد نیاز برای تعامل با سرورهای LDAP را شامل می‌شود.

en: Omit OpenLDAP server configuration? No, of course, we want to configure this service.
fa-IR: پیکربندی سرور OpenLDAP را نادیده گرفته‌اید؟ البته که نه، ما قصد پیکربندی آن را داریم.

en: DNS domain name: “<literal>falcot.com</literal>”.
fa-IR: نام دامنه DNS: “<literal>falcot.com</literal>”.

en: Organization name: “Falcot Corp”.
fa-IR: نام سازمانی: “Falcot Corp”.

en: An administrative passwords needs to be typed in.
fa-IR: یک گذرواژه مدیریتی باید وارد شود.

en: Database backend to use: “MDB”.
fa-IR: پایگاه‌داده‌ای که از آن استفاده می‌شود: “MDB”.

en: Do you want the database to be removed when <emphasis role="pkg">slapd</emphasis> is purged? No. No point in risking losing the database in case of a mistake.
fa-IR: می‌خواهید در زمان حذف کامل <emphasis role="pkg">slapd</emphasis> پایگاه‌داده آن نیز حذف گردد؟ نه، دلیلی برای به خطر انداختن داده‌ها در صورت بروز اشتباه وجود ندارد.

en: Move old database? This question is only asked when the configuration is attempted while a database already exists. Only answer “yes” if you actually want to start again from a clean database, for instance if you run <command>dpkg-reconfigure slapd</command> right after the initial installation.
fa-IR: پایگاه‌داده قدیمی جابجا شود؟ این پرسش زمانی مطرح می‌شود که یک پایگاه‌داده دیگر موجود باشد. فقط زمانی که می‌خواهید از دوباره شروع کنید به آن پاسخ مثبت بدهید. برای نمونه، اگر پس از نصب اولیه دستور <command>dpkg-reconfigure slapd</command> را اجرا کنید.

en: <emphasis>BACK TO BASICS</emphasis> LDIF format
fa-IR: <emphasis>بازگشت به مقدمات</emphasis> قالب LDIF

en: An LDIF file (<emphasis>LDAP Data Interchange Format</emphasis>) is a portable text file describing the contents of an LDAP database (or a portion thereof); this can then be used to inject the data into any other LDAP server.
fa-IR: یک فایل LDIF یا <emphasis>LDAP Data Interchange Format</emphasis> یک فایل متنی پرتابل است که محتوای پایگاه‌داده LDAP را توضیح می‌دهد (یا قسمتی از آن را)؛ از این فایل می‌توان برای ورود داده به هر سرور LDAP دیگر استفاده کرد.

en: A minimal database is now configured, as demonstrated by the following query:
fa-IR: یک پایگاه‌داده حداقلی با استفاده از پرس و جوهای زیر تعریف شده است:

en: The query returned two objects: the organization itself, and the administrative user.
fa-IR: پرس و جو دو شی را باز می‌گرداند: خود سازمان و کاربر مدیریتی آن.

en: Filling in the Directory
fa-IR: پرکردن دایرکتوری

en: Since an empty database is not particularly useful, we are going to inject into it all the existing directories; this includes the users, groups, services and hosts databases.
fa-IR: از آنجا که یک پایگاه‌داده خالی به هیچ دردی نمی‌خورد، قصد داریم کاربران، گروه‌ها، سرویس‌ها و پایگاه‌داده‌های میزبان را در آن وارد کنیم.

en: The <emphasis role="pkg">migrationtools</emphasis> package provides a set of scripts dedicated to extract data from the standard Unix directories (<filename>/etc/passwd</filename>, <filename>/etc/group</filename>, <filename>/etc/services</filename>, <filename>/etc/hosts</filename> and so on), convert this data, and inject it into the LDAP database.
fa-IR: بسته <emphasis role="pkg">migrationtools</emphasis> شامل چندین اسکریپت برای استخراج داده از دایکتوری‌های استاندارد یونیکس (<filename>/etc/passwd</filename>، <filename>/etc/group</filename>، <filename>/etc/services</filename> و <filename>/etc/hosts</filename>) می‌شود که با تبدیل آن‌ها، قابلیت ذخیره‌سازی در پایگاه‌داده LDAP را فراهم می‌کند.

en: Once the package is installed, the <filename>/etc/migrationtools/migrate_common.ph</filename> must be edited; the <varname>IGNORE_UID_BELOW</varname> and <varname>IGNORE_GID_BELOW</varname> options need to be enabled (uncommenting them is enough), and <varname>DEFAULT_MAIL_DOMAIN</varname>/<varname>DEFAULT_BASE</varname> need to be updated.
fa-IR: زمانی که بسته نصب شد، فایل <filename>/etc/migrationtools/migrate_common.ph</filename> باید ویرایش شود؛ گزینه‌های <varname>IGNORE_UID_BELOW</varname> و <varname>IGNORE_GID_BELOW</varname> باید فعال (با حذف توضیحات قبل از خود) و گزینه <varname>DEFAULT_MAIL_DOMAIN</varname>/<varname>DEFAULT_BASE</varname> باید بروزرسانی گردد.

en: The actual migration operation is handled by the <command>migrate_all_online.sh</command> command, as follows:
fa-IR: عملیات واقعی مهاجرت توسط دستور <command>migrate_all_online.sh</command> به صورت زیر اجرا می‌شود:

en: The <command>migrate_all_online.sh</command> asks a few questions about the LDAP database into which the data is to be migrated. <xref linkend="tab-migrate-all" xrefstyle="select: label nopage" /> summarizes the answers given in the Falcot use-case.
fa-IR: دستور <command>migrate_all_online.sh</command> درباره پایگاه‌داده LDAP که قرار است داده به داخل آن وارد شود چندین پرسش مطرح می‌کند. قسمت <xref linkend="tab-migrate-all" xrefstyle="select: label nopage" /> به بررسی پاسخ‌های مطرح شده در مورد شرکت فالکوت می‌پردازد.

en: Answers to questions asked by the <command>migrate_all_online.sh</command> script
fa-IR: پاسخ به پرسش‌های مطرح شده توسط اسکریپت <command>migrate_all_online.sh</command>

en: Question
fa-IR: پرسش

en: Answer
fa-IR: پاسخ

en: X.500 naming context
fa-IR: شرایط نامگذاری X.500

en: LDAP server hostname
fa-IR: نام سرور LDAP

en: Manager DN
fa-IR: مدیر دامنه

en: Bind credentials
fa-IR: مدرک اعتبارسنجی

en: the administrative password
fa-IR: گذرواژه مدیریتی

en: Create DUAConfigProfile
fa-IR: ایجاد DUAConfigProfile

en: <emphasis>TOOL</emphasis> Browsing an LDAP directory
fa-IR: <emphasis>ابزار</emphasis> مرور یک دایرکتوری LDAP

en: The <command>jxplorer</command> command (in the package of the same name) is a graphical tool allowing to browse and edit an LDAP database. It is an interesting tool that provides an administrator with a good overview of the hierarchical structure of the LDAP data.
fa-IR: دستور <command>jxplorer</command> (در بسته‌ای با همین نام) یک ابزار گرافیکی است که اجازه مرور و ویرایش پایگاه‌داده LDAP را فراهم می‌کند. این ابزار جالبی برای مدیرسیستم است، چرا که ساختار سلسله‌مراتبی داده‌های LDAP را به شیوه‌ای خوب در اختیار وی قرار می‌دهد.

en: Also note the use of the <literal>-c</literal> option to the <command>ldapadd</command> command; this option requests that processing doesn't stop in case of error. Using this option is required because converting the <filename>/etc/services</filename> often generates a few errors that can safely be ignored.
fa-IR: به استفاده از گزینه <literal>-c</literal> در دستور <command>ldapadd</command> دقت کنید؛ این گزینه درخواست می‌کند که در صورت بروز خطا، پردازش متوقف نشود. استفاده از این گزینه مورد نیاز است چرا که هنگام تبدیل فایل <filename>/etc/services</filename> اغلب چند خطای کوچک رخ می‌دهد که می‌توان از آن‌ها چشم‌پوشی کرد.

en: Managing Accounts with LDAP
fa-IR: مدیریت حساب‌ها با LDAP

en: Now the LDAP database contains some useful information, the time has come to make use of this data. This section focuses on how to configure a Linux system so that the various system directories use the LDAP database.
fa-IR: اکنون که پایگاه‌داده LDAP شامل اطلاعاتی خوبی است، زمان آن فرا رسیده که از آن‌ها استفاده کنیم. این قسمت به چگونگی پیکربندی یک سیستم لینوکس به شیوه‌ای که دایکتوری‌های سیستمی آن بتوانند از پایگاه‌داده LDAP استفاده کنند، می‌پردازد.

en: Configuring NSS
fa-IR: پیکربندی NSS

en: The NSS system (Name Service Switch, see sidebar <xref linkend="sidebar.intro-nss" />) is a modular system designed to define or fetch information for system directories. Using LDAP as a source of data for NSS requires installing the <emphasis role="pkg">libnss-ldap</emphasis> package. Its installation asks a few questions; the answers are summarized in <xref linkend="tab-libnss-ldap" xrefstyle="select: label nopage" />.
fa-IR: سیستم NSS (یا Name Service Switch،‌قسمت <xref linkend="sidebar.intro-nss" /> را مشاهده کنید) یک سیستم ماژولار به منظور تعریف یا دریافت اطلاعات برای دایرکتوری‌های سیستمی است. استفاده از LDAP به عنوان منبع داده برای NSS نیازمند نصب بسته <emphasis role="pkg">libnss-ldap</emphasis> است. در زمان نصب چندین پرسش مطرح می‌شود؛ پاسخ‌ها در قسمت <xref linkend="tab-libnss-ldap" xrefstyle="select: label nopage" /> بیان شده‌اند.

en: Distinguished name of the search base
fa-IR: نام متمایز پایگاه جستجو

en: LDAP version to use
fa-IR: نسخه LDAP مورد استفاده

en: LDAP account for root
fa-IR: حساب‌کاربری LDAP برای root

en: LDAP root account password
fa-IR: گذرواژه حساب‌کاربری root در LDAP

en: Does the LDAP database require login?
fa-IR: آیا پایگاه‌داده LDAP نیازمند نام کاربری است؟

en: The <filename>/etc/nsswitch.conf</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/nsswitch.conf</filename>

en: The <command>ldap</command> module is usually inserted before others, and it will therefore be queried first. The notable exception is the <literal>hosts</literal> service since contacting the LDAP server requires consulting DNS first (to resolve <literal>ldap.falcot.com</literal>). Without this exception, a hostname query would try to ask the LDAP server; this would trigger a name resolution for the LDAP server, and so on in an infinite loop.
fa-IR: افزونه <command>ldap</command> معمولا قبل از دیگران قرار می‌گیرد، پس ابتدا از همه مورد پرس و جو می‌باشد. استثنا این مورد سرویس <literal>hosts</literal> است چرا که قبل از برقراری ارتباط با سرور LDAP، ابتدا به DNS نیاز است (برای شناسایی <literal>ldap.falcot.com</literal>). بدون این استثنا، یک پرس و جو مبتنی بر نام، از سرور LDAP اطلاعات خود را می‌پرسد؛ اینکار منجر به بروز خطا در سرور LDAP شده که آن را در یک حلقه بینهایت قرار می‌دهد.

en: If the LDAP server should be considered authoritative (and the local files used by the <command>files</command> module disregarded), services can be configured with the following syntax:
fa-IR: اگر نیاز به پرس و جو از سرور LDAP برای اینکار باشد (و فایل‌های محلی مورد استفاده افزونه <command>files</command> نادیده گرفته شوند)، سرویس‌ها می‌توانند با شیوه نگارش زیر پیکربندی گردند:

en: If the requested entry does not exist in the LDAP database, the query will return a “not existing” reply even if the resource does exist in one of the local files; these local files will only be used when the LDAP service is down.
fa-IR: اگر گزینه درخواست‌شده در پایگاه‌داده LDAP موجود نباشد، یک پاسخ “not existing” باز گردانده می‌شود حتی اگر گزینه مورد نظر در یکی از فایل‌های محلی موجود باشد؛ تنها زمانی از این فایل‌ها استفاده می‌شود که سرویس LDAP متوقف شده باشد.

en: Configuring PAM
fa-IR: پیکربندی PAM

en: This section describes a PAM configuration (see sidebar <xref linkend="sidebar.intro-pam" />) that will allow applications to perform the required authentications against the LDAP database.
fa-IR: این قسمت به بررسی پیکربندی از PAM (<xref linkend="sidebar.intro-pam" /> را مشاهده کنید) می‌پردازد که به برنامه‌ها اجازه احرازهویت توسط پایگاه‌داده LDAP را می‌دهد.

en: <emphasis>CAUTION</emphasis> Broken authentication
fa-IR: <emphasis>احتیاط</emphasis> احرازهویت شکسته‌شده

en: Changing the standard PAM configuration used by various programs is a sensitive operation. A mistake can lead to broken authentication, which could prevent logging in. Keeping a root shell open is therefore a good precaution. If configuration errors occur, they can be then fixed and the services restarted with minimal effort.
fa-IR: تغییر پیکربندی استاندارد PAM که توسط بسیاری برنامه‌ها استفاده می‌شود کاری خطرناک است. یک اشتباه کافی است تا فرآیند احرازهویت شکست بخورد، که از ثبت گزارش‌های آن از جلوگیری می‌کند. بازنگه‌داشتن یک پوسته root عمل احتیاطی خوبی است. در صورت بروز خطا در پیکربندی، به راحتی می‌توانند برطرف شوند و سرویس مورد نظر نیز با حداقل تلاش لازم راه‌اندازی مجدد شود.

en: The LDAP module for PAM is provided by the <emphasis role="pkg">libpam-ldap</emphasis> package. Installing this package asks a few questions very similar to those in <emphasis role="pkg">libnss-ldap</emphasis>; some configuration parameters (such as the URI for the LDAP server) are even actually shared with the <emphasis role="pkg">libnss-ldap</emphasis> package. Answers are summarized in <xref linkend="tab-libpam-ldap" xrefstyle="select: label nopage" />.
fa-IR: افزونه LDAP برای PAM توسط بسته <emphasis role="pkg">libpam-ldap</emphasis> فراهم می‌شود. در زمان نصب این بسته پرسش‌های بسیار مشابهی به آنچه در <emphasis role="pkg">libpam-ldap</emphasis> مطرح شد پرسیده می‌شود؛ حتی برخی پارامترهای پیکربندی نیز (از جمله نشانی سرور LDAP) با بسته <emphasis role="pkg">libpam-ldap</emphasis> مشترک هستند. پاسخ‌ها در قسمت <xref linkend="tab-libpam-ldap" xrefstyle="select: label nopage" /> توضیح داده شده‌اند.

en: Configuration of <emphasis>libpam-ldap</emphasis>
fa-IR: پیکربندی <emphasis>libpam-ldap</emphasis>

en: Allow LDAP admin account to behave like local root?
fa-IR: حساب مدیر LDAP مجاز است که مانند root رفتار کند؟

en: Yes. This allows using the usual <command>passwd</command> command for changing passwords stored in the LDAP database.
fa-IR: بله. اینکار باعث می‌شود بتواند از دستور <command>passwd</command> برای تغییر گذرواژه‌های ذخیره‌شده در پایگاه‌داده LDAP استفاده شود.

en: Does the LDAP database require logging in?
fa-IR: پایگاه‌داده LDAP نیازمند اطلاعات ورود باشد؟

en: the LDAP database administrative password
fa-IR: گذرواژه مدیریتی پایگاه‌داده LDAP

en: Installing <emphasis role="pkg">libpam-ldap</emphasis> automatically adapts the default PAM configuration defined in the <filename>/etc/pam.d/common-auth</filename>, <filename>/etc/pam.d/common-password</filename> and <filename>/etc/pam.d/common-account</filename> files. This mechanism uses the dedicated <command>pam-auth-update</command> tool (provided by the <emphasis role="pkg">libpam-runtime</emphasis> package). This tool can also be run by the administrator should they wish to enable or disable PAM modules.
fa-IR: نصب <emphasis role="pkg">libpam-ldap</emphasis> به صورت خودکار با پیکربندی پیشفرض PAM که در فایل‌های <filename>/etc/pam.d/common-auth</filename>، <filename>/etc/pam.d/common-password</filename> و <filename>/etc/pam.d/common-account</filename> تعریف شده است، منطبق می‌شود. این مکانیزم از ابزار انحصاری <command>pam-auth-update</command> استفاده می‌کند (که توسط بسته <emphasis role="pkg">libpam-runtime</emphasis> فراهم می‌شود). مدیرسیستم همچنین می‌تواند از این ابزار برای فعال‌سازی یا غیرفعال‌سازی افزونه‌های PAM استفاده کند.

en: Securing LDAP Data Exchanges
fa-IR: ایمن‌سازی تبادل داده LDAP

en: <primary>LDAP</primary><secondary>secure</secondary>
fa-IR: <primary>LDAP</primary><secondary>امنیت</secondary>

en: By default, the LDAP protocol transits on the network as cleartext; this includes the (encrypted) passwords. Since the encrypted passwords can be extracted from the network, they can be vulnerable to dictionary-type attacks. This can be avoided by using an extra encryption layer; enabling this layer is the topic of this section.
fa-IR: پروتکل LDAP، به صورت پیشفرض، داده‌ها را در شبکه در حالت متنی جابجا می‌کند؛ این امر شامل گذرواژه‌ها (رمزنگاری‌شده) می‌شود. از آنجا که این گذرواژه‌ها می‌توانند از طریق شبکه استخراج شوند، نسبت به حملات dictionary-type آسیب‌پذیر هستند. این مشکل با فعال‌سازی یک لایه رمزنگاری اضافی برطرف می‌شود؛ فعال‌سازی این لایه موضوع بحث این قسمت است.

en: Configuring the Server
fa-IR: پیکربندی سرور

en: <primary><foreignphrase>OpenSSL</foreignphrase></primary><secondary>creating keys</secondary>
fa-IR: <primary><foreignphrase>OpenSSL</foreignphrase></primary><secondary>ایجاد کلیدها</secondary>

en: <primary>key pair</primary>
fa-IR: <primary>جفت کلید</primary>

en: Now these keys have to be installed in their standard location, and we must make sure that the private file is readable by the LDAP server which runs under the <literal>openldap</literal> user identity:
fa-IR: اکنون این کلیدها باید در مکان استاندارد خود نصب شوند و باید اطمینان یابیم که کلید خصوصی توسط سرور LDAP که تحت هویت کاربر <literal>openldap</literal> اجرا می‌شود، قابل خواندن باشد.

en: The <command>slapd</command> daemon also needs to be told to use these keys for encryption. The LDAP server configuration is managed dynamically: the configuration can be updated with normal LDAP operations on the <literal>cn=config</literal> object hierarchy, and the server updates <filename>/etc/ldap/slapd.d</filename> in real time to make the configuration persistent. <command>ldapmodify</command> is thus the right tool to update the configuration:
fa-IR: همچنین نیاز است که فرآیند پس‌زمینه <command>slapd</command> نیز از این کلیدها برای رمزنگاری استفاده کند. پیکربندی سرور LDAP به صورت خودکار مدیریت می‌شود: پیکربندی می‌تواند با عملیات ساده LDAP روی سلسله‌مراتب شی <literal>cn=config</literal> بروزرسانی شود تا سرور در زمان واقعی و به صورت پایدار، اقدام به بروزرسانی <filename>/etc/ldap/slapd.d</filename> کند. از این رو، <command>ldapmodify</command> ابزار مناسب بروزرسانی پیکربندی به حساب می‌آید:

en: Configuring <command>slapd</command> for encryption
fa-IR: پیکربندی <command>slapd</command> برای رمزنگاری

en: <emphasis>TOOL</emphasis> <command>ldapvi</command> to edit an LDAP directory
fa-IR: <emphasis>ابزار</emphasis> استفاده از <command>ldapvi</command> برای ویرایش یک دایرکتوری LDAP

en: It is thus a convenient way to update the configuration of the LDAP server, simply by editing the <literal>cn=config</literal> hierarchy.
fa-IR: بنابراین ابزار مناسبی به منظور بروزرسانی پیکربندی سرور LDAP با استفاده از سلسله‌مراتب <literal>cn=config</literal> و ویرایش آن به حساب می‌آید.

en: The last step for enabling encryption involves changing the <varname>SLAPD_SERVICES</varname> variable in the <filename>/etc/default/slapd</filename> file. We'll play it safe and disable unsecured LDAP altogether.
fa-IR: آخرین گام برای فعال‌سازی رمزنگاری تغییر متغیر <varname>SLAPD_SERVICES</varname> در فایل <filename>/etc/default/slapd</filename> است. ما به صورت امنی از آن استفاده کرده و تمام تبادل داده‌های ناامن LDAP را غیرفعال کرده‌ایم.

en: The <filename>/etc/default/slapd</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/default/slapd</filename>

en: Configuring the Client
fa-IR: پیکربندی برنامه

en: On the client side, the configuration for the <emphasis>libpam-ldap</emphasis> and <emphasis>libnss-ldap</emphasis> modules needs to be modified to use an <literal>ldaps://</literal> URI.
fa-IR: در سمت برنامه، پیکربندی افزونه‌های <emphasis>libpam-ldap</emphasis> و <emphasis>libnss-ldap</emphasis> نیاز به تغییر دارند تا از نشانی <literal>ldaps://</literal> استفاده کنند.

en: Last but not least, the default LDAP URI and default base DN used by the various command line tools can be modified in <filename>/etc/ldap/ldap.conf</filename>. This will save quite some typing.
fa-IR: در آخر نیز، URI و DN پیشفرض LDAP که توسط بسیاری ابزارهای خط-فرمان استفاده می‌شوند می‌توانند در <filename>/etc/ldap/ldap.conf</filename> تغییر کنند. اینکار از نوشتن‌های اضافی جلوگیری بعمل می‌آورد.

en: The <filename>/etc/ldap/ldap.conf</filename> file
fa-IR: فایل <filename>/etc/ldap/ldap.conf</filename>

en: Real-Time Communication Services
fa-IR: سرویس‌های ارتباطی بلادرنگ

en: Both SIP and XMPP can provide the same functionality. SIP is slightly more well known for voice and video while XMPP is traditionally regarded as an IM protocol. In fact, they can both be used for any of these purposes. To maximize connectivity options, it is recommended to run both in parallel.
fa-IR: هر دو سرویس SIP و ‌XMPP می‌توانند عملکرد یکسانی را فراهم کنند. SIP بیشتر برای صوت و تصویر شناخته شده است در صورتی که XMPP از قبل برای پروتکل IM استفاده می‌شد. در حقیقت، هر دو می‌توانند برای هر کدام از این اهداف استفاده شوند. برای استفاده حداکثری از گزینه‌های ارتباطی، توصیه می‌شود که هر دو به صورت موازی اجرا شوند.

en: DNS settings for RTC services
fa-IR: تنظیمات DNS برای سرویس‌های RTC

en: TURN Server
fa-IR: سرور TURN

en: TURN is a service that helps clients behind NAT routers and firewalls to discover the most efficient way to communicate with other clients and to relay the media streams if no direct media path can be found. It is highly recommended that the TURN server is installed before any of the other RTC services are offered to end users.
fa-IR: ًَُٔTURN سرویسی است که به برنامه‌های پشت مسیریاب‌ها و فایروال‌های NAT کمک می‌کند تا به بهترین شیوه راهی برای برقراری ارتباط با سایر برنامه‌ها و ارسال و دریافت داده‌های چندرسانه‌ای در صورت نبود مسیر مستقیم، پیدا کنند. توصیه می‌شود قبل از ارائه سایر سرویس‌های RTC که برای کاربر نهایی طراحی شده‌اند، سرور TURN راه‌اندازی شود.

en: <primary>TURN</primary><secondary>server</secondary>
fa-IR: <primary>TURN</primary><secondary>سرور</secondary>

en: TURN and the related ICE protocol are open standards. To benefit from these protocols, maximizing connectivity and minimizing user frustration, it is important to ensure that all client software supports ICE and TURN.
fa-IR: پروتکل TURN و ICE از جمله استانداردهای باز به حساب می‌آیند. به منظور بهره‌گیری از این پروتکل‌ها، برای ارتباط حداکثری و پیچیدگی حداقلی، اطمینان از اینکه تمام برنامه‌ها از ICE و TURN پشتیبانی می‌کنند، از اهمیت بالایی برخوردار است.

en: For the ICE algorithm to work effectively, the server must have two public IPv4 addresses.
fa-IR: به منظور کارآیی بهتر الگوریتم ICE، سرور باید حداقل دو نشانی IPv4 عمومی داشته باشد.

en: SIP Proxy Server
fa-IR: سرور پروکسی SIP

en: A SIP proxy server manages the incoming and outgoing SIP connections between other organizations, SIP trunking providers, SIP PBXes such as Asterisk, SIP phones, SIP-based softphones and WebRTC applications.
fa-IR: یک سرور پروکسی SIP ارتباطات دریافتی و ارسالی بین سایر سازمان‌های SIP، فراهم‌کنندگان سرویس SIP، PBXهایی مانند Asterisk، تلفن‌های SIP و برنامه‌های WebRTC را مدیریت می‌کند.

en: <primary>SIP</primary><secondary>server</secondary>
fa-IR: <primary>SIP</primary><secondary>سرور</secondary>

en: <primary>SIP</primary><secondary>proxy</secondary>
fa-IR: <primary>SIP</primary><secondary>پروکسی</secondary>

en: It is strongly recommended to install and configure the SIP proxy before attempting a SIP PBX setup. The SIP proxy normalizes a lot of the traffic reaching the PBX and provides greater connectivity and resilience.
fa-IR: به شدت توصیه می‌شود که قبل از راه‌اندازی SIP PBX ابتدا پروکسی آن را پیکربندی کنید. پروکسی SIP بسیاری از ترافیک دریافتی PBX را نرمال‌سازی می‌کند تا ارتباط و انعطاف‌پذیری بیشتری حاصل گردد.

en: Install the SIP proxy
fa-IR: نصب پروکسی SIP

en: XMPP Server
fa-IR: سرور XMPP

en: An XMPP server manages connectivity between local XMPP users and XMPP users in other domains on the public Internet.
fa-IR: سرور XMPP ارتباط بین کاربران محلی و سایر کاربران XMPP در دامنه‌های عمومی اینترنت را مدیریت می‌کند.

en: <emphasis>VOCABULARY</emphasis> XMPP or Jabber?
fa-IR: <emphasis>واژگان</emphasis> XMPP یا Jabber؟

en: XMPP is sometimes referred to as Jabber. In fact, Jabber is a trademark and XMPP is the official name of the standard.
fa-IR: XMPP گاهی اوقات با نام Jabber نیز شناخته می‌شود. در حقیقت، Jabber یک نشانی تجاری ثبت شده برای استاندارد XMPP است.

en: Install the XMPP server
fa-IR: نصب سرور XMPP

en: Review the <filename>/etc/prosody/prosody.cfg.lua</filename> configuration file. The most important thing to do is insert JIDs of the users who are permitted to manage the server.
fa-IR: فایل پیکربندی <filename>/etc/prosody/prosody.cfg.lua</filename> را مرور کنید. مهم‌ترین کار درج UID کاربرانی است که مجاز به مدیریت سرور هستند.

en: An individual configuration file is also needed for each domain. Copy the sample from <filename>/etc/prosody/conf.avail/example.com.cfg.lua</filename> and use it as a starting point. Here is <literal>falcot.com.cfg.lua</literal>:
fa-IR: برای هر دامنه به یک فایل پیکربندی جداگانه نیاز است. از فایل نمونه <filename>/etc/prosody/conf.avail/example.com.cfg.lua</filename> به عنوان نقطه آغاز پیکربندی استفاده کنید. در اینجا <literal>falcot.com.cfg.lua</literal> آورده شده است:

en: To enable the domain, there must be a symlink from <filename>/etc/prosody/conf.d/</filename>. Create it that way:
fa-IR: برای فعال‌سازی دامنه، یک پیوند نمادین از <filename>/etc/prosody/conf.d/</filename> باید موجود باشد. به این صورت آن را ایجاد کنید:

en: Restart the service to use the new configuration.
fa-IR: سرویس را راه‌اندازی مجدد کنید تا از پیکربندی جدید استفاده کند.

en: Managing the XMPP server
fa-IR: مدیریت سرور XMPP

en: Running services on port 443
fa-IR: اجرای سرویس‌ها روی درگاه ۴۴۳

en: Some administrators prefer to run all of their RTC services on port 443. This helps users to connect from remote locations such as hotels and airports where other ports may be blocked or Internet traffic is routed through HTTP proxy servers.
fa-IR: برخی مدیرسیستم‌ها ترجیح می‌دهند که تمام سرویس‌های RTC روی درگاه ۴۴۳ اجرا شوند. این امر به کاربرانی که از مکان‌های راه‌دور مانند هتل‌ها یا فرودگاه‌ها قصد ارتباط دارند اجازه می‌دهد که در صورت مسدود بودن سایر درگاه‌ها یا مسیریابی ترافیک اینترنت از طریق سرورهای پروکسی HTTP، به سرویس مورد نظر خود دسترسی داشته باشند.

en: To use this strategy, each service (SIP, XMPP and TURN) needs a different IP address. All the services can still be on the same host as Linux supports multiple IP addresses on a single host. The port number, 443, must be specified in the configuration files for each process and also in the DNS SRV records.
fa-IR: برای استفاده از این راهبرد، هر سرویس (SIP، XMPP و TURN ) نیازمند یک نشانی IP متفاوت است. تمام سرویس‌ها می‌توانند روی یک میزبان قرار گیرند چرا که لینوکس از نشانی‌های IP گوناگون در یک رایانه پشتیبانی می‌کند. درگاه ۴۴۳ باید در فایل پیکربندی هر سرویس و رکوردهای SRV مربوط به DNS درج گردد.

en: Adding WebRTC
fa-IR: افزودن WebRTC

en: Falcot wants to let customers make phone calls directly from the web site. The Falcot administrators also want to use WebRTC as part of their disaster recovery plan, so staff can use web browsers at home to log in to the company phone system and work normally in an emergency.
fa-IR: فالکوت می‌خواهد به مشتریان خود اجازه دهد که از طریق وبسایت اقدام به برقراری تماس تلفنی کنند. مدیرسیستم‌های فالکوت همچنین می‌خواهند از WebRTC به عنوان بخشی از طرح بازیابی در موقع اضطرار استفاده کنند، تا کارکنان بتوانند از خانه خود با استفاده از مرورگر وب به سیستم تلفنی شرکت دسترسی داشته باشند، در زمان اضطرار.

en: <emphasis>IN PRACTICE</emphasis> Try WebRTC
fa-IR: <emphasis>در عمل</emphasis> WebRTC را امتحان کنید

en: <primary>WebRTC</primary><secondary>demonstration</secondary>
fa-IR: <primary>WebRTC</primary><secondary>نمونه</secondary>

en: This chapter sampled only a fraction of the available server software; however, most of the common network services were described. Now it is time for an even more technical chapter: we'll go into deeper detail for some concepts, describe massive deployments and virtualization.
fa-IR: این فصل به بررسی تنها قسمتی از نرم‌افزار سرور پرداخت؛ اگرچه، اکثر سرویس‌های متداول شبکه توضیح داده شدند. اکنون زمان بررسی یک فصل فنی‌تر فرا رسیده است. اکنون به بررسی مفاهیم مجازی‌سازی و جزئیات پیاده‌سازی آن می‌پردازیم.
